So Long, Marianne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
So Long, Marianne
Single van:
Leonard Cohen
Van het album:
Songs of Leonard Cohen
B-kant(en) Hey, That's No Way to Say Goodbye
Uitgebracht 1968
Opname oktober-november 1967
Genre folkrock
Duur 5:38
Label Columbia
Schrijver(s) Leonard Cohen
Producent(en) John Simon
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
  • 28 (Frankrijk)
  • 38 (Spanje)
  • 50 (Zwitserland)
Leonard Cohen
1967
Suzanne
  1968
So Long, Marianne
  1969
Bird on the Wire
Volgorde op Songs of Leonard Cohen
5
Sisters of Mercy
  6
So Long, Marianne
  7
Hey, That's No Way to Say Goodbye
Portaal  Portaalicoon   Muziek

So Long, Marianne is een nummer van de Canadese zanger en dichter Leonard Cohen. Het nummer verscheen op zijn debuutalbum Songs of Leonard Cohen uit 1967. In 1968 werd het nummer uitgebracht als de tweede single van het album.

Achtergrond[bewerken | bron bewerken]

"So Long, Marianne" was geïnspireerd door Marianne Ihlen. Cohen ontmoette haar op het Griekse eiland Hydra in 1960 en zei dat zij de mooiste vrouw was die hij ooit had ontmoet. Ze was onlangs verlaten door haar man, de Noorse schrijver Axel Jensen, die haar en hun zoontje van zes maanden achterliet op het eiland. Ihlen en Cohen konden het goed met elkaar vinden en Cohen bracht haar uiteindelijk terug naar haar huis in Oslo. Ihlen en haar zoon trokken later bij Cohen in in zijn woning in Montreal. In de jaren '60 bleven de twee samenwonen in woningen in Hydra, Montreal en New York.

Cohen droeg zijn derde gedichtenbundel Flowers for Hitler op aan Ihlen en zij was de inspiratie van een aantal andere nummers en gedichten van Cohen. Haar foto is te zien op de achterkant van zijn tweede album Songs from a Room.

Ihlen overleed in een ziekenhuis in Oslo op 28 juli 2016 op de leeftijd van 81 jaar. Kort voor haar overlijden schreef Cohen haar een afscheidsemail.[1] Cohen overleed drie maanden later op 7 november.

"So Long, Marianne" is gecoverd door een aantal andere artiesten, waaronder Beck, Noel Harrison, John Cale met Suzanne Vega, Straitjacket Fits, Brian Hyland, James, Bill Callahan, Russian Red en Cohens zoon Adam Cohen. In Nederland werd het nummer in 1984 uitgebracht door José Hoebee en Ron Brandsteder, die de zesde plaats haalde in de Nationale Hitparade en de elfde plaats in de Nederlandse Top 40 met hun cover.

Hitnoteringen[bewerken | bron bewerken]

Leonard Cohen[bewerken | bron bewerken]

Radio 2 Top 2000[bewerken | bron bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19 '20
So Long, Marianne 654 894 842 547 473 551 555 474 468 495 265 368 484 471 509 542 713 177 552 716 676 750
  1. Een getal geeft de plaats aan; een '*' dat het nummer niet genoteerd kon zijn, omdat het nog niet was uitgekomen, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.

José Hoebee en Ron Brandsteder[bewerken | bron bewerken]

Nederlandse Top 40[bewerken | bron bewerken]

Hitnotering: 18-02-1984 t/m 31-03-1984
Week 1 2 3 4 5 6 7
Nummer 28 19 13 11 12 16 27 uit

Nationale Hitparade[bewerken | bron bewerken]

Hitnotering: 18-02-1984 t/m 07-04-1984
Week 1 2 3 4 5 6 7 8
Positie 18 14 7 6 12 12 23 32 uit

Referenties[bewerken | bron bewerken]