Sociale Beweging - Driekleurige Vlam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politiek in Italië

Emblem of Italy.svg
Politiek in Italië


Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Italië

Movimento Sociale - Fiamma Tricolore (Nederlands: Sociale Beweging - Driekleurige Vlam), is een Italiaanse neofascistische politieke partij. De partij wordt gewoonlijk Fiamma Tricolore genoemd, een verwijzing naar het logo van de inmiddels opheven Movimento Sociale Italiano (Italiaanse Sociale Beweging), de belangrijkste neofascistische partij van Italië tot aan de jaren 90.

Ontstaan[bewerken]

Tijdens het partijcongres van de MSI in januari 1995 presenteerde voorzitter Gianfranco Fini een aantal voorstellen om de partij om te vormen tot een rechtse en conservatieve partij die de spelregels van de democratie zou respecteren. Daarnaast stelde hij voor de partijnaam te wijzigen in Alleanza Nazionale (Nationale Alliantie). Een meerderheid van de partijleden stemde voor deze maatregelen, maar enkele haviken waren het hier niets mee eens en scheidden zich van de partij af en stichtten de Fiamma Tricolore, in hun ogen de ware erfgenaam van de MSI. Pino Rauti, van 1990 tot 1991 secretaris van de MSI en tegenstander van Fini, werd tot voorzitter van de Fiamma Tricolore gekozen. Bij de Italiaanse parlementsverkiezingen van 1996 behaalde de partij 2,3% van de stemmen, goed voor 1 zetel in de Senaat. Bij de Italiaanse parlementsverkiezingen van 2001 maakte de partij deel uit van het Huis van de Vrijheden en verwierf 1,0% van de stemmen en behield haar zetel in de Senaat.

In 2002 werd Rauti als partijvoorzitter ter zijde geschoven en vervangen door Luca Romagnoli]. Bij de regionale verkiezingen van 2005 werd er nauw samengewerkt met Alternativa Sociale van Alessandra Mussolini. In 2005 scheidde Antonio Serena zich van Alleanza Nazionale-fractie in de Kamer van Afgevaardigden, behield zijn zetel en werd lid van Fiamma Tricolore. Bij de verkiezingen van 2006 maakte de partij opnieuw deel uit van het Huis van de Vrijheden, maar won toen geen zetels.

Bij de parlementsverkiezingen van 2008 werkte de partij samen met het extreem-rechtse Rechts (La Destra), en de coalitie heette La Destra–Fiamma Tricolore. De leider van de coalitie en dus ook premierkandidaat was Daniela Santanchè van La Destra. De coalitie boekte weliswaar met 2.43% een succesje, maar het was niet genoeg om een zetel te winnen in zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat.

Ideologie[bewerken]

Fiamma Tricolore is een neofascistische en extreem-rechtse partij. Het ziet zich als de "ware" erfgenaam van de fascistische partij van Mussolini en laat zich inspireren door het vroege fascisme en het late fascisme, zoals tijdens de Republiek van Salò (1943-1945). In november 2008 kwam in het nieuws, dat de partij ouders wilde belonen die hun baby Benito of Rachele (de vrouw van Mussolini) zouden noemen. Het ging om kinderen die in 2009 geboren zouden worden in de omgeving van Potenza (Basilicata). De ouders die dit deden, zouden 1500 euro tegemoet kunnen zien, te besteden aan babykleding en -voedsel en een wieg.[1]

Onder de meeste extremistische leden van Fiamma Tricolore bevinden zich Pietro Puschiavo, oprichter van Veneto Fronte Skinhead en Maurizio Boccacci oprichter van Movimento Politico Occidentale.

Europese verkiezingen[bewerken]

Fiamma Tricolore verwierf bij de Europese verkiezingen van 1999 1,6% van de stemmen, goed voor 1 zetel in het Europees Parlement. In 2004 behaalde de partij 0,7% van de stemmen en behield haar zetel.

Partijkrant[bewerken]

  • L'Antagonista

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Bounty offered to parents who name children after Mussolini, Telegraph, 25 november 2008
Vlag van Italië Italiaanse politieke partijen Vlag van Europa

Italië. Gemeen Goed (centrumlinks)
Groot: Democratische Partij
Klein: Links Ecologie Vrijheid · Democratisch Centrum
Micro: Italiaanse Socialistische Partij
Regionaal: Zuid-Tiroler Volkspartij · Gematigden voor Piemonte · De Megafoon


Centrumrechtse coalitie
Groot: Volk van de Vrijheid · Liga Noord (inclusief 3L)
Klein: Rechts · Broeders van Italië · Groot Zuiden-Beweging voor de Autonomieën
Micro: Italiaanse Gematigden in Revolutie · Populaire Instemming · Partij van de Gepensioneerden · Vrij van Equitalia


Met Monti voor Italië (centrum)
Civiele Keuze · Unie van het Centrum · Toekomst en Vrijheid


Vijfsterrenbeweging (apolitiek)
Vijfsterrenbeweging


Civiele Revolutie (eenheidslijst; links)
Italië van de Waarden · Linkse Federatie (Heropgerichte Communistische Partij en Partij van Italiaanse Communisten) · Oranje Beweging · Federatie van de Groenen


Overige
Centrum: Italiaanse Radicalen · Fermare il Declino · Riformisti Italiani · Io Amo l'Italia · Partito Pirata
Extreemlinks: Partito Comunista dei Lavoratori · Partito Comunista - Sinistra Popolare
Extreemrechts: Forza Nuova · Sociale Beweging - Driekleurige Vlam · CasaPound
Regionaal: Union Valdôtaine · Stella Alpina Val d'Aosta · Fédération Autonomiste · Union für Südtirol · Die Freiheitlichen · Popolari Democratici · Nuova Sicilia · Partito Sardo d'Azione