Sofia Kenin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sofia Kenin
Roland Garros 2019
Persoonlijke informatie
Bijnaam Sonya
Nationaliteit Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Moskou[1]
Geboortedatum 14 november 1998
Woonplaats Pembroke Pines[2]
Slaghand rechts, backhand 2-handig[1]
Totaal prijzengeld 7.733.926 US dollar
Coach Alex Kenin[1]
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 225–130
Titels 5 WTA, 4 ITF
Hoogste positie 4e (9 maart 2020)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (2020)
Vlag van Frankrijk Roland Garros finale (2020)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2018, 2019)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 4e ronde (2020)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 64–51
Titels 2 WTA, 2 ITF
Hoogste positie 31e (31 augustus 2020)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2019)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (2020)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2018)
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1e ronde (2018, 2019)
Laatst bijgewerkt op: 20 oktober 2020
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Sofia Anna Kenin (Moskou, 14 november 1998) is een tennisspeelster uit de Verenigde Staten van Amerika. Zij werd in Moskou geboren en verhuisde na enkele maanden naar de Verenigde Staten.[3]

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Kenin begon op vijfjarige leeftijd met tennis.[1] Reeds op jonge leeftijd was zij een getalenteerd tennis­speelster, die al vroeg tennistoernooien afreisde.[4]

In 2015 kreeg zij als junior-speelster een wildcard voor het damesenkelspeltoernooi van het US Open, waarmee zij haar debuut op een grandslamtoernooi maakte.

Begin 2019 bereikte zij voor het eerst een WTA-finale, in het dubbelspeltoernooi van Auckland, samen met de Canadese Eugenie Bouchard. Zij wonnen de titel, door het koppel Paige Mary Hourigan en Taylor Townsend in de match-tiebreak te verslaan. Een week later won zij haar eerste enkelspeltoernooi in Hobart. In augustus 2019 kwam zij binnen in de top-20 van de wereldranglijst. In oktober won zij de dubbelspeltitel op het Premier Mandatory-toernooi van Peking 2019, samen met landgenote Bethanie Mattek-Sands.

Kenin won op 1 februari 2020 de enkelspeltitel op het Australian Open, haar eerste grandslamzege – in de halve finale versloeg zij de nummer 1 van de wereld, Ashleigh Barty, en in de finale won zij met 4–6, 6–2 en 6–2 van Garbiñe Muguruza. In maart zegevierde zij op het WTA-toernooi van Lyon – daarmee steeg zij naar de vierde plek op de wereldranglijst.

Tennis in teamverband[bewerken | brontekst bewerken]

In de periode 2018–2020 maakte Kenin deel uit van het Amerikaanse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 3–4.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken | brontekst bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2015 620
2016 212 1074
2017 113 237
2018 52 138
2019 14 39

Resultaten grote toernooien[bewerken | brontekst bewerken]

Enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 2R W 2R
Roland Garros 1R 4R F 4R
Wimbledon 2R 2R g.t. 2R
US Open 1R 1R 3R 3R 3R 4R
Premier Mandatory
Indian Wells 2R 2R g.t.
Miami 3R 2R g.t. 3R
Madrid 1R g.t.
Peking 3R g.t.
Premier Five
Dubai/Doha 3R 2R
Rome 3R 2R 2R
Montreal/Toronto HF g.t.
Cincinnati HF 2R
Tokio/Wuhan 3R 3R g.t.
olympisch
Olympische Spelen g.t. g.t.
statistieken
titels per jaar 0 0 0 0 3 2 0
eindejaarsranking 620 212 113 52 14 4

Vrouwendubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

toernooi 2018 2019 2020 2021
Vlag van Australië Australian Open 1R 3R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R KF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 1R g.t.
Vlag van de Verenigde Staten US Open 1R 1R 2R

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Overwinningen op een regerend nummer 1[bewerken | brontekst bewerken]

Kenin heeft tot op heden driemaal een partij tegen een op dat ogenblik heersend leider van de wereldranglijst gewonnen (peildatum 30 januari 2020):

nr. datum toernooi ronde tegenstandster score
1. 2019-08-06 Vlag van Canada WTA Toronto tweede ronde Vlag van Australië Ashleigh Barty 6-7, 6-3, 6-4 details
2. 2019-08-16 Vlag van de Verenigde Staten WTA Cincinnati kwartfinale Vlag van Japan Naomi Osaka 6-4, 1-6, 2-0, opg. details
3. 2020-01-30 Vlag van Australië Australian Open halve finale Vlag van Australië Ashleigh Barty 7-6, 7-5 details

In augustus 2019 schakelde Kenin in twee opeenvolgende weken de vigerende nummer één uit. Dat was op de WTA-tour niet meer gebeurd sinds oktober 2001,[5] toen Lindsay Davenport op het WTA-toernooi van Filderstadt 2001 Martina Hingis uitschakelde in de halve finale,[6] gevolgd door het WTA-toernooi van Zürich 2001 waar Davenport te sterk was voor de kersverse nummer één Jennifer Capriati, ook weer in de halve finale.[7]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2019-01-12 Vlag van Australië WTA Hobart hardcourt Vlag van Slowakije Anna Karolína Schmiedlová 6-3, 6-0 details
2. 2019-06-23 Vlag van Spanje WTA Majorca gras Vlag van Zwitserland Belinda Bencic 6-7, 7-6, 6-4 details
3. 2019-09-21 Vlag van China WTA Guangzhou hardcourt Vlag van Australië Samantha Stosur 6-7, 6-4, 6-2 details
4. 2020-02-01 Vlag van Australië Australian Open hardcourt Vlag van Spanje Garbiñe Muguruza 4-6, 6-2, 6-2 details
5. 2020-03-08 Vlag van Frankrijk WTA Lyon hardcourt (i) Vlag van Duitsland Anna-Lena Friedsam 6-2, 4-6, 6-4 details
verloren finales
1. 2019-03-02 Vlag van Mexico WTA Acapulco hardcourt Vlag van China Wang Yafan 6-2, 3-6, 5-7 details
2. 2020-10-10 Vlag van Frankrijk Roland Garros gravel Vlag van Polen Iga Świątek 4-6, 1-6 details

WTA-finaleplaatsen dubbelspel[bewerken | brontekst bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2019-01-06 Vlag van Nieuw-Zeeland WTA Auckland hardcourt Vlag van Canada Eugenie Bouchard Vlag van Nieuw-Zeeland Paige Mary Hourigan
Vlag van de Verenigde Staten Taylor Townsend
1-6, 6-1, [10-7] details
2. 2019-10-06 Vlag van China WTA Peking hardcourt Vlag van de Verenigde Staten Bethanie Mattek-Sands Vlag van Letland Jeļena Ostapenko
Vlag van Oekraïne Dajana Jastremska
6-3, 6-7, [10-7] details
verloren finales
geen

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft mediabestanden in de categorie Sofia Kenin.