Sojoez 23

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sojoez 23
Missiegegevens
Aantal bemanningsleden 2, lt. kol. Vjatsjelav Zoedov (commandant) en lt. kol. Valeri Rozjdestvenski
Lanceerdatum 14 oktober 1976
Lanceerplatform Bajkonoer
Landingsdatum 16 oktober 1976
Landingsplaats 195 km ZW van Tselinograd
Missieduur 2 dagen en 6 minuten
Hoogte van de baan apogeum 275 km, perigeum 243 km, omlooptijd 89,5 minuten
Hellingshoek van de baan 51,59°
Aantal rondjes rond de aarde 32
Russische postzegel over Sojoez 23 met links Zoedov, rechts Rozjdestvenski
Russische postzegel over Sojoez 23 met links Zoedov, rechts Rozjdestvenski
Portaal  Portaalicoon   Ruimtevaart

Sojoez 23 (Russisch: Союз-23, "Unie 23") was een Russische bemande ruimtevlucht uit het midden van de jaren 70. Doel van deze vlucht was een koppeling met ruimtestation Saljoet 5, deze missie is mislukt door een probleem met het koppelingsmechanisme. De kosmonauten keerden terug naar de Aarde, nadat er problemen voordeden met de aankoppeling.

Verloop van de missie[bewerken]

Lancering[bewerken]

Sojoez 23 verliet het lanceerplatform op 14 oktober 1976 boven op een Sojoez-draagraket vanaf Bajkonoer. Deze capsule had een gewicht van 6570 kg. Het vaartuig kwam in een omloopbaan met een hoogste punt van 275 km, een laagste punt van 243 km en een inclinatie van 51,59°. De benodigde tijd voor een omwenteling bedroeg 89,5 minuten. De commandant, luitenant-kolonel Vjatsjelav Zoedov, liet zich bijstaan door luitenant-kolonel Valeri Rozjdestvenski.

Igla-systeem faalt tijdens koppelpoging[bewerken]

Om het station te naderen beschikte Sojoez 23 over de Igla, dit systeem was niet bepaald feilloos, collega's aan boord van Sojoez 8 en 15 hadden geen goede ervaringen met dit systeem.

Net als tijdens de missie van Sojoez 15 nam de Igla foutieve metingen op betreffende de relatieve snelheid tussen Saljoet 5 en Sojoez 23. Dit had als gevolg dat de Igla onnodig de raketmotoren inschakelde. Tegen de tijd dat de kosmonauten de Igla uitschakelden was bijna alle brandstof verbruikt en bleef er onvoldoende over om een handmatige koppeling uit te voeren.

Als gevolg hiervan was er ook een probleem met de Elektriciteitsvoorziening van de capsule. Deze versie van de Sojoez was niet uitgerust met zonnepanelen, maar beschikte over batterijen die slechts genoeg stroom leverden voor 2 à 2½ dag. De bemanning kon enkel nog maar zo zuinig mogelijk met elektriciteit omgaan, en zo snel mogelijk terugkeren naar de Aarde.

Noodlanding[bewerken]

Op 16 oktober 1976 voerde Sojoez 23 een noodlanding uit. Ondanks de noodlanding verliep de landingsprocedure goed, echter wist de bemanning niet waar ze zouden landen. De capsule landde uiteindelijk in het Tengizmeer, op 195 km zuidwestelijk van het toenmalige Tselinograd in Kazachstan, en was hiermee de eerste sovjet-bemanning die een landing op het water uitvoerde.

Capsule onder het ijs[bewerken]

Het meer was bevroren, en de ijslaag brak. Vervolgens werd de parachute nat, die zich met water vulde en het ontsnappingsluik onder het wateroppervlak trok. In het ijskoude water koelde het interieur snel af, doordat de verwarmingssystemen niet meer functioneerden. De bergingsploegen waren door de weersomstandigheden niet in staat om de capsule te bereiken, waardoor de bemanningsleden een nacht onder water hebben moeten doorbrengen. Duikers bevestigden uiteindelijk een kabel aan het voertuig, waardoor de capsule aan de kant gesleept kon worden. De bemanningsleden waren onderkoeld, maar verder ongedeerd.