Solitair

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een solitaire eik

Een solitair persoon of dier is iemand die niet in het gezelschap van anderen van zijn soort leeft. Het woord komt van het Latijnse solus, dat alleen betekent. Solitaire activiteiten zijn activiteiten die niet in de aanwezigheid van anderen plaatsvinden.

De meeste mensen genieten van een aantal solitaire activiteiten. Hun voorkeur voor solitaire activiteiten wordt grotendeels door hun stemming en karakter bepaald. Mensen die solitaire activiteiten als vanzelfsprekendheid verkiezen worden vaak introvert genoemd, het tegenovergestelde van extraverte typen.

Veel dieren leven van nature solitair, terwijl andere in groepen leven.

Bomen[bewerken]

Het begrip solitair wordt tevens gebruikt voor bomen, struiken en doorgaans wat hogere vaste planten die niet gegroepeerd staan. Solitaire bomen zijn in tegenstelling tot bomen die in een bos staan, in staat zich in vol ornaat te ontwikkelen en zijn daarom kenmerkende landschappelijke elementen. Solitaire bomen in weidegebied dienen vaak als schaduwplek voor vee. Voor tuinbezitters hebben 'solitairen' -bijvoorbeeld geplant 'in' bodembedekkende lage planten- een meerwaarde door een groot deel van het jaar aantrekkelijk te zijn.

Mensen[bewerken]

Ook mensen kunnen solitair zijn. Zo heb je kluizenaars, mensen die een heel lange tijd (soms zelfs hun hele leven) alleen wonen. Hier is vaak een reden voor. Ze houden zich bijvoorbeeld bezig met kunst of wetenschap of sluiten zich af van de wereld omdat ze denken dat ze ongeluk brengen of omdat er iets vreselijks gebeurd is.