Solvabiliteitsratio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De solvabiliteitsratio wordt berekend als verhouding tussen de verschillende vermogenscomponenten. Het gaat erom inzicht te krijgen in de mate waarin de onderneming in staat is aan zijn financiële verplichtingen te voldoen.

Een methode is het bekijken in hoeverre de in de activa geïnvesteerde vermogen door het eigen vermogen kan worden gefinancierd. In feite wordt er gekeken naar als in geval van liquidatie de verschaffers van het vreemde vermogen kunnen worden betaald.

Solvabiliteitsratio~I = \frac{eigen~vermogen}{totaalvermogen}

Afhankelijk van de directe opbrengstwaarde van de activa ligt de minimumnorm van de waarde tussen de 0,25 en 0,40. Vanwege de eventuele waardevermindering van de activa bij liquidatie wordt er geen norm van 1 gehanteerd.


Een tweede methode is het wegen van de activa naar het vreemd vermogen. Hoe hoger de waarde des te solvabeler de onderneming.

Solvabiliteitsratio~II = \frac{totale~activa}{vreemd~vermogen}


Groepsvermogen[bewerken]

Indien een deel van het eigen vermogen is ingebracht door andere aandeelhouders is er sprake van een aandeel van derden. Deze post vindt men in de geconsolideerde jaarrekening. Het totale eigen vermogen (inclusief het aandeel van derden) van de groep wordt het groepsvermogen genoemd.


Solvabiliteitsratio~III = \frac{eigen~vermogen+ aandeel~van~derden}{totaalvermogen} = \frac{groepsvermogen}{totaalvermogen}