Spaarnekerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Spaarnekerk
De Spaarnekerk in 1964
De Spaarnekerk in 1964
Plaats Haarlem
Gebouwd in 1883-1885
Gesloopt in 1983
Gewijd aan OLV van de Heilige Rozenkrans
Dominicus Guzman
Architectuur
Architect(en) E.J. Margry
Bouwmateriaal Baksteen
Stijlperiode Neogotiek
Titelkerk
Bisdom Haarlem-Amsterdam
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Onze Lieve Vrouw van de Heilige Rozenkrans en de Heilige Dominicuskerk, beter bekend als de Spaarnekerk, was een rooms-katholieke kerk in Haarlem. De kerk was gewijd aan Maria (moeder van Jezus) en aan de heilige Dominicus van Osma (1170-1221), de stichter van de Orde der Dominicanen.

Geschiedenis[bewerken]

De kerk werd tussen 1883 en 1885 gebouwd aan het Spaarne aan de oostzijde van de Langebrug. Zij diende ter vervanging van een oudere schuilkerk, die ooit was gevestigd in de bierbrouwerij De Drie Klaveren. De driebeukige neogotische kruiskerk was ontworpen door Evert Margry, een leerling van Pierre Cuypers. Na twee jaar bouwen werd de kerk in 1885 ingewijd door Caspar Bottemanne, bisschop van Haarlem.

Vanaf de jaren 1960 liep het kerkbezoek sterk terug. Het kerkbestuur kreeg hierdoor financiële problemen en kon het onderhoud van de grote kerk niet meer betalen. Men maakte plannen om de kerk te slopen en te vervangen door een moderner, multifunctioneel gebouw. Hiertegen kwam veel verzet, omdat de Spaarnekerk als een van de twee neogotische kerken van Haarlem van architectonisch belang was (de andere is de Heilig Hartkerk aan de Kleverparkweg) en bovendien beeldbepalend voor dit deel van de stad. Daarbij verkeerde het gebouw nog niet in slechte staat en kon het waarschijnlijk met weinig geld worden gered. In 1975 werd de laatste dienst gehouden en werd de kerk gesloten.

De in 1974 opgerichte stichting Behoud Spaarnekerk wist de sloop nog enkele jaren uit te stellen en de kerk werd zelfs nog op de lijst van gemeentelijke monumenten in Haarlem geplaatst. Onderzoeken naar een nieuwe functie voor het gebouw liepen echter op niets uit. In 1982 werd de Spaarnekerk van de monumentenlijst gehaald en een jaar later gesloopt. Op de plaats van de kerk werd een appartementencomplex gebouwd.

Resten[bewerken]

De kerk is niet geheel verdwenen. Naast het appartementencomplex staat nog het parochiehuis, Spaarne 197, waar een bewaard gebleven deel van het trappenhuis van de kerk tegen de nieuwbouw aan staat. De naaldspits van de kerktoren is ook bewaard gebleven en staat boven op een moderne vestiging van een kappersbedrijf naast het winkelcentrum Schalkwijk.[1] Glas-in-loodramen afkomstig uit de kerk zijn herplaatst in een café aan de Grote Markt. Het Adema-orgel uit 1891 is in 1976-1977 verhuisd naar de Sint-Jacobus de Meerderekerk aan de Parkstraat in Den Haag en daar gecombineerd met reeds aanwezig pijpwerk van Michaël Maarschalkerweerd.

Externe links[bewerken]