Ontsteking (geneeskunde): verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
44 bytes toegevoegd ,  6 jaar geleden
k
wiki links toegevoegd
k (→‎Fasen van ontsteking: Afkortingen voluit, replaced: o.a. → onder andere (4) met AWB)
k (wiki links toegevoegd)
{{Disclaimer medisch lemma}}
 
'''Ontsteking''' is een reactie van het lichaam op beschadiging van weefsel of op prikkels van buiten. Dit kan door een microbiologische prikkel ([[bacterie|bacteriën]], [[virus (biologie)|virussen]], [[schimmels]]), chemisch (irriterende stoffen enz.), fysisch (hitte, [[Ionisatie|ioniserende]] straling, [[Ultraviolet|UV-straling]] etc.) maar ook het gevolg zijn van een [[Auto-immuunziekte|auto-immuun]] reactie van het lichaam zoals onder meer bij [[reuma]] kan voorkomen. Een ontsteking heeft als doel het verwijderen van het schadelijke [[agens (stof)|agens]] en het herstellen van de schade.
 
Er bestaat wel eens de neiging om ontsteking en [[infectie]] door elkaar te halen, maar niet alle infecties gaan gepaard met ontsteking en lang niet alle ontstekingen worden veroorzaakt door infectie. Zo is een ''steriele ontsteking'' een ontsteking die niet wordt veroorzaakt door een organisme (maar door bijvoorbeeld mechanische overbelasting zoals een [[slijmbeursontsteking]] in het spectrum van [[Repetitive strain injury|RSI]]).
* '''exsudatie''': uittreden van vocht uit de bloedbaan als gevolg van een verhoogde doorlaatbaarheid ([[permeabiliteit (scheikunde)|permeabiliteit]]) van de vaatwand van de haarvaten. Dit vindt plaats onder invloed van histamine en bradykinine, die dus niet alleen voor hyperemie, maar ook voor exsudatie zorgen. De openingen tussen de [[endotheel]]cellen worden groter door de vasoactieve mediatoren en ook de [[hydrostatische druk]] in de capillairen stijgt, waardoor er meer vocht de bloedvaten verlaat dan normaal. Door de verhoogde permeabiliteit verlaten ook eiwitten de bloedbaan, waardoor de [[oncotische druk]] en daarmee de terugresorptie aan het eind van de capillairen daalt. Dit betekent dat er meer vocht achterblijft in het ontstoken weefsel, wat ontstekings[[oedeem]] genoemd wordt. Meer weefselvocht betekent dat er een zwelling optreedt bij de ontsteking: tumor.
 
* '''infiltratie of diapedese''' van [[leukocyt]]en (witte bloedcellen) uit de bloedbaan ter plaatse van de ontsteking. Als eerste treden [[granulocyt]]en uit (na 24-48 uur) en daarna de [[monocyt]]en of [[macrofagen]] en [[plasmacel]]len. Dit gebeurt onder invloed van bepaalde stoffen ([[cytokine]]s), die worden afgegeven door [[Endotheel|endotheelcellen]] en cellen bij de ontstekingshaard (bacteriën of beschadigde eigen cellen). De leukocyten zorgen in het ontstoken weefsel voor [[fagocytose]] en afbraak van dode cellen en ziekteverwekkers. Er kan sprake zijn van een aspecifieke of specifieke reactie van de leukocyten. Granulocyten, bij een ontsteking vooral neutrofielen, en macrofagen zorgen voor de aspecifieke afweer en [[lymfocyt]]en, waaronder plasmacellen, zijn betrokken bij specifieke reactie met behulp van [[antigeen]]-herkenning. Bij een ontsteking zijn dus verschillende typen leukocyten bezig in het weefsel waardoor er dus sprake is van een verhoogde cellulaire activiteit. Dit heeft als gevolg een verhoogd energieverbruik en warmteproductie in het ontstoken weefsel. Dit is te merken als één van de vijf ontstekingskenmerken, namelijk calor.
 
* '''proliferatie''' van onder andere [[fibroblast]]en met als doel regeneratie en herstel van het weefsel. Roodheid kan ook in deze fase optreden wanneer onder invloed van [[groeifactor]]en proliferatie van bloedvaatjes in het weefsel plaatsvindt. Hierdoor krijgt het herstellende weefsel, ook wel [[granulatieweefsel]] genoemd, een rood aspect.
366

bewerkingen

Navigatiemenu