Revolutionair Socialistische Partij: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Straf dat hier nog geen wikipedia artikel over was
(Straf dat hier nog geen wikipedia artikel over was)
De '''Revolutionair Socialistische Partij''' was een [[België|Belgische]] [[Trotskisme|trotskistische]] politieke partij, die vanaf 1941 de naam veranderde in '''Revolutionair Communistische Partij''' (RCP), en in 1946 in '''Internationale Communistische Partij''' (ICP).
{{meebezig}}
 
De ''Revolutionair Socialistische Partij''' was een [[België|Belgische]] [[Trotskisme|trotskistische]] politieke partij.
 
==Voorgeschiedenis==
Uit [[entrisme|entristische]] overwegingen traden deze leden, met uitzondering van de Spartacus-groep rond [[Georges Vereeken]], later toe tot de [[Belgische Werklieden Partij]] (BWP) onder de naam [[Action Socialiste Révolutionnaire]] (ASR).Tot ongenoegen van de BWP-leiding spraak de ASR zich uit voor de vorming van een [[Vierde Internationale]].
 
Toen ASR-voorman [[Walter Dauge]] in 1936 weigerde het partijprogramma van de BWP te ondertekenen, werd hij uit de partij gezet en met hem iedereen die het niet met hem eens was. Verschillende vakbondsleden, soms hele vaksbondsledenvaksbondstakken werden niet enkel uit de BWP gezet, en meteen ook uit het [[Algemeen Belgisch Vakverbond]]. Opgemerkt moet worden dat verschillende trotskisten wel degelijk lid bleven van de BWP.
 
Tijdens de [[Belgische verkiezingen 1936]] kwam de ASR op als onafhankelijke partij, gesteund door Vereekens Spartacus-groep. Waar ze geen lijsten kreeg samengesteld, riep de ASR op te stemmen voor de BWP (en dus niet voor de Kommunistische Partij van België). De ASR haalde tijdens de verkiezingen nergens signifianteweinig successen. [[Walter Dauge]] werd tijdens de [[Belgische verkiezingen 1939]] op 2 april 1939 verkozen tot [[burgemeester]] van [[Flénu]], maar Koning [[Leopold III van België]] weigerde hem te benoemen. In september werden Dauge en [[Georges Vereeken]] tijdelijk gearresteerd door de Belgische regering, en begin 1940 werden de publicaties van de RSP verboden door de regering.
 
==Revolutionair Socialistische Partij==
De partij hield een strak-dogmatische koers aan en sprak zich onder meer uit tegen de (nochtans eveneens trotskistische) [[Spanje|Spaanse]] [[Partido Obrero de Unificación Marxista]] (POUM) in de [[Spaanse burgeroorlog]], omdat ze de POUM te reformistisch vond. Onder meer omwille van dit standpunt
 
De Revolutionaire Socialistische Partij hield in 1939 verloor steeds meer leden en hielder helemaal op te bestaan nableven interne meningsverschillen over de Vierde Internationale . Hierop stapte [[Georges Vereeken]] uit de partij om de splintergroep [[Contre le Courant]] op te richten.
 
==Revolutionair Communistische Partij==
Net voor het uitbreken van de [[Tweede Wereldoorlog]] werd de partij versterkt door gevluchte trotskisten uit [[Duitsland]] en [[Oostenrijk]]. Tijdens de oorlog traden bovendien ook nog [[Joden|Joodse]] jongeren toe. De interne verdeelheid binnen de partij bleef echter bestaan, waardoor Dauge en Lesoil gedemotiveerd raakten en de partij nog meer leden verloor in haar laatste bastion, de [[Borinage]].
 
De partij kwam in handen van een jonge lichting onder leiding van onder meer [[Abraham Leon]] (echte naam Abraham Waijnstock). In 1941 veranderde de partij haar naam in Revolutionaire Communistische Partij. De partij, nu eerder een [[Verzet (Tweede Wereldoorlog)|verzetsgroep]] weigerde samen te werken met de grootste Belgische verzetsorganisatie, het [[Onafhankelijkheidsfront]], omdat ze deze te [[nationalisme|nationalistisch]] en [[Burgerij|burgelijk]] vond.
 
De groep trachte ook terug een arbeidersbeweging te worden, maar zonder veel succes, al werden in [[charleroi]] wel enkele stakingen en manifestaties georganiseerd.
 
Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] werd door ex-leden een verzetsgroep opgericht met dezelfde naam. De groep trachte ook terug een arbeidersbeweging te worden, maar zonder veel succes. Tijdens de inval in Rusland verhoogde de Duitse bezetter de vervolging van [[communisme|communisten]] en verschillende kopmannen van de RSP werden gearresteerd en gedeporteerd. [[Léon Lesoil]] overleefde de deportatie naar een werkkamp niet, terwijlen ookoverleed in 1942 aan ontbering. [[Abraham Leon]] stierf door ziekte in het [[concentratiekamp]] van [[Auschwitz (concentratiekamp)|Auschwitz]]. Ook veel gewoneandere leden lieten het leven lieten tijdens de oorlog. De partij, die voor de oorlog al een minipartij was geworden, kwamwerd dithierdoor verliesherleid niettot meereen tevijftigtal bovenleden.
 
==Internationale Communistische Partij==
Na de oorlog bleef trotskistische pers verboden. Er werden in de na-oorlogse dagen nog wat nieuwe leden verworven en er kwam een verzoening met Vereeken's fractie (een twintigtal leden). De partij werd in januari 1946 heropgericht, ditmaal onder de naam Internationale Communistische Partij (ICP). Deze partij telde nooit meer dan 100 leden.
 
Nieuwe interne verdeeldheid leidde tot het opdoeken van de afdelingen in [[Moeskroen]], [[Luik (stad)|Luik]], [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[Gent]] en de Borinage. In 1949 bleven nog een twintigtal leden over verspreid over 3 afdelingen: Brussel, Charleroi en Le Centre.
 
De internationale leiding van de [[Vierde Internationale]] bleef echter de richtlijn hanteren dat de leden moesten trachten een massapartij op te richten. Dit standpunt wijzigde toen [[Michel Pablo]] in 1950 de leiding kreeg over de 4e internationale. Pablo was vanoordeel dat er op korte termijn geen radicalisering viel te verwachten van traditionele organisaties. Hierop werd gekozen voor [[entrisme]] om andere partijen van binnenuit te proberen te radicaliseren. Internationaal riep dit weerstand op bij partijen van de Vierde Internationale. Ondanks enkele protesten in België haden de leden van de ICP, die amper leden telde, weinig keuze en de leden traden onder leiding van [[Ernest Mandel]] toe tot de [[Belgische Werklieden Partij]].
Tijdens de [[Tweede Wereldoorlog]] werd door ex-leden een verzetsgroep opgericht met dezelfde naam. De groep trachte ook terug een arbeidersbeweging te worden, maar zonder veel succes. Tijdens de inval in Rusland verhoogde de Duitse bezetter de vervolging van [[communisme|communisten]] en verschillende kopmannen van de RSP werden gearresteerd en gedeporteerd. [[Léon Lesoil]] overleefde de deportatie niet, terwijl ook veel gewone leden het leven lieten tijdens de oorlog. De partij, die voor de oorlog al een minipartij was geworden, kwam dit verlies niet meer te boven.
 
HetHiermee trotskistische gedachtengoed vanhield de partijRSP/RCP/RICS bleefop verderte levenbestaan. viaDe [[ErnestTrotskistische Mandel]],entristen diewerden in 19391964 als zestienjarige lid was geworden, en nauit de oorlog mee de ideologische basis van het BelgischeBWP trotskisme van na de Tweede wereldoorloggezet, enwat eruiteindelijk zoleidde onder meer de basis legde voortot het oprichten van de [[Revolutionaire Arbeidersliga]] in 1971..<ref>[http://www.ethesis.net/radicaal-links/radicaal-links.pdf De verdeeldheid van radicaal-links in Vlaanderen. De praktische- en strategische breuklijnen tussen de KPB, de RAL en AMADA tussen 1969 en 1972], ''Dries Van Herrewegen, Masterproef aangeboden binnen de opleiding master in de geschiedenis, Academiejaar 2013-2014, KU Leuven''</ref><ref>[http://www.ethesis.net/radicaal_links/radicaal_links_deel_II_hfst_2.htm Radicaal-links in België en de val van de Muur. Hoe overleefden de KP, de SAP en de PVDA de val van het 'reëel bestaande socialisme'?], ''Jan Buelinckx, Scriptie voorgelegd aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte, voor het behalen van de graad van Licentiaat in de Geschiedenis, Nieuwste Tijden. Academiejaar 2001-2002. Universiteit Gent''</ref><ref>[http://www.socialisme21.be/idee/ernest-mandel-en-de-tricolore-tranen-van-links/ Ernest Mandel en de tricolore tranen van links], ''Socialisme 21, 15 maart 2014''</ref><ref>[ftp://digital.amsab.be/finding_aids/finding_aid_BE_AMSAB_045.pdf Inventaris van het archief van de Belgische Trotskistische beweging], ''[[AMSAB]]''</ref><ref>[https://www.marxists.org/nederlands/de_coninck-rik/1997/1997inleidingtrotskisme.htm Beknopte historische inleiding over het Belgische trotskisme], ''Rik De Coninck 1977''</ref>
master in de geschiedenis, Academiejaar 2013-2014, KU Leuven''</ref><ref>[http://www.ethesis.net/radicaal_links/radicaal_links_deel_II_hfst_2.htm Radicaal-links in België en de val van de Muur. Hoe overleefden de KP, de SAP en de PVDA de val van het 'reëel bestaande socialisme'?], ''Jan Buelinckx, Scriptie voorgelegd aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte, voor het behalen van de graad van Licentiaat in de Geschiedenis, Nieuwste Tijden. Academiejaar 2001-2002. Universiteit Gent''</ref><ref>[http://www.socialisme21.be/idee/ernest-mandel-en-de-tricolore-tranen-van-links/ http://www.socialisme21.be/idee/ernest-mandel-en-de-tricolore-tranen-van-links/ Ernest Mandel en de tricolore tranen van links], ''Socialisme 21, 15 maart 2014''</ref><ref>[ftp://digital.amsab.be/finding_aids/finding_aid_BE_AMSAB_045.pdf Inventaris van het archief van de Belgische Trotskistische beweging, ''[[AMSAB]]''</ref>
 
{{Appendix}}
800

bewerkingen

Navigatiemenu