Sjeherazade (Rimski-Korsakov): verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(→‎Opbouw van Sjéhérazade: De door R.K. verworpen titels waren in strijd met de uitleg erboven)
 
== Inhoud & muzikale interpretatie ==
In onderstaande interpretatie zijn voor een goed begrip de door Rimski-Korsakov verworpen [[Programmatische muziek|programmatische]] titels van de vier delen verwerkt.
#Het muzikale thema, dat de eerste bewegingen opent in ''De Zee en Sinbads Schip'', stelt de dominante Sultan voor. Dit thema is opgebouwd naar vier noten van de dalende [[hele-toonstoonladder]], maar na een aantal akkoorden van het hout uit het orkest doet de opening denken aan [[Felix Mendelssohn-Bartholdy|Mendelssohn's]] Midzomernachtdroom-ouverture. Eén thema komt steeds terug: dit stelt de hoofdrolspeelster in het verhaal voor, [[Sjeherazade (vertelster)|Sjéhérazade]], de Sultan's geliefde, die de Sultan uiteindelijk tot bedaren kan brengen met haar verhalen. Dit is een niet loslatende sensuele solomelodie voor de [[viool]], bijgestaan door de [[Harp (tokkelinstrument)|harp]]. De hoofdrolspelers zijn bekend en het verhaal kan beginnen. De luisteraar wordt geconfronteerd met de weidsheid van de open zee; onder de 'golvende' begeleiding van de strijkers deint het wateroppervlak op en neer. Daar vaart het schip van Sindbad - een vloeiend thema, vol harmonieën. Zo nu en dan klinkt de soloviool van Sjéhérazade, alsmede het thema van Sjahriaar, duister en dreigend.
#De viool maakt duidelijk dat de vertelster Sjéhérazade aan een ander verhaal is begonnen - ''Het verhaal van Prins Kalender''. Dan begint ook de expressieve melodie van de [[fagot]]. De prins is lid van de Kalendersekte - monniken die bekendstonden om hun kunstige en humoristische manier van verhalen vertellen - en het ligt dan ook voor de hand dat dit thema lichtvoetig en speels is. Deze ontspannen sfeer duurt echter niet lang. De [[trombone]] en de [[trompet]] roepen ons nadrukkelijk tot de orde en het krachtige thema van de Sultan eist alle aandacht op. De muziek wordt geleidelijk aan weer rustiger; de viool, die dit keer het thema van de Kalenders speelt, herinnert ons nog eens aan de vertelster, voordat dit deel op markante wijze afsluit.

Navigatiemenu