Binnengasthuis (Amsterdam): verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
846 bytes toegevoegd ,  11 maanden geleden
→‎Geschiedenis: kraamvrouwenkoorts
k (Robotgeholpen oplossing voor doorverwijzing: Atheneum Illustre - Koppeling(en) gewijzigd naar Athenaeum Illustre (Amsterdam))
(→‎Geschiedenis: kraamvrouwenkoorts)
===Toestand in de 19e eeuw===
Het Binnengasthuis was in de 19e eeuw berucht om zijn deplorabele toestanden. In 1867 schreven de regenten van het Binnengasthuis een rapport aan het stadsbestuur, waarin ze de afdeling verloskunde beschreven: "Zwangere vrouwen moeten haar dag- en nachtverblijf houden op sombere zolders. De verpleegkamers zijn op een andere verdieping gelegen dan de verloskamers, zodat de kraamvrouwen dadelijk na de bevalling een zeer moeilijke en nadelige verplaatsing moeten ondergaan. Voor reconvalescenten moet dienen een groot, hol, kil, kerkvormig en met stenen bevloerd lokaal, dat des winters voor geen behoorlijke verwarming vatbaar is. En de verloskamers zijn in een bouwvallig, slecht ingericht houten gebouw, dat bovendien te klein is om aan alle behoeften te voldoen".
 
Nadat in 1828 een afdeling chirurgie was geopend, geleid door het hoofd van de kraamkliniek dr. Tilanus, verviervoudigde de sterfte aan [[kraamvrouwenkoorts]]. Arrts en studenten sneden onbekommerd in lijken ter vergroting van hun anatomische kennis, en deden aansluitend een verlossing zonder daartussen hun handen te wassen. In Wenen ontdekte [[Ignaz Semmelweis]] rond 1845 het verband tussen beide zaken en toen Tilanus hiervan hoorde, besloot hij de afdelingen chirurgie en verloskunde te scheiden. Als opvolger op de kraamafdeling koos hij echter een verklaard tegenstander van Semmelweis, dr. Leopold Lehmann. Pas na diens dood zou de [[antiseptische geneeskunde]] in Amsterdam een kans krijgen.<ref>Armoede en onkunde: kraamvrouwenkoorts in het Amsterdamse Binnengasthuis in 1845. Tijdschrift voor Medische Geschiedenis, 23-12-1993</ref>
 
De verpleging bestond uit "knechten en meiden" die zich, volgens een rapport van het stadsbestuur in 1882, schuldig maakten aan drankmisbruik en mishandeling, de medicijnen verkochten en het voedsel voor zichzelf hielden. In reactie besloot de stad een jaar later om gediplomeerde verplegers in dienst te nemen.
22.776

bewerkingen

Navigatiemenu