Joe Jackson: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
19 bytes toegevoegd ,  2 maanden geleden
link naar persoon
(→‎Singles: Aanvullingen)
Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website Advanced mobile edit
(link naar persoon)
Nadat hij verhuisd was naar New York speelde hij met de gedachte om een "popalbum" te maken zonder het gebruik van een gitaar. Iedereen verklaarde hem voor gek. Voordien was de gitaar hét instrument van de pop/rock. Zijn album ''[[Night and Day (Joe Jackson)|Night and Day]]'' is een groot succes ([[1982]]). Het gaat over het leven in New York (later zal hij dit nogmaals doen met ''[[Night and Day II]]''). Het album geeft een goed beeld van de diverse muziekstijlen uit de [[Multiculturalisme|multiculturele samenleving]] van de ''Big Apple''.
 
Steeds meer probeert Joe Jackson de klassieke en symfonische kant op te gaan. ''[[Symphony No. 1]]'' is een poging van Jackson om een instrumentaal album te maken. Eerder probeerde hij dit al met het klassieke album ''[[Will Power (album)|Will Power]]''. Dit werd geen succes. Ook combineerde hij al eerder klassiek met lichte muziek als met de albums ''[[Night Music]]'' (1994) en ''[[Heaven and Hell (Album van Joe Jackson)|Heaven and Hell]]'' (1999). De laatste leek het meest gewaardeerd door het publiek. ''Symphony No. 1'' werd bekroond met een [[Grammy Award]] voor ''Best Pop Instrumental Album.'' Het was onder andere zo geslaagd doordat beroemde musici als gitarist [[Steve Vai]] eraan meewerkten. Vai werkte aan dit album mee omdat Jackson een gitaarsolo had geschreven welke niet uitvoerbaar leek te zijn. Het was voor Vai een uitdaging om deze compositie toch uit te voeren. Jackson zelf speelt geen gitaar en heeft eigenlijk ook helemaal niets met het instrument, getuige ook zijn uitspraak voor het album ''Night and Day'' "Hoezo kun je geen popalbum maken zonder het gebruik van een gitaar? Natuurlijk kan dat".
 
Joe Jackson slaagde er met ''Symphony No. 1'' ook in vier stukken een geheel te laten vormen. Het album heeft wel de klassieke vorm van vier delen, maar toch onderscheidt deze symfonie zich van andere symfonieën door de uitvoering. Zoals Jackson zelf in de liner notes zegt: "on the eve of the 21st century, a piece which was symphonic in structure surely didn't have to be written for a 19th-century orchestra to qualify as a symphony."
12.068

bewerkingen

Navigatiemenu