Naar inhoud springen

Speerwerpen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Speerwerpen
Wolfgang Hanisch tijdens de DDR-Leichtathletik-Meisterschaften in 1977
Wolfgang Hanisch tijdens de DDR-Leichtathletik-Meisterschaften in 1977
Algemene gegevens
Organisatie Vlag van België België: KBAB
Vlag van Nederland Nederland: Atletiekunie
Vlag van Suriname Suriname: SAB
Mondiaal: IAAF
Start 18e eeuw (Scandinavië)
Type Ind. sport
Categorie Krachtsport
Locatie Atletiekbaan
Olympisch 1908
Competities / Kampioenschappen
Kampioen­schappen BK / NK / EK / WK
Olympische Spelen
Diamond League
World Challenge
Kampioenen
Belgisch kampioen 78,19 Timothy Herman
50,52 Pauline Smal
Nederlands kampioen 80,36 Tom Egbers
54,71 Dewi Lafontaine
Wereld­kampioen 88,17 Neeraj Chopra
66,73 Haruka Kitaguchi
Olympisch kampioen 92,97 Arshad Nadeem
65,80 Haruka Kitaguchi
Records
Belgisch record 87,35 Timothy Herman
59,32 Nafissatou Thiam
Nederlands record 80,70 Thomas van Ophem
60,92 Lisanne Schol
Europees record 98,48 Jan Železný
72,28 Barbora Špotáková
Wereldrecord 98,48 Jan Železný
72,28 Barbora Špotáková
Verwante sporten
Verwante sporten Discuswerpen
Kogelslingeren
Meerkamp
Kogelstoten
Laatst bijgewerkt op: 3 september 2024
Portaal  Portaalicoon   Sport
Atletiek

Speerwerpen is een onderdeel in de atletiek waarbij men probeert om, na een aanloop, een speer zo ver mogelijk te werpen. De speer dient te landen in een vrij smalle sector, waarbij de punt van de speer het eerst de grond moet raken. De speer mag dus niet plat op de grond terechtkomen.

Eind 19e eeuw werd de huidige speerwerpsport in Scandinavië al beoefend, er zijn records bekend vanaf 1883.[1] Er werd geworpen met berkenhouten speren van een aantal Zweedse ponden, hetgeen neerkwam op iets minder of iets meer dan 800 gram. Op het IAAF-congres van 1913 is het gewicht definitief vastgelegd op 800 gram.[2] Daarbij werd met terugwerkende kracht een prestatie uit 1912 als eerste officiële wereldrecord erkend. Bij dat congres is een Zweeds voorstel verworpen om de uitslag van een wedstrijd te laten bestaan uit de som van de beste worpen met beide armen, wat tot die tijd in Scandinavië gebruikelijk was in werpwedstrijden.

Het gewicht van de speer voor vrouwen is eind 1921 vastgelegd op 600 gram door de Fédération Sportive Féminine Internationale (FSFI). Vrouwen wierpen voordien met de mannenspeer, al is er een prestatie uit 1916 bekend met 600 gram.[1]

Speerwerpen werd voor het eerst in officiële kampioenschappen opgenomen in 1906 in Engeland. Het werd een officiële Olympische atletiekdiscipline voor mannen in 1908 in Londen en in 1932 in Los Angeles voor vrouwen. Ook is het onderdeel van verschillende meerkampen.

Bregje Crolla, voormalig Nederlands recordhoudster speerwerpen

De speer wordt geworpen na een aanloop, waarbij de aanloopbaan 4 meter breed is en minimaal 30 meter lang, of bij grotere wedstrijden minimaal 33,50 meter lang. Als de omstandigheden het toelaten, wordt een lengte van 36,50 m of meer aanbevolen. Daarbij gelden de volgende regels:[3]

  • De speer dient in het midden te worden vastgehouden, de punt moet bij de aanloop en afworp voortdurend ongeveer in de werprichting wijzen.
  • De atleet mag de aanloop pas verlaten nadat de speer geland is.
  • De atleet mag de gebogen, witte lijn aan het eind van de aanloop, of het zijdelings verlengde daarvan, niet aanraken of overschrijden. Ook niet bij het verlaten van de aanloop nadat de speer geland is.
  • De speer dient met de punt het eerst de grond te raken. De speer hoeft echter niet in de grond te blijven steken.
  • De speer moet binnen de sectorlijnen landen. Dit zijn lijnen die hun oorsprong hebben in het zogenaamde 'achtmeterpunt', acht meter voor het einde van de aanloopbaan. Vanaf daar maken ze een hoek van 28,65° met elkaar.
  • Nadat de speer geland is dient de werper de aanloop te verlaten, dit is het geval zodra hij/zij de aanloop aan de zijkant heeft verlaten, of meer dan 4 meter van de afworplijn is weggelopen. De jury kan dan gaan meten.
  • Tijdens een wedstrijd mag iedere atleet over het algemeen drie keer werpen, waarna de beste acht atleten nog drie worpen mogen maken. In sommige gevallen zijn vier pogingen toegestaan.

De speren werden eerst van hout gemaakt, maar tegenwoordig van staal, aluminium of carbon, in elk geval hebben zij altijd een metalen punt en is de doorsnede rond. Rond het zwaartepunt is een handvat van koord aangebracht. Een herenspeer is 2,6 tot 2,7 meter lang en weegt 800 gram. Een damesspeer weegt 600 gram en is 2,2 tot 2,3 meter lang. Bij jeugd- en mastersatletiek worden ook andere gewichten gebruikt: speren van 400, 500 en 700 gram.

In oktober 1956 veroorzaakte een 49-jarige Spaanse speerwerper, Felix Erausquin, opschudding met een soort discusdraai bij de afworp. Hij gebruikte zeep om het wegschieten van de speer te vergemakkelijken. De techniek werd snel overgenomen en de Fin Pentti Saarikoski wierp er bijna honderd meter mee: 99,52. Dat was aanzienlijk verder dan het toenmalige wereldrecord met de gewone techniek. Omdat deze slingertechniek het karakter van het speerwerpen veranderde en het voor omstanders veel onveiliger werd, werd een nieuwe regel opgesteld: de speerpunt moet tijdens de aanloop steeds in de werprichting wijzen.[4]

Maar ook zonder de draaitechniek ging men steeds verder werpen. Vanaf de jaren vijftig kregen de speren steeds betere aerodynamische eigenschappen, waardoor ze én verder gingen én vaker plat landden. Om discussie over wel of niet geldig werpen te voorkomen bestudeerde men mogelijkheden om door verlegging van het zwaartepunt de speer altijd met de punt te laten landen. Deze studie was bijna afgerond toen in 1984 Uwe Hohn een uitschieter had van 104,80 m, waarmee ook veiligheidsoverwegingen om een veranderde speer vroegen. In 1986 is de nieuwe speer ingevoerd. In 1991 werden de reglementen opnieuw aangepast, om een nieuw type speer met een ruw oppervlak uit te sluiten.[5] Bij de vrouwen is het model in 1999 gewijzigd. De oude modellen, zowel bij de mannen als bij de vrouwen, hadden steeds betere aerodynamische eigenschappen, waardoor ze verder vlogen, maar waardoor het ook steeds vaker gebeurde dat er onenigheid ontstond over de geldigheid van de worp: raakte de punt nu wel of niet als eerste de grond?

Persoonlijk record van Elliott Thijssen
  • De andere drie werponderdelen binnen de atletiek (kogelstoten, discuswerpen en kogelslingeren) zijn rotatieworpen: de werp(st)er staat in een ring van beperkte doorsnee en al draaiend wordt snelheid aan het werptuig gegeven. Bij speerwerpen daarentegen wordt in een rechte lijn aangelopen. De speer moet vóór het eind van de aanloop afgeworpen worden en bovendien mag de werper zelf de afwerplijn niet passeren. Dit maakt dat de techniek van het speerwerpen totaal anders is dan bij de andere werponderdelen. De kunst is om de krachtigst mogelijke afworp te combineren met de snelst mogelijke aanloop waarbij ook nog in zo kort mogelijke tijd tot stilstand gekomen moet worden – een biomechanisch interessante puzzel. Er komt dan nog bij dat de speer nauwkeurig onder de goede hoek geworpen moet worden omdat dan de vluchteigenschappen van de speer het best benut worden.
  • Bij het eerste deel van de aanloop wordt de speer meestal horizontaal gehouden met de hand naast het hoofd. De manier van lopen is erg persoonlijk en is niet wezenlijk voor de prestatie, van belang is slechts dat precies die snelheid bereikt wordt waar de beste afworp mee gedaan kan worden. Een pas of vijf vóór de afworp wordt de speer naar achteren gebracht: de schoudergordel komt nu evenwijdig aan de looprichting te staan en het bekken ook bijna, de speer wordt op ongeveer kruinhoogte met gestrekte arm vastgehouden, waarbij de speer vlak langs het hoofd naar voren wijst. Door de dwarse houding van schouders en bekken worden de laatste passen tot 'kruispassen': als het rechterbeen (bij rechtshandigen) naar voren beweegt passeert het het linkerbeen en zijn de benen gekruist; de actie van het linkerbeen lijkt op 'pootje-over' bij schaatsen, de voet staat vrijwel dwars op de looprichting. De voet van het rechterbeen wordt soms ook bijna dwars op de looprichting geplaatst maar de voet in de looprichting plaatsen komt ook voor (Jan Železný) zodat de rechtervoet juist dwars op de normale looppositie staat.
  • De laatste maal dat het linkerbeen afzet ontstaat de 'banaan'. Het bovenste fotootje toont zowel het kruisen van de benen als de banaan: de linkerheup leidt de beweging, het linkerbeen wijst met een krachtige afzet naar achteren en de romp helt ook een tikkeltje naar achteren (bij oude technieken veel meer). Deze 'banaan' van hoofd naar heup naar afzetvoet leidt tot spanning op de linkerzij waardoor het linkerbeen na de afzet des te sneller naar voren kan gaan. (Het voorspanningsprincipe komt in alle technieken van de atletiek naar voren: een spier eerst rekken (de verkeerde kant op), leidt ertoe dat hij vervolgens sneller kan bewegen.) Het linkerbeen passeert dan snel het rechterbeen en landt kort nadat het rechterbeen voor de laatste maal geland is. Het rechterbeen landt ongeveer recht onder het zwaartepunt terwijl het linkerbeen een stuk vóór het lichaam geplaatst wordt. Bij een goede techniek is dat been geheel gestrekt, waardoor de linkerheup gefixeerd wordt. Die heup kan alleen nog maar als een polsstok schuin omhoog gaan.
  • De plaatsing van het linkerbeen voor het lichaam leidt ertoe dat de werper sterk geremd wordt, maar er moet voor gezorgd worden dat de bewegingsenergie van de werper overgedragen wordt op de speer. Dit wordt bereikt door de rechterkant van de romp snel naar voren te bewegen, of beter gezegd: te laten bewegen, want het lijf had al snelheid van de aanloop. Na plaatsing van het linkerbeen kan de rechterkant van de romp de linkerkant inhalen; de draaias van deze beweging loopt van linkerheup naar linkerschouder (die schouder beweegt nauwelijks ten opzichte van de heup, zie de foto's). Intussen blijft de werparm zo lang mogelijk naar achteren wijzen, waardoor de 'spanboog' kan ontstaan: de lijn van linkerheup naar rechterschouder naar hand vormt een boog die zo gekromd mogelijk moet zijn. Deze spanboog bevat veel voorspanning. Bovendien is er spanning/torsie in de romp: de rechterheup is naar voren gebracht terwijl de schoudergordel zo lang mogelijk haaks op de looprichting blijft. Zie het tweede fotootje. Al deze voorspanning wordt gebruikt om ten slotte de speer echt af te werpen. De werparm is daarbij zo gestrekt mogelijk en de speer wordt losgelaten als de arm de schouder passeert, zoals het derde fotootje laat zien, waar de speer net de hand van de werper heeft verlaten. De afwerpsnelheid van de speer is bij goede werpers iets boven de 30 m/sec, bij goede werpsters iets eronder.
  • Ten slotte moet nog geremd worden. Als het linkerbeen goed geplaatst was, is veel voorwaartse snelheid al verdwenen en wat overblijft is een beetje verticale snelheid (en de grote snelheid van de speer natuurlijk). Sommige werpers schieten daardoor voorwaarts omhoog en landen op beide handen, vlak vóór de afwerplijn. De meeste werp(st)ers maken een heel grote pas en eventueel nog een of twee kleine pasjes om tot stilstand te komen.
  • Techniekvarianten. Werparm: bij aanvang van de afworp kan de werparm recht naar achteren wijzen of naar linksachter, in dat laatste geval is de romp sterker geroteerd en wordt het speerwerpen meer een rotatieworp (wereldrecordhouder Jan Železný deed dat). Elleboog: bij het inzetten van de worp buigt de elleboog bij sommigen slechts licht, bij anderen tot ongeveer haaks; dat laatste leidt eerder tot elleboogblessures. Schouderas: op het moment van afwerpen kan de werparm geheel in het verlengde van de schouderas liggen, iets daarboven (Steffi Nerius bijvoorbeeld) of er net iets onder (Železný).

Het wereldrecord voor mannen werd op 25 mei 1996 geworpen door Jan Železný. Hij wierp een afstand van 98,48 meter in Jena (Duitsland). Het wereldrecord voor de vrouwen werd op 13 september 2008 geworpen door Barbora Špotáková. Ze wierp een afstand van 72,28 meter in Stuttgart (Duitsland).

Top tien aller tijden

[bewerken | brontekst bewerken]
  • uitgaande van het model dat vanaf 1986 voorgeschreven is
Rang Afstand Naam Land Geboren Datum Plaats
1 98,48 mJan ŽeleznýVlag van Tsjechië CZE16 juni 196625 mei 1996Jena
2 97,76 mJohannes VetterVlag van Duitsland GER26 maart 19936 september 2020Chorzów
3 93,90 mThomas RöhlerVlag van Duitsland GER30 september 19915 mei 2017Doha
4 93,09 mAki ParviainenVlag van Finland FIN26 oktober 197426 juni 1999Kuortane
5 93,07 mAnderson PetersVlag van Grenada GRN21 oktober 199713 mei 2022Doha
6 92,97 mArshad NadeemVlag van Pakistan PAK2 januari 19978 augustus 2024Parijs
7 92,72 mJulius YegoVlag van Kenia KEN4 januari 198926 augustus 2015Peking
8 92,61 mSergej MakarovVlag van Rusland RUS19 maart 197330 juni 2002Sheffield
9 92,60 mRaymond HechtVlag van Duitsland GER11 november 196821 juli 1995Oslo
10 92,06 mAndreas HofmannVlag van Duitsland GER16 december 19912 juni 2018Offenburg

Bijgewerkt: 8 augustus 2024

  • uitgaande van het model dat vanaf 1999 voorgeschreven is
Rang Afstand Naam Land Geboren Datum Plaats
1 72,28 mBarbora ŠpotákováVlag van Tsjechië CZE30 juni 198113 september 2008Stuttgart
2 71,70 mOsleidys MenéndezVlag van Cuba CUB14 november 197914 augustus 2005Helsinki
3 71,40 mMaria AndrejczykVlag van Polen POL9 maart 19969 mei 2021Split
4 70,53 mMaria AbakoemovaVlag van Rusland RUS15 januari 19861 september 2013Berlijn
5 70,20 mChristina ObergföllVlag van Duitsland GER22 augustus 198123 juni 2007München
6 69,48 mTrine HattestadVlag van Noorwegen NOR18 april 196628 juli 2000Oslo
7 69,35 mSunette ViljoenVlag van Zuid-Afrika RSA6 oktober 19839 juni 2012New York
8 69,19 mChristin HussongVlag van Duitsland GER17 maart 199430 mei 2021Chorzów
9 68,92 mKathryn MitchellVlag van Australië AUS10 juli 198211 april 2018Gold Coast
10 68,43 mSara KolakVlag van Kroatië CRO22 juni 19956 juli 2017Lausanne

Bijgewerkt: 30 augustus 2022

Continentale records

[bewerken | brontekst bewerken]
Continent Geslacht Prestatie Atleet Land Datum Plaats
Afrika M 92,72 Julius Yego Vlag van Kenia KEN 26 augustus 2015 Peking
V 69,35 Sunette Viljoen Vlag van Zuid-Afrika RSA 9 juni 2012 New York
Noord- en
Midden-Amerika
M 93,07 Anderson Peters Vlag van Grenada GRN 13 mei 2022 Doha
V 71,70 Osleidys Menéndez Vlag van Cuba CUB 14 augustus 2005 Helsinki
Zuid-Amerika M 84,70 Edgar Baumann Vlag van Paraguay PAR 17 oktober 1999 San Marcos
V 66,70 Flor Ruiz Vlag van Colombia COL 12 mei 2024 Cuiabá
Azië M 92,97 Arshad Nadeem Vlag van Pakistan PAK 8 augustus 2024 Parijs
V 67,98 Lyu Huihui Vlag van China CHN 2 augustus 2019 Shenyang
Europa M 98,48 (WR) Jan Železný Vlag van Tsjechië CZE 25 mei 1996 Jena
V 72,28 (WR) Barbora Špotáková Vlag van Tsjechië CZE 13 september 2008 Stuttgart
Oceanië M 89,02 Jarrod Bannister Vlag van Australië AUS 29 februari 2008 Brisbane
V 68,92 Kathryn Mitchell Vlag van Australië AUS 11 april 2018 Gold Coast

Bijgewerkt: 14 augustus 2024

Wereldrecordontwikkeling

[bewerken | brontekst bewerken]
Afstand (m) Naam Land Datum Plaats
Oude speer (voor 1986)
62,32Eric LemmingVlag van Zweden SWE29.09.1912Stockholm
66,10Jonni MyyräVlag van Finland (1918-1978) FIN24.08.1919Stockholm
66,62Gunnar LindströmVlag van Zweden SWE12.12.1924Eksjö
69,88Eino PenttiläVlag van Finland (1918-1978) FIN01.10.1927Vyborg
71,01Erik LundqvistVlag van Zweden SWE15.08.1928Stockholm
71,57Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN08.08.1930Vyborg
71,70Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN17.08.1930Tampere
71,88Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN31.08.1930Vaasa
72,93Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN14.09.1930Vyborg
74,02Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN27.06.1932Turku
74,28Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN25.05.1933Mikkeli
74,61Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN07.06.1933Vaasa
76,10Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN15.07.1933Helsinki
76,66Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN07.09.1933Turijn
77,23Matti JärvinenVlag van Finland (1918-1978) FIN18.06.1934Helsinki
77,87Yrjö NikkanenVlag van Finland (1918-1978) FIN25.08.1938Karhula
78,70Yrjö NikkanenVlag van Finland (1918-1978) FIN16.10.1938Kotka
80,41Bud HeldVlag van Verenigde Staten (1912-1959) USA08.08.1953Pasadena
81,75Bud HeldVlag van Verenigde Staten (1912-1959) USA21.05.1955Modesto
83,56Soini NikkinenVlag van Finland (1918-1978) FIN24.06.1956Kuhmoinen
83,66Janusz SidloVlag van Polen (1928-1980) POL30.06.1956Milaan
85,71Egil DanielsenVlag van Noorwegen NOR26.11.1956Melbourne
86,04Al CantelloVlag van Verenigde Staten (1912-1959) USA05.06.1959Compton
86,74Carlo LievoreVlag van Italië ITA01.06.1961Milaan
87,12Terje PedersenVlag van Noorwegen NOR01.07.1964Oslo
91,72Terje PedersenVlag van Noorwegen NOR02.09.1964Oslo
91,98Jānis LūsisVlag van Sovjet-Unie URS23.07.1968Saarijärvi
92,70Jorma KinnunenVlag van Finland (1918-1978) FIN18.06.1969Tampere
93,80Jānis LūsisVlag van Sovjet-Unie URS06.07.1972Stockholm
94,08Klaus WolfermannVlag van Bondsrepubliek Duitsland FRG05.05.1973Leverkusen
94,58Miklós NémethVlag van Hongarije HUN26.07.1976Montréal
96,72Ferenc ParagiVlag van Hongarije HUN23.04.1980Tata
99,72Tom PetranoffVlag van Verenigde Staten USA15.05.1983Los Angeles
104,80Uwe HohnVlag van Duitse Democratische Republiek GDR20.07.1984Berlijn
Nieuwe speer (vanaf 1986)
85,74Klaus TafelmeierVlag van Bondsrepubliek Duitsland FRG20.09.1986Como
87,66Jan ŽeleznýVlag van Tsjecho-Slowakije TCH31.05.1987Nitra
89,10Patrik BodénVlag van Zweden SWE24.03.1990Austin
89,58Steve BackleyVlag van Verenigd Koninkrijk GBR02.07.1990Stockholm
91,46Steve BackleyVlag van Verenigd Koninkrijk GBR25.01.1992Auckland
95,54Jan ŽeleznýVlag van Tsjechië CZE06.04.1993Sint-Petersburg
95,66Jan ŽeleznýVlag van Tsjechië CZE29.08.1993Sheffield
98,48Jan ŽeleznýVlag van Tsjechië CZE25.05.1996Jena
Afstand (m) Naam Land Datum Plaats
Oude speer (voor 1999)
25,01[6]Božena ŠrámkováVlag van Tsjecho-Slowakije TCH06.08.1922Praag
25,325[6]Božena ŠrámkováVlag van Tsjecho-Slowakije TCH13.08.1922Praag
27,24[6]Marie JanderováVlag van Tsjecho-Slowakije TCH25.05.1924Ostrava
37,575[6]Guschi HargusVlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek GER12.06.1927Berlijn
38,39[6]Guschi HargusVlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek GER18.08.1928Berlijn
40,27[6]Ellen BraumüllerVlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek GER12.07.1930Berlijn
42,28[6]Elisabeth SchumannVlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek GER02.08.1931Maagdenburg
44,64[6]Elisabeth SchumannVlag van Duitsland tijdens de Weimarrepubliek GER12.06.1932Berlijn
46,745Nan GindeleVlag van Verenigde Staten USA18.06.1932Chicago
47,24Annelie SteinheuerVlag van nazi-Duitsland GER21.06.1942Frankfurt am Main
48,21Herma BaumaVlag van Oostenrijk AUT29.06.1947Wenen
48,63Herma BaumaVlag van Oostenrijk AUT12.09.1948Wenen
49,59Natalja SmirnizkajaVlag van Sovjet-Unie URS25.07.1949Moskou
53,41Natalja SmirnizkajaVlag van Sovjet-Unie URS05.08.1949Moskou
53,56Nadeschda KonjajevaVlag van Sovjet-Unie URS05.02.1954Leningrad
55,11Nadeschda KonjajevaVlag van Sovjet-Unie URS22.05.1954Kiev
55,48Nadeschda KonjajevaVlag van Sovjet-Unie URS06.08.1954Kiev
55,73Dana ZátopkováVlag van Tsjecho-Slowakije TCH01.06.1958Praag
57,40Anna PazeraVlag van Australië AUS24.07.1958Cardiff
57,49Birute Zalogaityte-KaledieneVlag van Sovjet-Unie URS30.10.1958Tbilisi
57,92Elvīra OzoliŋaVlag van Sovjet-Unie URS03.05.1960Leselidze
59,55Elvīra OzoliŋaVlag van Sovjet-Unie URS04.06.1960Boekarest
59,78Elvīra OzoliŋaVlag van Sovjet-Unie URS03.07.1963Moskou
62,40Jelena GortsjakovaVlag van Sovjet-Unie URS16.10.1964Tokio
62,70Ewa GryzieckaVlag van Polen (1928-1980) POL11.06.1972Boekarest
65,06Ruth FuchsVlag van Duitse Democratische Republiek GDR11.06.1972Potsdam
66,11Ruth FuchsVlag van Duitse Democratische Republiek GDR07.09.1973Edinburgh
67,22Ruth FuchsVlag van Duitse Democratische Republiek GDR03.10.1974Rome
69,12Ruth FuchsVlag van Duitse Democratische Republiek GDR10.07.1976Berlijn
69,32Kate SchmidtVlag van Verenigde Staten USA11.09.1977Fürth
69,52Ruth FuchsVlag van Duitse Democratische Republiek GDR13.06.1979Dresden
69,96Ruth FuchsVlag van Duitse Democratische Republiek GDR29.04.1980Split
70,80Tatjana BirjulinaVlag van Sovjet-Unie URS12.07.1980Podolsk
71,88Antoaneta TodorovaVlag van Bulgarije (1971-1990) BUL15.08.1981Zagreb
72,40Tiina LillakVlag van Finland FIN29.07.1982Helsinki
74,20Sofia SakorafaVlag van Griekenland GRE26.09.1982Chania
74,76Tiina LillakVlag van Finland FIN13.06.1983Tampere
75,26Petra FelkeVlag van Duitse Democratische Republiek GDR04.06.1985Schwerin
75,40Petra FelkeVlag van Duitse Democratische Republiek GDR04.06.1985Schwerin
77,44Fatima WhitbreadVlag van Verenigd Koninkrijk GBR28.08.1986Stuttgart
78,90Petra FelkeVlag van Duitse Democratische Republiek GDR29.07.1987Leipzig
80,00Petra Felke-MeierVlag van Duitse Democratische Republiek GDR09.09.1988Potsdam
Nieuwe speer (vanaf 1999)
68,19[7]Trine HattestadVlag van Noorwegen NOR28.07.1999Fana
68,22Trine HattestadVlag van Noorwegen NOR30.06.2000Rome
69,48Trine HattestadVlag van Noorwegen NOR28.07.2000Oslo
71,54Osleidys MenéndezVlag van Cuba CUB01.07.2001Rethimnon
71,70Osleidys MenéndezVlag van Cuba CUB14.08.2005Helsinki
72,28Barbora ŠpotákováVlag van Tsjechië CZE13.09.2008Stuttgart

Speerwerpen staat al sinds 1908 op de kalender van de Olympische Zomerspelen. Op die spelen van Londen werd er nog een onderscheid gemaakt tussen de middengroep en de vrije stijl. In 1912, Stockholm was er een algemene competitie en daarnaast een gecombineerde wedstrijd waar zowel links als rechtshandig moest worden geworpen. Vanaf de Spelen van 1920 in Antwerpen werd dit echter afgeschaft. In 1932 werd er ook voor het eerst een Olympische competitie voor vrouwen georganiseerd.

Jaar Goud Zilver Brons
1908Vlag van Zweden SWE Eric LemmingVlag van Noorwegen NOR Arne HalseVlag van Zweden SWE Otto Nilsson
1912Vlag van Zweden SWE Eric LemmingVlag van Finland FIN Juho SaaristoVlag van Hongarije HUN Mór Kóczán
1920Vlag van Finland FIN Jonni MyyräVlag van Finland FIN Urho PeltonenVlag van Finland FIN Pekka Johansson
1924Vlag van Finland FIN Jonni MyyräVlag van Zweden SWE Gunnar LindströmVlag van Verenigde Staten USA Eugene Oberst
1928Vlag van Zweden SWE Erik LundqvistVlag van Hongarije HUN Béla SzepesVlag van Noorwegen NOR Olav Sunde
1932Vlag van Finland FIN Matti JärvinenVlag van Finland FIN Matti SippalaVlag van Finland FIN Eino Penttilä
1936Vlag van Duitsland GER Gerhard StöckVlag van Finland FIN Yrjö NikkanenVlag van Finland FIN Kalervo Toivonen
1948Vlag van Finland FIN Tapio RautavaaraVlag van Verenigde Staten USA Steve SeymourVlag van Hongarije HUN József Várszegi
1952Vlag van Verenigde Staten USA Cyrus YoungVlag van Verenigde Staten USA Bill MillerVlag van Finland FIN Toivo Hyytiäinen
1956Vlag van Noorwegen NOR Egil DanielsenVlag van Polen POL Janusz SidłoVlag van Sovjet-Unie URS Viktor Tsyboelenko
1960Vlag van Sovjet-Unie URS Viktor TsyboelenkoVlag van Duitsland GER Walter KrügerVlag van Hongarije HUN Gergely Kulcsár
1964Vlag van Finland FIN Pauli NevalaVlag van Hongarije HUN Gergely KulcsárVlag van Sovjet-Unie URS Jānis Lūsis
1968Vlag van Sovjet-Unie URS Jānis LūsisVlag van Finland FIN Jorma KinnunenVlag van Hongarije HUN Gergely Kulcsár
1972Vlag van Duitsland FRG Klaus WolfermannVlag van Sovjet-Unie URS Jānis LūsisVlag van Verenigde Staten USA Bill Schmidt
1976Vlag van Hongarije HUN Miklós NémethVlag van Finland FIN Hannu SiitonenVlag van Roemenië ROU Gheorghe Megelea
1980Vlag van Sovjet-Unie URS Dainis KūlaVlag van Sovjet-Unie URS Alexander MakarovVlag van de DDR GDR Wolfgang Hanisch
1984Vlag van Finland FIN Arto HärkönenVlag van Groot-Britannië GBR Dave OttleyVlag van Zweden SWE Kenth Eldebrink
1988Vlag van Finland FIN Tapio KorjusVlag van Tsjecho-Slowakije TCH Jan ŽeleznýVlag van Finland FIN Seppo Räty
1992Vlag van Tsjechië CZE Jan ŽeleznýVlag van Finland FIN Seppo RätyVlag van Groot-Britannië GBR Steve Backley
1996Vlag van Tsjechië CZE Jan ŽeleznýVlag van Groot-Britannië GBR Steve BackleyVlag van Finland FIN Seppo Räty
2000Vlag van Tsjechië CZE Jan ŽeleznýVlag van Groot-Britannië GBR Steve BackleyVlag van Rusland RUS Sergej Makarov
2004Vlag van Noorwegen NOR Andreas ThorkildsenVlag van Letland LAT Vadims VasiļevskisVlag van Rusland RUS Sergej Makarov
2008Vlag van Noorwegen NOR Andreas ThorkildsenVlag van Letland LAT Ainars KovalsVlag van Finland FIN Tero Pitkämäki
2012Vlag van Trinidad en Tobago TRI Keshorn WalcottVlag van Finland FIN Antti RuuskanenVlag van Tsjechië CZE Vítězslav Veselý
2016Vlag van Duitsland GER Thomas RöhlerVlag van Kenia KEN Julius YegoVlag van Trinidad en Tobago TRI Keshorn Walcott
2020Vlag van India IND Neeraj ChopraVlag van Tsjechië CZE Jakub VadlejchVlag van Tsjechië CZE Vítězslav Veselý
2024Vlag van Pakistan PAK Arshad NadeemVlag van India IND Neeraj ChopraVlag van Grenada GRN Anderson Peters
Olympia Goud Zilver Brons
1932Vlag van Verenigde Staten USA Babe ZahariasVlag van Duitsland GER Ellen BraumüllerVlag van Duitsland GER Tilly Fleischer
1936Vlag van Duitsland GER Tilly FleischerVlag van Duitsland GER Luise KrügerVlag van Polen POL Maria Kwaśniewska
1948Vlag van Oostenrijk AUT Herma BaumaVlag van Finland FIN Kaisa ParviainenVlag van Denemarken DEN Lily Carlstedt
1952Vlag van Tsjecho-Slowakije TCH Dana ZátopkováVlag van Sovjet-Unie URS Aleksandra TsjoedinaVlag van Sovjet-Unie URS Jelena Gortsjakova
1956Vlag van Sovjet-Unie URS Inese JaunzemeVlag van Chili CHI Marlene AhrensVlag van Sovjet-Unie URS Nadesjda Konjajeva
1960Vlag van Sovjet-Unie URS Elvīra OzoliŋaVlag van Tsjecho-Slowakije TCH Dana ZátopkováVlag van Sovjet-Unie URS Birutė Zalogaitytė-Kaledienė
1964Vlag van Roemenië ROU Mihaela PeneşVlag van Hongarije HUN Márta RudasVlag van Sovjet-Unie URS Jelena Gortsjakova
1968Vlag van Hongarije HUN Angéla NémethVlag van Roemenië ROU Mihaela PeneşVlag van Oostenrijk AUT Eva Janko
1972Vlag van de DDR GDR Ruth FuchsVlag van de DDR GDR Jacqueline TodtenVlag van Verenigde Staten USA Kate Schmidt
1976Vlag van de DDR GDR Ruth FuchsVlag van Duitsland FRG Marion BeckerVlag van Verenigde Staten USA Kate Schmidt
1980Vlag van Cuba CUB María ColónVlag van Sovjet-Unie URS Saida GunbVlag van de DDR GDR Ute Hommola
1984Vlag van Groot-Britannië GBR Tessa SandersonVlag van Finland FIN Tiina LillakVlag van Groot-Britannië GBR Fatima Whitbread
1988Vlag van de DDR GDR Petra FelkeVlag van Groot-Britannië GBR Fatima WhitbreadVlag van de DDR GDR Beate Koch
1992Vlag van Duitsland GER Silke RenkVlag van Gezamenlijk team EUN Natalja SjikolenkoVlag van Duitsland GER Karen Forkel
1996Vlag van Finland FIN Heli RantanenVlag van Australië AUS Louise McPaulVlag van Noorwegen NOR Trine Hattestad
2000Vlag van Noorwegen NOR Trine HattestadVlag van Griekenland GRE Mirela ManianiVlag van Cuba CUB Osleidys Menéndez
2004Vlag van Cuba CUB Osleidys MenéndezVlag van Duitsland GER Steffi NeriusVlag van Griekenland GRE Mirela Maniani
2008Vlag van Tsjechië CZE Barbora ŠpotákováVlag van Rusland RUS Maria AbakoemovaVlag van Duitsland GER Christina Obergföll
2012Vlag van Tsjechië CZE Barbora ŠpotákováVlag van Duitsland GER Christina ObergföllVlag van Duitsland GER Linda Stahl
2016Vlag van Kroatië CRO Sara KolakVlag van Zuid-Afrika RSA Sunette ViljoenVlag van Tsjechië CZE Barbora Špotáková
2020Vlag van China CHN Liu ShiyingVlag van Polen POL Maria AndrejczykVlag van Australië AUS Kelsey-Lee Barber
2024Vlag van Japan JPN Haruka KitaguchiVlag van Zuid-Afrika RSA Jo-Ane van DykVlag van Tsjechië CZE Nikola Ogrodníková
Zie de categorie Javelin throw van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.