Spoorlijn 163A

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spoorlijn 163A
(Bertrix) Y Orgéo - Carignan
Spoorlijn 163A op de kaart
Totale lengte 29,3 km
Spoorwijdte normaalspoor 1435 mm
Aangelegd door
Y Orgéo - grens: Belgische Staat
grens - Carignan: Preußische Staatseisenbahnen
Geopend
Y Orgéo - Muno: 25 augustus 1914
Muno - grens: 15 september 1914
grens - Carignan: 1915
Gesloten
Y Orgéo - Muno: 1969
Muno - Messempré: 1944
Huidige status
Y Orgéo - Messempré: opgebroken
Messempré - Carignan: in gebruik
Geëlektrificeerd nee
Aantal sporen 1
Traject
dSTR lijn 165 van Libramont
KRW+lxKRWgrd 0,0 Y Orgéo
STRexBHFd 1,9 Orgéo-Gribomont
eHSTexSTRd Orgéo
STRextSTRad Tunnel van Saint-Médard 687m.
STRlfxtKRZd lijn 165 naar Athus
dextSTRe
dexBHF 5,5 Orgéo-Ardoisières
dexWBRÜCKE Pont de la Blanche
Risseau de Moraipire
dexHST 9,4 Cugnon-Mortehan
dexTUNNEL1 Tunnel van Lingle 250m.
dexBHF 12,5 Herbeumont
dexWBRÜCKE Pont de Conques
Semois
dexTUNNEL1 Tunnel van Sainte-Cécile 1665m.
BSicon .svgexdBHFuexdKHSTa 18,4 Sainte-Cécile
BSicon .svgexdSTRuexdSTRl buurtspoorlijn 558 naar Marbehan opgebroken
dexBHF 24,6 Muno
dexZOLL 26,0 staatsgrens België - Frankrijk
dKDSTxa Messempré
ENDEaqABZrfd fabriek La Foulerie
vSTR+r-STR lijn van Mohon
vÜSTxr
vBHF-eBHF Carignan
vSHI2g+l- lijn naar Thionville

Spoorlijn 163A was een Belgische spoorlijn die Bertrix verbond met Muno en verder naar Frankrijk. Het Belgische gedeelte van de lijn was 26 km lang.

Geschiedenis[bewerken]

De aanleg van de spoorlijn werd begonnen in 1900 als een internationale verbinding tussen België en het Franse industriebekken van Chiers. Hoewel de verbinding Florenville - technisch het best haalbaar was, werd om politieke redenen gekozen voor Bertrix als aansluiting op het Belgische spoorwegennet. Door het accidentele karakter van de omgeving waren grote kunstwerken nodig. Drie tunnels (waaronder een 1550 m lange tunnel tussen Herbeumont en Sainte-Cécile), drie viaducten (waaronder het 38 m hoge en 150 m lange viaduct van Conques bij Herbeumont) en 24 bruggen. De lijn werd aangelegd zonder overwegen. Door de enorme kunstwerken kostte de spoorlijn ongeveer 28 miljoen Belgische franken, een enorm hoog bedrag in die tijd.

Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog in 1914 werd de lijn door de Duitsers geopend, als onderdeel van de verbinding Remagen - Gerolstein - Prüm - Lommersweiler - Gouvy - Libramont - Bertrix - Carignan. Na de wapenstilstand in 1918 werd de grenssectie tussen Messempré en Muno opgebroken door de Fransen. Op 15 mei 1919 werd de lijn tussen Bertrix en Muno geopend voor het gewone reizigersverkeer. Er was een vereenvoudigde exploitatie: de treinbiljetten werden door het treinpersoneel verkocht. Het reisgoed dat niet werd afgehaald bij de treinaankomst of bij de voor beperkt tijd geopende burelen, werd teruggezonden naar Bertrix.[1]

Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog werd de grenssectie opnieuw aangelegd door de Duitse bezetter. In 1944 werden enkele viaducten vernield, maar het treinverkeer kon blijven doorgaan tussen Bertrix en Orgéo-Ardoisières. Op 14 februari 1949 werd de lijn tussen Bertrix en Muno opnieuw geopend voor het reizigersverkeer.

Einde[bewerken]

Op 23 februari 1959 kwam er een eind aan het reizigersverkeer op deze lijn. Goederenvervoer bleef nog plaatsvinden tot 1961. Daarna reed nog jaarlijks een bijzondere reizigerstrein tot Herbeumont, voor rekening van TOP-vakanties die daar een vakantiekolonie uitbaatte.

Op 26 maart 1969 werd de lijn buiten dienst gesteld, en in 1973 opgebroken. Op de bedding tussen Sainte-Cécile en de Franse grens werd een RAVeL fiets- en wandelpad aangelegd in asfalt (7,8 Km). De rest van de bedding is nog mooi te volgen in het landschap (inclusief de tunnels).

De spoorlijn was enkelsporig uitgevoerd en werd nooit geëlektrificeerd.

Zie ook[bewerken]