Spoorlijn Palézieux - Châtel-St-Denis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
SBB 256 Palézieux – Châtel-St-Denis
Totale lengte6,8 km
Spoorwijdte(meterspoor) 1000 mm
Aangelegd doorCP
Geopend1901
Huidige statusin gebruik
Geëlektrificeerdja
Aantal sporen1
Beveiliging of treinbeïnvloedingIndusie
Treindienst doorTPF
Traject
STRBSicon .svg << traject Mittellandlinie van Bern
ABZg+rBSicon .svg << traject Broyelinie van Payerne
BHFKBHFa
20.6
0.0
Palézieux 669 m..
STRrSTR << traject Mittellandlinie naar Lausanne
BSicon .svgSTRf helling 27‰
BSicon .svgeHST 1.7 Garanges (Veveyes)
BSicon .svgBHF 2.9 Bossonnens 730 m..
BSicon .svgeHST 3.8 Tatroz
BSicon .svgeHST 4.9 Remaufens
BSicon .svgSTRf helling 32‰
BSicon .svgeHST 5.4 Au Moulin
exSTR+rSTR << voormalig traject CEV naar Vevey
KBHFxaSTR
6.8
0.0
Châtel-St-Denis 791 m..
ABZglSTRr
STRBSicon .svg << traject CBM / GFM / TPF naar Bulle

De spoorlijn Palézieux - Châtel-St-Denis is een Zwitserse spoorlijn van de voormalige onderneming Chemin de fer Châtel-Palézieux (afgekort: CP) gelegen in het kanton Fribourg.

Geschiedenis[bewerken]

De Chemin de fer Châtel–Palézieux nam het traject van Châtel-Saint-Denis naar Palézieux in 1901 in gebruik.

Fusie[bewerken]

De Chemin de fer Châtel–Palézieux (CP) fuseerde in 1907 met de Chemin de fer Châtel–Bulle–Montbovon (CBM) en gingen verder onder de naam Chemins de fer électriques de la Gruyère (CEG).

De Chemins de fer électriques de la Gruyère (CEG) fuseerde op 1 januari 1942 met de Chemin de fer Bulle–Romont (BR) en de Chemin de fer Fribourg–Morat–Anet (FMA) en gingen verder onder de naam Chemins de fer Gruyère–Fribourg–Morat (GFM). De GFM had geen invloed op de bedrijfsvoering van de voormalige FMA.

Op 1 januari 2000 fuseerden Compagnie des Chemins de fer fribourgeois (Gruyère–Fribourg–Morat / GFM) en de Transport en commun de Fribourg (TF) en gingen verder onder de naam Transports publics Fribourgeois (TPF)

Elektrische tractie[bewerken]

Het traject van de CP werd geëlektrificeerd met een spanning 900 volt gelijkstroom.

Literatuur[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]