Stadsrand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Brusselse stadsrand in Eigenbrakel (zo'n 18 km ten zuiden van het centrum), een zuidelijke uitloper van de agglomeratie

De stadsrand is een onderdeel van een stadsgewest en vormt de meest perifere zone van een agglomeratie. De stadsrand omsluit de kernstad langs alle zijden en bestaat uit minder dichte bebouwing dan de kernstad. De bebouwing (met inbegrip van tussenliggende verkeerswegen, stadsparken en sportterreinen) blijft er echter een aaneengesloten geheel vormen. De hoofdfunctie is wonen terwijl er toch vele open ruimten kunnen voorkomen.[1] Typische gemeentes in de stadsrand zijn de zes faciliteitengemeenten in het stedelijk gebied van Brussel.

Voor delen van de stadsrand die tot het bestuurlijke grondgebied van de centrale stad behoren, gebruikt men ook de term buitenwijk. In deze zin zou men Deurne kunnen beschouwen als een buitenwijk van Antwerpen. Voor steden die door de groei van de centrale stad deel zijn gaan uitmaken van de agglomeratie van deze laatste, gebruikt men de term voorstad. Voorbeelden hiervan zijn Vilvoorde en Halle in België of Nieuwegein in Nederland.


Zie ook[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  1. (nl) Luyten, Sarah; Etienne Van Hecke, De Belgische Stadsgewesten 2001 (pdf), Statistics Belgium — Working Paper, Algemene Directie Statistiek en Economische Informatie (FOD Economie), Brussel, 2007, p. 88. Geraadpleegd op 2013-01-21.