Stefanus (martelaar)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Giotto di Bondone, Sint-Stefanus, 1320-25, Tempera op paneel, Museum Horne, Florence
Sint-Stefanus, St.-Quintinuskathedraal te Hasselt met attibuten (stenen)

Stefanus (Grieks: Στέφανος/Stephanos, in het Nederlands ook wel Sint-Steven of Sint-Stefaan) geldt als de eerste martelaar van het christendom. Hij was de eerste diaken van de zeven die werden aangesteld door de apostelen om de aalmoezen eerlijk te verdelen onder de weduwen. Hierdoor konden de apostelen zich concentreren op preken en lesgeven. Hij werd gestenigd na in Jeruzalem de hogepriester en de oudsten te hebben beschuldigd van de moord op de Messias. De latere apostel Paulus stemde met zijn executie in.

Hij stierf in het jaar 35. Volgens een legende werd het lichaam van Stefanus in 415 ontdekt in Jeruzalem. Het lichaam werd overgebracht, met een tussenstop in Constantinopel, naar het Vaticaan in Rome. De vermaarde overblijfselen werden in het graf van Laurentius van Rome bijgezet.

Uitbeelding van Sint-Stefanus[bewerken]

Stefanus wordt over het algemeen afgebeeld in de kledij van de diaken, de dalmatiek. Het is vaak een jonge man zonder baard en met vriendelijke gelaatstrekken. Als attribuut draagt hij stenen die vaak op zijn hoofd, in zijn handen of op zijn schouders liggen, al dan niet bebloed.

Feestdag[bewerken]

Historisch werd zijn feestdag op 3 augustus gevierd, waarop men de Vinding van zijn lichaam tijdens de regeerperiode van Keizer Honorius herdacht. 26 december is de naamsdag van Stefanus oftewel St. Steven. (zie kerkelijk jaar)
In Limburg wordt dan volgens traditie de stevensman gegeten. Dit is een brood gemaakt van fijn meel en rozijnen en krenten. Het heeft de vorm van een bisschop en de stevensman heeft een witte, stenen pijp in zijn mond.

Zie ook[bewerken]