Stepanakert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stepanakert
Ստեփանակերտ
Xankəndi
Plaats in de jure Azerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan
Plaats in de facto Nagorno-Karabach Vlag van Nagorno-Karabakh
Stepanakert coat.gif
Stepanakert
Stepanakert
Coördinaten 39° 48' NB, 46° 45' OL
Algemeen
Oppervlakte 29,12 km²
Inwoners (01-01-2012) 53.400[1](1834 inw./km²))
Hoogte 800-900 m
Politiek
Burgemeester Suren Grigoryan
Overig
Netnummer(s) (+374) 471
Website http://www.stepanakert.am/
Detailkaart
Stepanakert
Stepanakert
Locatie in Nagorno-Karabach
Portaal  Portaalicoon   Nagorno-Karabach

Stepanakert (Armeens: Ստեփանակերտ; Stepanakert, Azerbeidzjaans: Xankəndi) is de hoofdstad van de republiek Nagorno-Karabach, die de jure deel van Azerbeidzjan wordt gezien, maar heden ten dage de facto onafhankelijk is. De bevolking bedraagt ongeveer 50.000 mensen. Bij de laatste Sovjetvolkstelling uit 1989 werd een bevolkingsaantal van 56.700 geregistreerd. Tijdens de Oorlog in Nagorno-Karabach was de stad zwaar beschadigd door intensieve bombardementen en veel mensen zijn de stad ontvlucht. De stad is inmiddels grotendeels gereconstrueerd. Stepanakert is het belangrijkste culturele en industriële centrum in Nagorno-Karabach.

Geschiedenis[bewerken]

Op de plaats van de huidige stad lag vanaf de 4e eeuw de Armeense woonplaats Vararagn. Aan het eind van de 18de eeuw werd Vararagn de winterwoning van de khan van Sjoesja en kreeg de naam Khankendi (Xankəndi; "plaats van de khan")[2]. Tijdens de Russische overheersing van de Zuidelijke Kaukasus werd er bij Vararagn in 1847 een Russische legerbasis opgericht[3].

De huidige stad werd gesticht na de Oktoberrevolutie, toen in 1921 Varargn-Kankendi, samen met Nagorno-Karabach, door Jozef Stalin aan de Azerbeidzjaanse SSR toegewezen werd. Eerst werd bekend gemaakt dat het grotendeels verwoeste Sjoesja weer hersteld zou worden als hoofdstad van Nagorno-Karabach. Het decreet in 1923 van de Azerbeidzjaanse Sovjet-overheid, waarbij Nagorno-Karabach tot een autonome oblast (NKAO) werd uitgeroepen, wees echter Kankendi aan als de nieuwe hoofdstad. Op 6 oktober van hetzelfde jaar hernoemde de regering van de NKAO Kankendi tot Stepanakert; ter ere van de Armeense revolutionair Stepan Sjahoemjan, die door de Engelsen tijdens de Russische Burgeroorlog in 1918 doodgeschoten werd in Bakoe. Tevens kreeg Stepanakert toen de status van stad.

In 1988 sprak de regering van het autonome gebied zich uit voor aansluiting bij Armenië, waarop er pogroms ontstonden tegen etnische Armenen in Azerbeidzjan en een grootschalig conflict uitbrak in de regio. Tot het jaar 1993 werd Stepanakert samen met andere Karabachse woonplaatsen, o.a. vanuit Sjoesja, Kodjali en Aghdam, aangevallen met Grad raketten, waardoor de hoofdstad zwaar beschadigd raakte en duizenden mensen omkwamen[4]. Volgens het Time Magazine was er in Stepanakert nauwelijks een gebouw te zien, dat niet beschadigd was[5].

Bovendien leed de stad aan hongersnood, daar het hele gebied afgesloten werd door Azerbeidzjan. De oorlog liep uiteindelijk in voordeel van de Armeniërs af, nadat het Verdedigingsleger van Nagorno-Karabach de Lachin-corridor tussen Armenië en Nagorno-Karabach onder controle wist te krijgen. Sinds 1994 is er officieel een wapenstilstand in het gebied, maar er vinden nog regelmatig beschietingen plaats op de grenslijn.

Economie[bewerken]

Voor de oorlog richtte de economie van Stepanakert zich vooral op voedselverwerking, zijdeweven en het maken van wijn. Door de oorlog raakte de economie van de stad zwaar beschadigd, maar deze herstelde zich recentelijk, vooral door investeringen van de Armeense diaspora.

Geboren in Stepanakert[bewerken]

Zustersteden[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) STAT-NKR, de Nationale Statistische Dienst van de Republiek Nagorno-Karabach (Zie NKR IN FIGURES)
  2. ArmenianHistory.info Stepanakert
  3. (hy) Shahen Mkrtchian, Historische monumenten van Nagorno-Karabach, Jerevan- 1985, p. 189. (Շահեն Մկրտչյան, «Լեռնային Ղարաբաղի պատմաճարտարապետական հուշարձանները»)
  4. 'Jerusalem of Karabakh' at the heart of Armenia-Azerbaijan conflict
  5. Carney, James. Time Magazine. April 13, 1992. Former Soviet Union: Carnage in Karabakh