Stephan El Shaarawy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stephan El Shaarawy
20150616 - Portugal - Italie - Genève - Stephan El Shaarawy.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Stephan Kareem El Shaarawy
Bijnaam Il Faraone (De Farao)
Geboortedatum 27 oktober 1992
Geboorteplaats Savona, Italië
Lengte 179 cm
Been Rechts
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Italië AS Roma
Rugnummer 92
Contract tot juni 2020
Jeugd
2006–2010 Vlag van Italië Genoa
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
2008–2011
2010–2011
2011–2016
2015
2016
2016–
Vlag van Italië Genoa
Vlag van Italië Padova
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Monaco AS Monaco
Vlag van Italië AS Roma
Vlag van Italië AS Roma
3 (0)
25 (7)
83 (21)
14 (0)
16 (8)
73 (18)
Interlands
2012– Vlag van Italië Italië 23 (3)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Stephan El Shaarawy (Arabisch: ستيفان الشعراوي); Savona, 27 oktober 1992) is een Italiaans voetballer die als aanvaller speelt. Hij tekende in juni 2016 een contract tot medio 2020 bij AS Roma, dat hem in het voorgaande halfjaar al huurde van AC Milan. Dat ontving €13.000.000,- voor hem.

Clubcarrière

El Shaarawy maakte op zestienjarige leeftijd zijn debuut voor Genoa in de Serie A. Na drie wedstrijden voor de club te hebben gespeeld, werd de middenvelder in 2010 verhuurd aan Padova. Hier wekte hij de interesse van AC Milan, dat in juni 2011 vijftig procent van zijn transferrechten overnam van Genoa tegen betaling van tien miljoen euro.[1] Als onderdeel van de afspraken ontving Genoa de helft van de transferrechten van Milanees Alexander Merkel. In 2012 werd El Sharaawy tweede in de verkiezing van de Golden Boy Award (talent van Europa) achter Isco. Op 28 februari 2013 kreeg hij een contractverlenging tot de zomer van 2018, waarmee zijn salaris werd opgetrokken. Daarvoor had hij een jaarsalaris van 800.000 euro.[2]

AC Milan verhuurde El Shaarawy op 13 juli 2015 voor een jaar aan AS Monaco, de nummer drie van de Ligue 1 in het voorgaande seizoen. In het huurcontract werd een bepaling opgenomen die Monaco verplichtte hem medio 2016 voor 16 miljoen euro te kopen indien hij meer dan 15 wedstrijden in actie zou komen. El Shaarawy speelde uiteindelijk 14 wedstrijden, waarna AS Monaco hem niet meer opstelde omdat het hem niet over wilde nemen. In januari zocht AC Milan een oplossing voor El Shaarawy. AS Roma bleek bereid om hem op huurbasis over te nemen.[3] Hiervoor speelde hij dat seizoen nog zestien competitiewedstrijden, waarin hij acht keer scoorde. AS Roma lichtte in juni 2016 vervolgens een optie in zijn contract, waarmee het hem voor €13.000.000,- definitief overnam van AC Milan. El Shaarawy tekende daarbij tot medio 2020 bij de club.[4]

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europa Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 Vlag van Italië Genoa Serie A 1 0 0 0 1 0
2009/10 2 0 0 0 0 0 2 0
2010/11 Vlag van Italië Padova Serie B 29 9 1 0 30 9
2011/12 Vlag van Italië AC Milan Serie A 22 2 4 2 2 0 28 4
2012/13 37 16 1 1 8 2 46 19
2013/14 6 0 0 0 3 1 9 1
2014/15 18 3 1 0 0 0 19 3
2015/16 Vlag van Monaco AS Monaco Ligue 1 14 0 0 0 9 3 23 3
Vlag van Italië AS Roma Serie A 16 8 0 0 2 0 18 8
2016/17 Vlag van Italië AS Roma 32 8 4 2 8 2 44 12
2017/18 33 7 1 0 7 2 41 9
2018/19 8 3 0 0 2 0 10 3
Carrière totaal 218 56 12 5 41 10 271 71

Interlandcarrière

El Shaarawy maakte op 15 augustus 2012 zijn debuut in het Italiaans voetbalelftal in een vriendschappelijke interland tegen Engeland, die met 2–1 verloren werd. Andere debutanten voor Italië in dat duel waren Federico Peluso, Manolo Gabbiadini, Ezequiel Schelotto, Andrea Poli, Marco Verratti, Mattia Destro en Diego Fabbrini.[5] Tijdens zijn derde interland maakte hij zijn eerste interlanddoelpunt in een met 1–2 verloren interland tegen Frankrijk. In 2013 werd hij opgenomen in de selectie voor de Confederations Cup in Brazilië. Italië werd derde, door in de troostfinale Uruguay na strafschoppen te verslaan.[6] Op 23 mei 2016 werd El Shaarawy opgenomen in de selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk.[7] Italië werd in de kwartfinale na strafschoppen uitgeschakeld door Duitsland.

Overzicht als interlandspeler

Bijgewerkt op 3 juli 2016.[8]