Stephen Hawking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stephen Hawking
Hawking bij de NASA in de jaren tachtig
Hawking bij de NASA in de jaren tachtig
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Stephen William Hawking
Geboortedatum 8 januari 1942
Geboorteplaats Oxford
Sterfdatum 14 maart 2018
Sterfplaats Cambridge
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Toegepaste wiskunde
Theoretische natuurkunde
Kosmologie
Bekend van Zwart gat
Hawkingstraling
Overig
Handtekening Hawkingsig.svg
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Stephen William Hawking (Oxford, 8 januari 1942Cambridge, 14 maart 2018) was een Brits natuurkundige, kosmoloog en wiskundige.

Levensloop[bewerken]

Hawking werd geboren op 8 januari 1942. Zijn ouders, Frank en Isobel Hawking, woonden in Londen, maar door de bombardementen op Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten ze naar het veiligere Oxford verhuizen. Isobel Hawking keerde naar Londen terug toen Stephen twee weken oud was. In 1950 kreeg Hawkings vader een nieuwe baan bij het Nationaal Instituut voor Medisch Onderzoek in Mill Hill en verhuisde het hele gezin naar het dichterbij gelegen Saint Albans.

In 1952 ging Hawking naar een meisjesschool die ook jongens toeliet. Later is hij naar een jongensschool gegaan. Zijn vader wilde dat hij naar de Westminster Public School ging, omdat die school hoger stond aangeschreven. Omdat hij tijdens zijn examens ziek werd, moest hij doorgaan op de jongensschool waar hij al op zat, wat Hawking niet erg vond.

Op school was Hawking niet bijster populair: hij sliste, was mager, vond klassieke muziek leuker dan pop en had dan ook maar een paar vrienden. Hij fietste het liefst met vrienden door het land en bedacht complexe bordspellen. Hawking raakte al vroeg geïnteresseerd in de wis- en natuurkunde. Zijn vader wilde dat hij geneeskunde ging studeren, want dat had hij zelf ook gedaan. Dit wilde Hawking niet en als compromis werd scheikunde met wis- en natuurkunde gekozen.

Toen Stephen Hawking 17 jaar oud was, deed hij het toelatingsexamen van de Universiteit van Oxford en ging natuurkunde studeren. Hij had veel talent op zijn interessegebieden. In het tweede leerjaar won Hawking de natuurkundeprijs van de universiteit. Toch kwam hij maar net door het examen heen. De duizend studie-uren die hij in het derde leerjaar moest maken, haalde hij maar net. Tijdens het examen was ook feitelijke kennis nodig en daar was hij niet op voorbereid. Hij kon alleen de theoretische vragen maken. Zo kwam het tot een gesprek en werd besloten dat hij toch door mocht gaan. Vanaf dat moment werd er naar hem gekeken als iemand die heel hard moest werken om goede cijfers te halen, maar toch altijd voor zijn examens slaagde.

In 1962 ging hij aan Trinity Hall in Cambridge aan het werk als doctoraalstudent onder Dennis Sciama.

Hij trouwde in 1965 met Jane Wilde. Ze kregen drie kinderen: Robert (1967), Lucy (1970) en Timothy (1979). Later had hij ook drie kleinkinderen.

Na het behalen van zijn doctoraat in 1966 (op het proefschrift Singularities and the geometry of space-time) werd hem op het Gonville and Caius College in Cambridge een onderzoeksbeurs aangeboden, eerst als onderzoeker en later als bestuurslid. In 1973 verliet hij dat instituut en ging hij bij het departement van toegepaste wiskunde en theoretische natuurkunde werken. In 1977 werd hij hoogleraar gravitationele natuurkunde en in 1980 werd hij Lucasian hoogleraar in de wiskunde. Hiermee had hij dezelfde leerstoel die Newton eerst had. Op 30 september 2009 trad Hawking af uit deze functie, maar hij gaf aan wel op de universiteit van Cambridge te blijven werken. In 1974 werd hij als bestuurslid, Fellow, van de Royal Society gekozen.

Hij werd onderscheiden met een benoeming tot Commandeur in de Orde van het Britse Rijk in 1982 en in 1988 werd hij benoemd tot Lid in de Orde van de Broeders van de Eer.

Tussen de tientallen buitenlandse onderscheidingen zit ook het lidmaatschap van de National Academy of Sciences in de Verenigde Staten. In 2006 kreeg hij de Copley Medal en in augustus 2009 werd Hawking door president Obama onderscheiden met de Presidential Medal of Freedom, de hoogste Amerikaanse onderscheiding voor burgers.

Ziekte[bewerken]

Stephen Hawking in 2006

In 1962, tijdens zijn laatste dagen in Oxford, merkte Hawking dat hij steeds onhandiger werd, onduidelijker praatte en dat hij zomaar omviel en tegen dingen aan liep. Tijdens de kerst van 1962 merkten zijn ouders iets vreemds aan hem en Hawking lag begin 1963 twee weken in het ziekenhuis. De diagnose was amyotrofe laterale sclerose (ALS). Dit is een ongeneeslijke ziekte die de zenuwcellen aantast totdat het lichaam helemaal is verlamd. Het denkvermogen wordt niet aangetast door de ziekte.

Men dacht dat hij door de ziekte zijn doctoraat niet zou halen, maar tegen alle verwachtingen in slaagde hij toch. Hij en zijn vrouw moesten verhuizen naar een flat, omdat hij met zijn rolstoel, waar hij al snel in terechtkwam, geen trappen meer op kon.

Tot 1979 kon Jane Hawking hem alleen verzorgen, maar daarna werd het noodzakelijk om een verpleegkundige in te huren.

In de zomer van 1985 liep Hawking tijdens een bezoek aan het CERN in Genève een levensbedreigende longontsteking op. Hij kwam op de intensive care terecht en moest met machines in leven worden gehouden. Toen de artsen zijn echtgenote aanraadden het beademingsapparaat uit te schakelen, omdat ze hem geen kans meer op overleven gaven, stelde zij voor een tracheotomie uit te voeren.[1] De ingreep redde zijn leven, maar zijn door dysartrie reeds zwaar verzwakte stem ging nu definitief verloren. Voortaan kon Hawking alleen nog communiceren via zijn echtgenote, die de letters aanwees, terwijl Hawking als ze bij de goede letter was zijn wenkbrauwen bewoog. Een normaal gesprek voeren of boeken schrijven was er niet meer bij.

Toen Walt Woltosz hoorde wat er met Hawking was gebeurd, stuurde hij hem een computerprogramma waarmee hij woorden kon selecteren door middel van het bewegen van zijn ogen. Ook stuurde hij een spraakcomputer waardoor Hawking weer een stem had, zij het een met een Amerikaans accent. Later werden de computer en het spraaksysteem in zijn rolstoel ingebouwd, zodat hij geen laptop meer mee hoefde te dragen. Dit systeem had een aantal voordelen: zo kon hij veel tekst van tevoren maken en later, tijdens een conferentie, laten afspelen of meteen afdrukken.

Vanaf 2004 had Hawking 24 uur per dag verzorging nodig en werd hij professioneel verpleegd. Toch bleef hij nog steeds actief in de natuurkunde. Ultimo 2008 trok hij zich, naar verluidt, meer definitief uit zijn beroepsactiviteiten terug. In april 2009 werd Hawking opgenomen in het ziekenhuis met een infectie in zijn borststreek.

Hawking dacht dat zijn ziekte mogelijk te wijten was aan het gegeven dat hij voedingsstoffen niet goed opnam. Daarom voegde hij vitaminen- en mineralentabletten, zink, levertraan, foliumzuur, vitamine B, vitamine B12, vitamine C en vitamine E aan zijn dieet toe.[2] Verder vermeed hij gluten, plantaardige olie en kant-en-klaarvoedsel. Bovendien onderging hij passieve fysiotherapie op de borstkas en passieve en actieve fysiotherapie op alle ledematen en spiergroepen.[2]

Overlijden[bewerken]

In november 2015 werd bekend dat Hawkings gezondheid verder achteruitging en dat hij publieke optredens had afgezegd.[3] Hij trad hierna nog slechts sporadisch in de publiciteit maar had nog wel enkele gastoptredens in de comedyshow The Big Bang Theory.[4] Hij overleed thuis in het bijzijn van zijn familie in de vroege ochtend van 14 maart 2018.[5][6] De uitvaartplechtigheid was 31 maart in besloten kring in Great St Mary's, de universiteitskerk in het centrum van Cambridge.[7] De as van de wetenschapper wordt bijgezet in de Westminster Abbey in Londen. Zijn resten komen zo vlak bij die van Isaac Newton en Charles Darwin te liggen.

Persoonlijk[bewerken]

Hawking scheidde van Jane Wilde in 1991. Hij hertrouwde in 1995 met Elaine Mason, zijn verpleegkundige en ex-vrouw van David Mason, die de eerste versie van Hawkings spraakcomputer ontwierp. Eind 2006 scheidde hij na elf jaar huwelijk ook van haar.

Werk[bewerken]

Hawking is het bekendst vanwege zijn werk op het gebied van zwarte gaten en singulariteiten in de kosmologie. Een belangrijke ontdekking, gedaan samen met Roger Penrose, was dat een singulariteit op het moment van de oerknal in de algemene relativiteitstheorie onvermijdelijk was. Een tweede belangrijke ontdekking was de hawkingstraling, die wordt uitgezonden door zwarte gaten en deze kan doen "verdampen", een van de dingen die men daadwerkelijk hoopt te bewijzen door middel van de experimenten in de Large Hadron Collider. Ook ontwikkelde Hawking het begrip imaginaire tijd in de kosmologie. Met deze imaginaire tijd hoopte hij singulariteiten zoals bij de oerknal en in zwarte gaten te kunnen oplossen.

Hoewel hij daarvoor al bekend was, kreeg hij algemeen grote bekendheid na de uitgave van zijn boek A Brief History of Time, in het Nederlands Het Heelal. Het werd een bestseller, waarin hij de stand van zaken in de kosmologie beschreef. Het werd geschreven met zijn spraakcomputer.

Vanaf augustus 2006 werkte Hawking, samen met zijn dochter Lucy, aan een drietal kinderboeken. Daarin wilde hij "denkbeelden en ideeën over relativiteit en kosmologie in de vorm van verhalen beschrijven". Het eerste boek heeft de titel George's Secret Key to the Universe en verscheen in september 2007 in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Spanje, Italië en Duitsland. Dit boek is in 2008 in Nederland verschenen onder de titel De geheime sleutel naar het heelal.

Postuum verscheen in het Journal of High Energy Physics een artikel dat Hawking schreef met Thomas Hertog: 'A smooth exit from eternal inflation?'.[8]

Trivia[bewerken]

  • In zijn boek The Grand Design uit 2010, in interviews met The Daily Telegraph en in de Channel 4-documentaire Genius of Britain stelde hij niet te geloven in een persoonlijke God. Hij schreef:
The question is: is the way the universe began chosen by God for reasons we can't understand, or was it determined by a law of science? I believe the second.
Hij voegde eraan toe:
Because there is a law such as gravity, the Universe can and will create itself from nothing.
Hij stelde ook de voorkeur te geven aan wetenschap, gebaseerd op waarneming en rede, boven godsdienst, gebaseerd op dogma en geloof. Zijn ex-vrouw Jane bevestigde tijdens de echtscheidingszaak dat hij atheïst was.

Boeken[bewerken]

  • The Grand Design: New Answers to the Ultimate Questions of Life, met Leonard Mlodinow Bantam Press, 2010, ISBN 0553805371
  • A Briefer History of Time, met Leonard Mlodinow, Bantam Books, 2005. In het Nederlands verschenen als Een Korte Geschiedenis van de Tijd, uitgeverij Prometheus / Bert Bakker, 2005
  • On the Shoulders of Giants, 2002
  • ‘’The Universe in a Nutshell. In het Nederlands verschenen als 'Het universum', 2001
  • A Brief History of Time. In het Nederlands verschenen als Het heelal, uitgeverij Bert Bakker, 1988
  • Stephen Hawking's Universe: The Cosmos Explained
  • Black Holes and Baby Universes and Other Essays 1993, Einsteins droom, uitgeverij Ooievaar, 1997
  • The Cambridge Lectures: Life Works
  • Computer Resources for People With Disabilities
  • A Guide to Exploring Today's Assistive Technology
  • The Large Scale Structure of Space-Time
  • The Nature of Space and Time
  • My Brief History, autobiografie
  • God Created the Integers. Running press
Isaac Newton Institute Series of Lectures
  • Euclidean Quantum Gravity
  • The Formation and Evolution of Cosmic Strings
  • Hawking on the Big Bang and Black Holes
Advanced Series in Astrophysics and Cosmology, Vol 8
  • Historia del tiempo

Samen met zijn dochter:

  • George's Secret Key to the Universe, De geheime sleutel naar het heelal
  • George's Cosmic Treasure Hunt, De schat in het heelal
  • George and the big bang on the universe, De knal in het heelal

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]