Stereografische projectie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Verbeelding van een stereografische projectie.

Een stereografische projectie is een afbeelding van een boloppervlak op een plat vlak, cilinder of kegel waarbij de projectielijnen worden getrokken vanuit een punt op de bol diametraal tegenover het projectievlak. Soms wordt het projectievlak zodanig gekozen dat het de bol niet raakt maar snijdt, met als doel de oppervlakvervormingen aan de randen te beperken.

Voorbeelden:

Kaartprojecties
hoek-, oppervlakte- en afstandsgetrouw globe
kegelprojecties cilinderprojecties azimutale projecties
hoekgetrouw
of conform
hoekgetrouwe kegelprojectie of lambertprojectie hoekgetrouwe cilinderprojectie
mercator, schuine mercator, transversale mercator, universele transversale mercator
hoekgetrouwe azimutale projectie of stereografische azimutale projectie
oppervlaktegetrouw
of equivalent
oppervlaktegetrouwe kegelprojectie of projectie van Albers
Bonne
oppervlaktegetrouwe cilinderprojectie
orthografische cilinderprojectie of oppervlaktegetrouwe cilinderprojectie van Lambert, Gall-Peters, Behrmann, Hobo-Dyer, Mollweide, sinusoïde, Goode, Eckert II, IV en VI
oppervlaktegetrouwe azimutale projectie of azimutale projectie van Lambert
Aitoff-Hammer
afstandsgetrouw
of equidistant
afstandsgetrouwe kegelprojectie
polyconische projectie
afstandsgetrouwe cilinderprojectie
kwadratische platkaart, middelbreedtekaart, Cassini
afstandsgetrouwe azimutale projectie
tweepunts-equidistant, Postel
onechte projecties stereografische cilinderprojectie, Miller, Robinson Winkel-tripel, gnomonisch, orthografische azimutaal

Van der Grinten, sinaasappelschil, polyeder, perspectief