Stereografische projectie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verbeelding van een stereografische projectie.

Een stereografische projectie is een afbeelding van een boloppervlak op een plat vlak, cilinder of kegel waarbij de projectielijnen worden getrokken vanuit een punt op de bol diametraal tegenover het projectievlak. Soms wordt het projectievlak zodanig gekozen dat het de bol niet raakt maar snijdt, met als doel de oppervlakvervormingen aan de randen te beperken.

Voorbeelden:

Kaartprojecties
Hoek-, oppervlakte- en afstandsgetrouw Globe
Kegelprojecties Cilinderprojecties Azimutale projecties
Hoekgetrouw
(conform)
lambert Hoekgetrouwe cilinderprojectie
(mercator, schuine mercator, transversale mercator, universele transversale mercator)
Stereografische azimutale projectie
Oppervlaktegetrouw
(equivalent)
albers
(bonne)
Oppervlaktegetrouwe cilinderprojectie
(lambert-cilinder, gall-peters, behrmann, hobo-dyer, mollweide, sinusoïde, Goode, Eckert-II, Eckert-IV, Eckert-VI)
Azimutale projectie van Lambert
(aitoff-hammer)
Afstandsgetrouw
(equidistant)
Afstandsgetrouwe kegelprojectie
(polyconische projectie)
Afstandsgetrouwe cilinderprojectie
(kwadratische platkaart, middelbreedtekaart, cassiniprojectie)
Afstandsgetrouwe azimutale projectie
(tweepunts-equidistant, postel)
Onechte projecties Stereografische cilinderprojectie, miller, robinson winkel-tripel, gnomonisch, orthografische azimutaal

van der grinten, sinaasappelschil, polyeder, perspectief