Sterkste Man van Nederland (wedstrijd)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jitse Kramer in actie op 18 juli 2015, vlak voor hij de titel voor de tweede keer haalt. Foto: Doetze Hovius

Sterkste Man van Nederland is een jaarlijks (op televisie uitgezonden) kampioenschap waarin acht tot tien sterke mannen strijden voor de titel Sterkste Man van Nederland.

Het kampioenschap vond sinds de eerste versie in 1979 26 maal plaats in verschillende steden in Nederland. De bekendste deelnemers - en winnaars - van de wedstrijd zijn Ted van der Parre, Berend Veneberg en Jarno Hams. Ook de krachtsporters die rond 1980-1985 meededen zijn vooral in de krachtsportwereld nog erg bekend. Gerard du Prie, Cees de Vreugd, Ab Wolders en Simon Wulfse zijn de eerste bekende sterke mannen, uit Nederland, die ook aan powerlifting deden of nog doen.

Winnaars[1][bewerken]

Jaar Rf Winnaar Tweede plaats Derde plaats Gehouden te
1979 Gerard du Prie Jan Woudsma Robert Nuy Dronten (De Meerpaal)
1980 geen wedstrijd
1981
1982 Simon Wulfse Gerard du Prie Huub van Eck Dronten (De Meerpaal)
1983 geen wedstrijd
1984 Ab Wolders (als debutant) Cees de Vreugd Simon Wulfse Alkmaar (Kaasmarkt)
1985 geen wedstrijd
1986
1987
1988
1989 Tjalling van den Bosch Ted van der Parre (2e) Ab Wolders (2e) gedeelde plaats Hindeloopen
1990 geen wedstrijd
1991 Ted van der Parre (1/3) Wout Zijlstra Berend Veneberg Ameland
1992 Ted van der Parre (2/3) (coach: Ab Wolders) Berend Veneberg Rens Vrolijk (coach: Henk Bres) Zierikzee
1993 Berend Veneberg (1/7) Ted van der Parre Piet Flikweert Leerdam
1994 Ted van der Parre (3/3) Berend Veneberg Wout Zijlstra Borculo
1995 Berend Veneberg (2/7) Paul Smeets Ted van der Parre Haaksbergen
1996 Berend Veneberg (3/7) Wout Zijlstra Paul Smeets Sneek
1997 Berend Veneberg (4/7) Wout Zijlstra Paul Smeets Almere
1998 geen wedstrijd
1999 Berend Veneberg (5/7) Peter Baltus Jarno Hams Borculo
2000 Berend Veneberg (6/7) Peter Baltus Eduard Leeflang Enschede
2001 Wout Zijlstra Jarno Hams Sander Du Burck
2002 Berend Veneberg (7/7) Sjaak Ruska Jarno Hams Arnhem
2003 Peter Baltus Jarno Hams Sjaak Ruska Zandvoort
2004 Jarno Hams (1/7) Simon Sulaiman Edwin Hakvoort Enschede
2005 [2] Jarno Hams (2/7) Dave Mossing Edwin Hakvoort Vriezenveen
2006 Jarno Hams (3/7) Sjaak Ruska Tom Jansen Hellendoorn
2007 Jarno Hams (4/7) Evert Kreuze Tom Jansen Heerhugowaard
2008 Jarno Hams (5/7) Richard van der Linden Evert Kreuze Puttershoek
2009 Simon Sulaiman Alex Moonen Jan Wagenaar Vroomshoop
2010 (18 juli) [3] Jarno Hams (6/7) Richard van der Linden Alex Moonen Hoofddorp
2011 (16 juli) [4] Jan Wagenaar Richard van der Linden Alex Moonen Surhuisterveen
2012 (14 juli) Jarno Hams (7/7) Jan Wagenaar Alex Moonen Kerkrade
2013 (20 juli) Jitse Kramer (1/2) Jan Wagenaar Niels Gordijn Boxtel
2014 (12 juli) Alex Moonen (1/4) Niels Gordijn Kelvin de Ruiter Meppel (Gasgracht)
2015 (18 juli) Jitse Kramer (2/2) Niels Gordijn Enzo Tauro Borculo (Centrum)
2016 (9 juli) [5] Alex Moonen (2/4) Jitse Kramer Enzo Tauro Zwolle (bij IJsselhallen)
2017 (16 juli) [6] Alex Moonen (3/4) Enzo Tauro Kelvin de Ruiter Hengelo (Marktplein)
2018 (1 juli / 30 juni) Alex Moonen (4/4) Kelvin de Ruiter Enzo Tauro Schinveld
2019 (7 juli) Kelvin de Ruiter Joost Heutinck Teun Moors Weert

Meervoudige winnaars[bewerken]

Rang Overwinningen Sterke man Jaren
1 7 Berend Veneberg 1993, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2002
Jarno Hams 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010, 2012
2 4 Alex Moonen 2014, 2016, 2017, 2018
3 3 Ted van der Parre 1991, 1992, 1994
3 2 Jitse Kramer 2013, 2015

Zowel Berend Veneberg als Jarno Hams hebben de titel 7x gehaald. Berend Veneberg is echter al jaren gestopt. In 2013 deed Hams niet mee vanwege blessures. Het deelnemersveld werd steeds sterker. Hams, die feitelijk ongeslagen was, zei de titel 'een jaartje uit te lenen'. Door Hams toenemende leeftijd en het sterker wordende deelnemersveld, bleek in juli 2014 of de uitspraak van Hams klopte.

Hams won in mei 2014 voor de eerste keer in 10 jaar een wedstrijd met alleen Nederlanders niet. Dit was een van de voorrondes voor de Sterkste Man van Nederland 2014. Alleen de winnaar mocht meedoen. Hams had geluk dat de winnaar al automatisch geplaatst was, omdat deze de titel in 2013 binnen had gesleept en Hams tweede werd en daardoor toch nog geplaatst werd.

Het mocht echter niet baten, Hams werd in juli 2014 vierde en kondigde een dag later aan dat hij niet meer mee zou doen. Na de beste Nederlander te zijn (7e plaats) in de Strongman Champions League, die in het voorjaar 2015 weer eens in Nederland gehouden werd en daarna samen met zijn broer Eric Hams de titel Sterkte Team van Nederland gewonnen te hebben, kreeg Hams weer zin en was ook in goede vorm. Toch haakte Hams vlak voor de wedstrijd, op 18 juli 2015, af, om nog onbekende redenen, waarschijnlijk een blessure in de rug, waar Hams vaker mee kampt(e).

Sterkste Man van Nederland 2014[bewerken]

In 2014 een aparte strijd, want Alex Moonen was gegroeid, letterlijk en figuurlijk en Jarno Hams wilde na herstel van zijn blessure nog een keer winnen en zo de meeste titels ooit (8 overwinningen) binnen te slepen. De andere tegenstanders waren ook niet de minste geringste: Bas van der Molen uit Groningen, Randolf Pander uit Wezep, Fouad Hsaini (al vele malen (onofficieel) kampioen onder 105 kg), Johan Langhorst, Niels Gordijn, Dennis van Beusekom, Enzo Tauro, Kelvin de Ruiter, Marvin Mulder en Matthieu Onderdijk. Bij uitval van een deelnemer de reserve Angelo van der Pas. De titelverdediger, Jitse Kramer, komt niet in de lijst voor.[7] Alex Moonen won de titel en Hams werd 4e.

Sterkste Man van Nederland -105 kg[bewerken]

Gijs Boeijen won de eerste officiële wedstrijd van de Sterkste Man van Nederland tot 105 kg in Lemmer, september 2013. Op 2 augustus 2014 behaalde hij in Zwolle opnieuw de 1e plaats. Boeijen is ook een regelmatige deelnemer aan de wedstrijd van de zwaargewichten. Fouad Hsaini won deze titel al zeven maal onofficieel, echter kon hij een keer niet meedoen, omdat hij meer dan 105 kg woog en zich meer richtte op de hoofdwedstrijd met de zwaargewichten.

Op 12 november 2017 vonden in Leeuwarden twee wedstrijden plaats, Sterkste Man van Nederland -105 kg en Sterkste Man van Friesland. Gijs Boeijen won wederom de titel tot 105 kg en de bijna 2 meter lange en 169 kg zware Kelvin de Ruiter was dit keer de sterkste Fries. Jitse Kramer werd tweede en zette een Nederlands record deadlift neer van 390 kg.

Boeijen won in totaal 5x de wedstrijd tot 105 kg en werd in 2018 derde, waarna hij zei te stoppen.

Onvrede[bewerken]

Werd de "Sterkste Man" in de jaren 1970 nog als attractie gezien, is het sinds toen al een toegenomen topsport, waar slechts een enkeling in Nederland zijn beroep van kan maken. Alleen Jarno Hams kon hier een jaar of twaalf van leven, maar zegt zelf in interviews dat hij met een 'gewone' fulltime baan meer verdiend zou hebben. Anderen hebben vaak een fulltime baan erbij en zeker met ook internationale wedstrijden en de vele uren zware training, moeilijk te vinden sponsors en dergelijke, was er in april en mei 2018 aandacht in de media hierover. Alex Moonen liet een stukje van zijn leven als leraar en Sterkste Man van Nederland zien op NPO2, in het televisieprogramma Hallo Nederland op 8 mei 2018, waar hij toch nog een positieve indruk wilde maken[8] en Peter de Jong, een regelmatige deelnemer, uitte zijn ongenoegen via een filmpje op diverse sociale media.

Sterkste Team van Nederland[bewerken]

In navolging op het 'Sterkste Team van de Wereld', begon Nederland sporadisch ook met dit evenement, maar dan landelijk en vanaf het jaar 2000 bijna jaarlijks in Lopik georganiseerd door Dennis van Beusekom. Echter niet standaard als de wedstrijd 'Sterkste Man van Nederland'. De teamwedstrijd wordt door sommigen gezien als oefenwedstrijd voor dat laatstgenoemde evenement, of gewoon om die titel binnen te slepen. De ene persoon is weer goed in het ene onderdeel en de andere weer in het ander. Een team dat elkaar goed aanvult, maakt daardoor veel kans op een plaats in de top 3. De laatste kampioenen waren:

Trivia[bewerken]

  • Ted van der Parre tilde in 1995 als eerste Nederlander alle 5 stenen op in het onderdeel 'Stones of Strength'.
  • Op 16 juli 2011 vond de 25e editie van de Sterkste Man van Nederland plaats. Jarno Hams moest afhaken vanwege een rugblessure en kon daardoor geen poging doen om het record van 7x kampioen te evenaren. Voor deze 25e editie waren alle oud-kampioenen uitgenodigd, die bijna allemaal aanwezig waren (behalve Tjalling van den Bosch).[9]
  • Op 14 juli 2012 evenaarde Jarno Hams het record van 7x kampioen. Hij staat nu gelijk met Berend Veneberg, die vanaf 2008 tot 2019 scheidsrechter is bij Sterkste Man-wedstrijden. Aangezien Hams ook gestopt is, zal hij het record niet meer kunnen verbreken. Alex Moonen staat in 2018 op 4x, maar kan de titel in 2019 niet verdedigen, waardoor de kans kleiner wordt (ook vanwege de leeftijd) dat hij ook aan 7x of meer komt.

Zie ook[bewerken]