Stern-Gerlach-experiment

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kwantummechanica
{\Delta x}\, {\Delta p} \ge \frac{\hbar}{2}
Onzekerheidsrelatie
Algemene inleiding...
Gedenkplaat van het experiment

Het Stern-Gerlach-experiment is een experiment in 1922 uitgevoerd door Otto Stern en Walther Gerlach.[1] Een bundel deeltjes, zoals atomen, wordt gebundeld met enkele spleetvormige openingen en beweegt dan door een ongelijkmatig magneetveld bijvoorbeeld door een magneet met een vlakke pool en een spitse pool. De uitkomst is, dat de bundel deeltjes door dit experiment opgesplitst wordt in een geheel aantal bundels. Als er maar 1 bundel is, dan spreken we van spin 0, bij 3 bundels van spin 1, bij 5 bundels van spin 2 enzoverder. Dit zijn de bosonen met heeltallige spin. Bij twee bundels spreken we van spin 1/2, bij 4 bundels van spin 3/2 enzovoort. Dit zijn de fermionen met halftallige spin.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]