Stieneke van der Graaf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stieneke van der Graaf
Van der Graaf (2017)
Algemene informatie
Volledige naam Stieneke Jannieta Femmelien van der Graaf
Geboren 7 oktober 1984
Geboorteplaats Zwartsluis
Partij ChristenUnie
Religie gereformeerd-vrijgemaakt
Titulatuur LL.M.
Alma mater Rijksuniversiteit Groningen
Politieke functies
2007-2017 lid Provinciale Staten van Groningen
2013-2021 lid partijbestuur ECPM
2013-2017 fractievoorzitter ChristenUnie Groningen
2017-2021 lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
Biografie op Parlement.com
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Stieneke Jannieta Femmelien van der Graaf (Zwartsluis, 7 oktober 1984) is een Nederlands juriste, bestuurder en politica namens de ChristenUnie. Van 31 oktober 2017 tot 31 maart 2021 was zij lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

Maatschappelijke carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Opleiding[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Graaf heeft Internationaal en Europees recht gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen en heeft in 2012 de Leergang Buitenlandse Betrekkingen gevolgd aan het Instituut Clingendael. In 2013 volgde zij een cursus Franse taal en Franse cultuur aan de Universiteit van Genève.[1][2][3][4]

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Graaf was in 2008 onderzoeker bij het Kenniscentrum Europa decentraal en in 2009 student-assistent Europees Recht aan de Rijksuniversiteit Groningen. In 2010 liep zij stage bij de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties in Genève. Van 2009 tot 2012 was zij medewerker bij de Nederlandse Vereniging voor Energierecht (NeVER). In 2012 was zij postdoc bij het Instituut Clingendael. Van 2016 tot 2017 was zij juridisch adviseur bij Capital Tool Company. Van 2016 tot en met 31 augustus 2018 was zij bestuurslid van Stichting De Verre Naasten.[1][2][3][4][5]

Politieke carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Provinciale Staten van Groningen[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Graaf was van 15 maart 2007 tot 31 oktober 2017 namens de ChristenUnie Statenlid van Groningen. Vanaf 1 januari 2013 was zij lid van het partijbestuur van de ECPM. Vanaf 2013 was zij fractievoorzitter van de Groningse ChristenUnie-fractie. Ze stond op de 4e plek van de gecombineerde kandidatenlijst van ChristenUnie-SGP voor de Europese Parlementsverkiezingen in 2014.[1][2][3][4][6][7]

Tweede Kamer[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Graaf werd op 31 oktober 2017 beëdigd als lid van de Tweede Kamer,[1][2][3][4] na de vrijgekomen positie van de tot minister benoemde Carola Schouten.[8] Van 26 maart 2019 tot 16 juli 2019 werd zij vanwege zwangerschaps- en bevallingsverlof vervangen door Nico Drost. Van der Graaf hield in januari 2020 een pleidooi voor een drugsvrije samenleving.[9] In september 2020 werd zij gekozen als ondervoorzitter van een tijdelijke commissie die de parlementaire enquête over de aardgaswinning in Groningen gaat voorbereiden.[10]

Van der Graaf heeft in de Tweede Kamer namens de ChristenUnie-fractie in haar portefeuille Regio (LNV), Infrastructuur (I&W), Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (minus wonen & ruimtelijke ordening), Justitie & Veiligheid (minus mensenhandel & migratie), Europa en Media.[11] Van der Graaf stemde op 26 oktober 2020 per ongeluk voor een motie van Geert Wilders voor structurele salarisverhoging voor het zorgpersoneel, waardoor de motie werd aangenomen. De motie was in de maanden daarvoor meerdere keren door de oppositie ingediend, maar steeds weggestemd. De regering gaf overigens aan de motie niet uit te zullen voeren.[12]

Van der Graaf stond op de zesde plek van de kandidatenlijst van ChristenUnie voor de Tweede Kamerverkiezingen in 2021[13], wat niet voldoende was om terug te keren in de Kamer. Op 30 maart 2021 nam zij afscheid van de Tweede Kamer.[14] Bij haar afscheid werd zij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.[15]

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Graaf is getrouwd en heeft twee dochters. Sinds 1 januari 2015 is zij lid van de vertrouwenscommissie van de predikant bij de plaatselijke gemeente.[3][5][7][16]