Stina Nilsson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Stina Nilsson
Stina Nilsson 2014-05-22 cropped.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Täpp Karin Stina Nilsson
Geboortedatum 24 juni 1993
Geboorteplaats Malung
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweden
Lengte 1,74 m
Gewicht 68 kg
Sportieve informatie
Discipline Langlaufen
Onderde(e)l(en) Sprint
Trainer/coach Mattias Persson
Club IFK Mora SK
Olympische Spelen 2014, 2018
Debuut 2012
Medailleoverzicht
Portaal  Portaalicoon   Sport

Täpp Karin Stina Nilsson (Malung, 24 juni 1993) is een Zweedse langlaufster. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji en de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang. In 2018 werd ze olympisch kampioene op de sprint.

Carrière[bewerken]

Bij haar wereldbekerdebuut, in maart 2012 in Drammen, scoorde Nilsson direct haar eerste wereldbekerpunten. In februari 2013 behaalde de Zweedse in Davos haar eerste toptien klassering in een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2013 in Val di Fiemme eindigde ze als vijfde op de sprint. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 in Sotsji eindigde Nilsson als tiende op de sprint, op het onderdeel teamsprint veroverde ze samen met Ida Ingemarsdotter de bronzen medaille. In maart 2014 stond de Zweedse in Drammen voor de eerste maal in haar carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd.

In Falun nam Nilsson deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2015. Op dit toernooi sleepte ze de zilveren medaille in de wacht op de sprint. Samen met Ida Ingemarsdotter behaalde ze de zilveren medaille op de teamsprint, op de 4×5 kilometer estafette legde ze samen met Sofia Bleckur, Charlotte Kalla en Maria Rydqvist beslag op de zilveren medaille. Op 13 december 2015 boekte de Zweedse in Davos haar eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2017 in Lahti eindigde ze als twaalfde op sprint, als dertiende op de 10 kilometer klassieke stijl en als 26e op de 15 kilometer skiatlon. Op de 4×5 kilometer estafette veroverde ze samen met Anna Haag, Charlotte Kalla en Ebba Andersson de zilveren medaille, samen met Ida Ingemarsdotter eindigde ze als vierde op de teamsprint. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang werd Nilsson olympisch kampioene op de sprint. Daarnaast behaalde ze de bronzen medaille op de 30 kilometer klassieke stijl en eindigde ze als tiende op de 15 kilometer skiatlon. Op de teamsprint legde ze samen met Charlotte Kalla beslag op de zilveren medaille, samen met Anna Haag, Charlotte Kalla en Ebba Andersson sleepte ze de zilveren medaille in de wacht op de 4×5 kilometer estafette.

Resultaten[bewerken]

Olympische Winterspelen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
2014 Vlag van Rusland Sotsji 10e Sprint (vrije stijl)
Brons Teamsprint (klassieke stijl)
2018 Vlag van Zuid-Korea Pyeongchang Goud Sprint (klassieke stijl)
10e 15 km skiatlon
Brons 30 km klassieke stijl
Zilver Teamsprint (vrije stijl)
Zilver 4×5 km estafette

Wereldkampioenschappen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
2013 Vlag van Italië Val di Fiemme 5e Sprint (klassieke stijl)
2015 Vlag van Zweden Falun Zilver Sprint (klassieke stijl)
Zilver Teamsprint (vrije stijl)
Zilver 4×5 km estafette
2017 Vlag van Finland Lahti 12e Sprint (vrije stijl)
13e 10 km klassieke stijl
26e 15 km skiatlon
4e Teamsprint (klassieke stijl)
Zilver 4×5 km estafette

Wereldbeker[bewerken]

Eindklasseringen
Seizoen Algm DI SP TdS
2011/2012 93e - 63e -
2012/2013 67e - 38e -
2013/2014 35e 72e 12e -
2014/2015 12e 41e 4e DNF
2015/2016 11e 23e Brons 24e
2016/2017 4e 6e Zilver Brons
2017/2018 12e 33e Zilver
Wereldbekerzeges
Datum Plaats Onderdeel
13 december 2015 Vlag van Zwitserland Davos Sprint (vrije stijl)
16 januari 2016 Vlag van Slovenië Planica Sprint (vrije stijl)
4 maart 2016 Vlag van Canada Quebec Sprint (vrije stijl) STC
26 november 2016 Vlag van Finland Kuusamo Sprint (klassieke stijl)
31 december 2016 Vlag van Zwitserland Val Müstair Sprint (vrije stijl) TdS
3 januari 2017 Vlag van Duitsland Oberstdorf 10 km skiatlon TdS
4 januari 2017 Vlag van Duitsland Oberstdorf 10 km vrije stijl (handicapstart) TdS
7 januari 2017 Vlag van Italië Val di Fiemme 10 km klassieke stijl (massastart) TdS
28 januari 2017 Vlag van Zweden Falun Sprint (vrije stijl)
18 februari 2017 Vlag van Estland Otepää Sprint (vrije stijl)
8 maart 2017 Vlag van Noorwegen Drammen Sprint (klassieke stijl)
17 maart 2017 Vlag van Canada Quebec Sprint (vrije stijl)
24 november 2017 Vlag van Finland Kuusamo Sprint (klassieke stijl)
9 december 2017 Vlag van Zwitserland Davos Sprint (vrije stijl)
20 januari 2018 Vlag van Slovenië Planica Sprint (klassieke stijl)

Externe links[bewerken]