Stromatoliet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Stromatoliet uit het Precambrium
Moderne stromatolieten in Shark Bay

Stromatolieten zijn een vorm van afzettingsgesteente dat vaak sterk gelaagd is en veel kalk bevat. Het ontstaat doordat cyanobacteriën het sediment invangen en vasthouden. Deze vormen vervolgens laag op laag op een wijze die vergelijkbaar is met de wijze waarop koraalriffen ontstaan.

Stromatolieten bestaan uit verschillende soorten bacteriën. De buitenste lagen bacteriën zijn soorten die aan fotosynthese doen. Deze bevatten chlorofyl die door licht en koolstofdioxide energie produceren met zuurstof als bijproduct. Onder de eerste lagen bacteriën vermindert de hoeveelheid zuurstof. De binnenste lagen bacteriën zijn niet in staat licht om te zetten in energie en worden vergiftigd door zuurstof. Er dringt echter genoeg organisch materiaal en energie door vanuit de buitenste lagen bacteriën om de hele gemeenschap van energie te voorzien.[1]

Stromatolieten behoren tot de oudste fossielen en worden aangetroffen vanaf circa 3,5 miljard jaar geleden. In het Precambrium kwamen ze veel voor, maar tegenwoordig worden ze nog slechts gevormd in enkele speciale milieus, in het bijzonder op plekken waar het water zeer zout of alkalisch is. Dat komt doordat dat in normale milieus een stromatoliet veel sneller door dieren afgegraasd zou worden dan het opgebouwd kan worden. Een bekende locatie van stromatolieten is Shark Bay in West-Australië.

Nog ouder[bewerken | brontekst bewerken]

In 2016 werden bij Isua op Groenland fossiele stromatolieten gevonden die een recordouderdom van 3,7 miljard jaar bleken te hebben. Dit schoof de datum waarop het leven op aarde verscheen met 200 miljoen jaar terug in de tijd.[2]

Zie de categorie Stromatolites van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.