Stroomtang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stroomtang

Een stroomtang is een bijzondere vorm van een ampèremeter bedoeld om wisselstroom of gelijkstroom mee te kunnen meten. Een stroomtang wordt gebruikt in plaats van een conventionele ampèremeter als de geleiders niet onderbroken kunnen of mogen worden en wel stroom gemeten moet worden. Voor het permanent meten van grote stromen in bijvoorbeeld een algemeen laagspanningsbord, worden stroomtransfo's in combinatie met ampèremeters gebruikt.

Types[bewerken]

Wisselstroomtang[bewerken]

De wisselstroomtang werkt op basis van het principe van een transformator, waarbij het door een stroomkring opgewekte magnetische veld wordt gemeten door een spoel en van daar uit naar een aanwijzing met een wisselspanningsmeter geijkt op de betreffende elektrische stroom door de geleider. Met deze tang kan enkel wisselstroom worden gemeten. Indien dit met een elektromagnetisch instrument gebeurt, is er geen behoefte aan een externe voeding.

Gelijkstroomtang[bewerken]

De gelijkstroomtang is gebaseerd op het hall-effect. Hierdoor is het ook mogelijk om gelijkstroom te meten. Het nadeel hiervan is echter dat de hall-effect-sensor elektriciteit verbruikt en dat het toestel moet gevoed worden met een batterij.

Gebruik[bewerken]

Om een stroom te meten met een stroomtang moet de stroomvoerende geleider in de bek van de tang worden genomen. Het voordeel van de stroomtang is dat de geleider niet moet worden onderbroken.

Men mag slechts één enkele geleider in de tang nemen: gezien de tang feitelijk de som meet van alle stromen die door de bek gaan, zal de uitlezing nul zijn als beide geleiders van een netsnoer samen zouden worden gemeten.

Bij driefasenbedrijf worden 3F+N samen gemeten. Hierbij is het belangrijk om te letten op de stroomrichting van de geleiders om een foutieve meting te vermijden.