Struisvogelpolitiek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Struisvogelpolitiek dankt zijn naam aan de vermeende analogie met het vluchtgedrag van een struisvogel, die volgens het fabeltje de kop in het zand steekt om de vijand niet te zien en in de veronderstelling verkeert dat de vijand dan de struisvogel ook niet kan zien. De term wordt gebruikt waar men vaak bewust de consequenties van een bepaald beleid (of gedrag) niet wil inzien en simpelweg doorgaat met de ingeslagen weg.

Het struisvogeleffect komt ook voor in het gedrag van mensen tijdens een ramp of een andere schokkende gebeurtenis. Een bekend voorbeeld is de ramp met de Titanic. Diverse passagiers van het schip weigerden plaats te nemen in de reddingsboten omdat men dacht dat het schip onzinkbaar was en het verblijf aan boord van de Titanic aangenamer was dan het verblijf in een reddingsboot in een donkere, koude nacht. Dit verschijnsel wordt ook wel het normaliteitsvooroordeel (in het Engels normacy bias) genoemd, waarbij mensen aannemen dat de normale situatie altijd zal blijven voortbestaan.