Subject-objectscheiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De subject-objectscheiding is sinds Kant een algemeen aanvaarde scheiding tussen enerzijds de mens als kennend en onderzoekend subject en anderzijds de werkelijkheid als studieobject, dat buiten de mens gelegen is.

In de kennisleer wordt ook wel gesproken van het subject-object-probleem. Het centrale fundamentele probleem hier is, hoe men de tweevoudige relatie tussen het kennende subject en het te herkennen object in de omgeving of buitenwereld dient te bepalen, en evenzo in hoeverre het subject het object actief beïnvloedt tijdens de waarneming.[1]