Suikermolen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Suikermolen met kokerij, 1763

Een suikermolen is een grote pers met draaiende rollen waartussen vers gekapt suikerriet wordt gebroken om er het sap uit te persen. Dit sap wordt ingedikt door het in te koken tot er suikerkristallen ontstaan.

De klassieke suikermolens werden aangedreven met de hand, met behulp van ossen of door waterkracht en in de negentiende eeuw steeds vaker door een stoommachine.

De technische ontwikkeling van de rietsuikermolen vond plaats in de context van de plantage-economie en de slavernij; slaafgemaakten verrichtten het werk van landontginning, oogsten van het riet en de verwerking ervan in suikermolens. De suikerrietteelt was een van de belangrijkste economische activiteiten in de koloniën van de Europese mogendheden.

Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]