Naar inhoud springen

Surinaamse parlementsverkiezingen 1949

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Surinaamse parlementsverkiezingen 1949
Datum 30 mei 1949
Land Vlag van Nederland Suriname
Nieuwe premier Julius Caesar de Miranda
Opvolging verkiezingen
1946     1951
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Suriname

De Surinaamse parlementsverkiezingen in 1949 vonden plaats op 30 mei. Tijdens de verkiezingen werden de leden van de Staten van Suriname gekozen. De winnaar van deze verkiezingen was de Nationale Partij Suriname (NPS). Julius Caesar de Miranda trad aan als premier van Suriname.

Uitslag[bewerken | brontekst bewerken]

Partijen Uitslag in zetels
Nationale Partij Suriname (NPS) 12
Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) 6
KTPI (Kaum Tani Persatuan Indonesia) 2
Paranam Mijnwerkersbond 1
Agrarische Partij 0
Christelijke Sociale Partij 0
Commewijne Vooruit 0
Dames Comité 0
Internationale Werknemers Unie 0
Surinaamse Landbouwers Organisatie 0
Neger Politieke Partij 0
Pergarakan Bangsa Indonesia Suriname 0
Progressieve Surinaamse Volkspartij 0
Totaal 21

Parlementsleden[bewerken | brontekst bewerken]

De volgende 21 personen werden op 30 mei 1949 verkozen:

Mutaties[bewerken | brontekst bewerken]

E.J. de la Fuente (NPS) stapte in 1950 op waardoor er tussentijdse verkiezingen nodig waren. Daarbij lukte het William Emanuël Juglall (NPS) om de onafhankelijke kandidaat Sophie Monkou-Redmond te verslaan.

Naar aanleiding van de Hospitaalkwestie zijn NPS en VHP gesplitst in voor- en tegenstanders van de zittende regering. 8 NPS'ers die de regering bleven steunen, traden uit de NPS. Twee moslim VHP-statenleden (Mohamed Radja en Jamaludin) die de regering niet steunden, stapten over naar de NPS.[2]