Svetlana Tichanovskaja

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Svetlana Tichanovskaja
Svetlana Tichanovskaja (2020)
Svetlana Tichanovskaja (2020)
Geboren 11 september 1982
Geboorteplaats Mikasjevitsji, Wit-Russische SSR
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Svjatlana Tsichanowskaja (Wit-Russisch; Святлана Ціханоўская) of Svetlana Tichanovskaja (Russisch; Светлана Тихановская) (Mikasjevitsji, 11 september 1982) is een Wit-Russische politiek activist en kandidaat voor de presidentsverkiezingen van augustus 2020 in Wit-Rusland.

Leven[bewerken | brontekst bewerken]

Tichanovskaja deed een opleiding tot lerares Duits en Engels. Daarna werkte ze als vertaalster, onder meer voor de in Ierland gevestigde organisatie Chernobyl Life Line. Ze is de vrouw van de populaire videoblogger Sergej Tichanovski, die had aangekondigd zich kandidaat te stellen voor de komende presidentsverkiezingen. Op 15 mei 2020 werd dit recht hem echter ontzegd door de centrale verkiezingscommissie. Als gevolg daarvan besloot zijn vrouw zich verkiesbaar te stellen, terwijl Tichanovski de leiding over het campagneteam op zich nam.[1] Op 29 mei werd Tichanovski door de Wit-Russische autoriteiten gearresteerd op beschuldiging van "voorbereiding van een ernstige schending van de openbare orde". Amnesty International stelt dat de beschuldigingen zijn verzonnen en eist zijn vrijlating.[2]

De kandidatuur van Tichanovskaja wordt gesteund door de campagneteams van de potentiële presidentskandidaat Viktor Babariko, die werd opgesloten, en van Valeri Tsepkalo, die niet werd toegelaten tot de verkiezingen.[3]

De verkiezingsbeloftes van Tichanovskaja zijn de vrijlating van alle politieke gevangenen, de terugdraaiing van autoritaire veranderingen in de grondwet en het houden van vrije en eerlijke verkiezingen.[4]

Verkiezingen[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de verkiezingen, die plaatsvonden op 9 augustus 2020, werd de zittende president Aleksandr Loekasjenko als winnaar aangewezen met een overweldigende meerderheid van 80% van de stemmen, terwijl Tichanovskaja als enige tegenkandidaat 9,9% van de stemmen zou hebben behaald. Velen weigerden dat te geloven op grond van waarnemingen bij de stembureaus. Demonstraties in de week voorafgaand aan de verkiezingsdag hadden duizenden aanhangers van Tichanovskaja op de been gebracht. Haar campagneleider was gearresteerd en Loekasjenko had op de verkiezingsochtend dreigementen geuit tegen ieder die zou proberen de regering omver te werpen. Na de voorlopige uitslag braken in Minsk protesten uit, waartegen Loekasjenko veiligheidstroepen inzette.[5] Tichanovskaja gaf te kennen zich niet neer te leggen bij de uitslag, die ze verkiezingsfraude noemde, en tekende protest aan bij de kiescommissie. Ook regeringen van andere landen trokken een eerlijk verloop van de verkiezingen sterk in twijfel, temeer daar internationale verkiezingswaarnemers en buitenlandse verslaggevers niet waren toegelaten.[6]

Op 11 augustus werd bekend dat zij naar buurland Litouwen was uitgeweken nadat ze bij de Wit-Russische kiescommissie bezwaar had aangetekend tegen de verkiezingsuitslag. Dat ze urenlang binnen was gebleven voedde speculaties dat zij onder druk was gezet door de autoriteiten.[7] Die indruk werd versterkt toen filmpjes verschenen waarin ze haar aanhang opriep zich neer te leggen bij de uitslag en te kennen gaf vanwege haar kinderen naar Litouwen te zijn vertrokken.[8] Onder de oppositie en in buitenlandse perscommentaren werd de overtuiging uitgesproken dat haar capitulatie en vertrek niet vrijwillig waren geweest.[9]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Svetlana Tichanovskaja van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.