Symfonie nr. 17 (Mjaskovski)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Symfonie nr. 17
Симфо́ния no. 17
Componist Nikolaj Mjaskovski
Toonsoort gis-mineur
Opusnummer 41
Compositiedatum 1936-1937
Première december 1937
Opgedragen aan Aleksandr Gauk
Duur 47 minuten
Vorige werk Twaalf romances op teksten van Michail Lermontov
Volgende werk Symfonie nr. 18
Oeuvre Oeuvre van Nikolaj Mjaskovski
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

De Russische componist Nikolaj Mjaskovski componeerde zijn Symfonie nr. 17 in gis-mineur in 1936 en 1937. Het waren door de sterke repressie van Stalin destijds barre tijden voor de bevolking en dus ook voor componisten. De opera Lady Macbeth uit het district Mtsensk van Dmitri Sjostakovitsj was net de grond in geboord door de Sovjetautoriteiten, omdat die te modern zou klinken. Andere componisten waren dus gewaarschuwd. Mjaskovski was in zijn muziek lang niet zo modern als zijn collega, maar moest toch op zijn tellen passen.

Het zou uiteindelijk niet helpen, want in 1948, bij het proces tegen "formalistische" componisten, werd ook zijn muziek getroffen door een verbod. Waarop dat gebaseerd zou moeten zijn, is uit deze symfonie niet te halen. Het is een behoudend, lyrisch, haast sentimenteel werk binnen de symfoniestructuur en grijpt qua sfeer terug naar de symfonieën van Tsjaikovski. Het begint zelfs met een muzikale verwijzing naar het lotmotief uit diens vierde symfonie om het eigenlijk niet meer los te laten: het komt terug in deel 4. De symfonie blijft melancholisch, nostalgisch en somber van klank.

Delen[bewerken]

  1. LentoAllegro molto agitato
  2. Lento assai – Andantino (ma non troppo)
  3. Allegro, poco vivace
  4. Andante – Allegro molto animato

Literatuur[bewerken]

  • (en) Alexei Ikonnikov: Myaskovsky: his life and work. Philosophical Library, New York, 1946 (vertaald uit het Russisch). Fotografische herdruk, Greenwood Press, Santa Barbara, CA, 1969. ISBN 0-8371-2158-2
  • (de) Soja Gulinskaja: Nikolai Jakowlewitsch Mjaskowski, Verlag Neue Musik, Berlin 1985 (vertaald uit het Russisch).

Bron en discografie[bewerken]