Syncytium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een syncytium is een cel met meer kernen of een weefsel of orgaan dat bestaat uit meerdere celkernen waartussen de tussenwanden verdwenen zijn. In het geval dat er in eerste aanleg nog geen tussenwanden gevormd zijn, spreekt men ook van coenocytium. Een grote groep van schimmels, de Dikaryomycota (de Ascomycota en de Basidiomycota) hebben in bepaalde cellen steeds twee celkernen.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Syncytia worden bijvoorbeeld gevonden in dwarsgestreept spierweefsel, maar ook bij parasitaire dieren als Agnotozoa, het wit bietencystenaaltje en glassponzen.

Coenocytia worden gevonden bij enkele groepen van planten in bepaalde fasen van de ontwikkeling van gametangia (bij waterschimmels (Oomycota)) en van sporangia (bij verschillende naaktzadigen).