Taeke M. de Jong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Taeke M. de Jong (Utrecht, 24 juli 1947) is een Nederlands stedenbouwkundige en was tot 2012 hoogleraar Technische Ecologie en Methodologie aan de Technische Universiteit Delft.

Prof.dr.ir. De Jong studeerde stedenbouwkunde aan de Technische Universiteit Delft tot 1978. Vanaf 1987 werkte hij onder andere als ontwerper en onderzoeker bij het stedenbouwkundig adviesbureau Stad en Landschap en vanaf 1987 als zelfstandige via de Stichting Milieu en Stedelijke Ontwikkeling (MESO). De Jong wordt in 1988 hoogleraar Technische Ecologie en Milieuplanning aan de technische Universiteit Delft. Onder zijn hoofdredactie verscheen in 2002 het methodologisch handboek Ways to study and research urban, architectural and technical design.

Literatuur[bewerken]

De Jong schreef verschillende boekwerken, waaronder:

  • 1987, Wind weren : stedebouwkundige maatregelen, ism P. Vermeulen,Delft : Delftse Universitaire Pers.
  • 1988, Inleiding milieuplanning, Inaugurele rede TU Delft, Delft : Delftse Universitaire Pers.
  • 1992, Kleine methodologie voor ontwerpend onderzoek, Meppel: Boom.
  • 2002, Ways to study and research : urban, architectural and technical design, ism D.J.M. van der Voordt (1950) en W. Dijkhuis, Delft : DUP Science.
  • 2008, Sun wind water earth live living; legends for design, Delft: Publicatiebureau Bouwkunde.
  • 2012, Diversifying environments through design, Delft: TUD second thesis.

De Jong schreef verder verschillende monografieën over milieuplanning, waaronder:

  • Biotische variatie (1994), Inleiding Technische ecologie & Milieuplanning (1994), Milieuhygiëne (1994), Populatie en habitat van mensen (1994), Culturele variatie (1995), Milieuproblemen (1995), Ontwerp-ingrepen op de hectare en hun energie-effect (1995), en Essays over variatie (1996).

Externe links[bewerken]

  1. Website
  2. Lijst met publicaties
  3. Koninklijke bibliotheek catalogus