Takht-i-Bahi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Boeddhistische ruïnes van Takht-i-Bahi en aangrenzende stadsresten van Sahr-i-Bahlol
Werelderfgoed cultuur
Takht Bhai.jpg
Land Vlag van Pakistan Pakistan
Coördinaten 34° 19′ NB, 71° 57′ OL
UNESCO-regio Azië en de Grote Oceaan
Criteria iv
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 140
Inschrijving 1980 (4e sessie)
Kaart
Takht-i-Bahi (Pakistan)
Takht-i-Bahi
UNESCO-werelderfgoedlijst

Takht-i-Bahi is de ruïne van een voormalig Boeddhistisch klooster uit de Gandhara periode in de Pakistaanse provincie Khyber-Pakhtunkhwa. De naam Takht-i-Bahi betekent zoiets als Watertroon in het Urdu. Het complex ligt op een heuvel met een waterbron.

Het klooster werd waarschijnlijk al in de 1e eeuw v.Chr. gesticht. De meeste gebouwen binnen het complex stammen uit de 6e en 7e eeuw.

Binnen het klooster is een stoepa te vinden met daaromheen 35 kleinere stoepa's.

In 1980 werd het complex, samen met de nabijgelegen ruïnestad Sahr-i-Bahlol, toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van UNESCO.