Tal Farlow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tal Farlow
Earlyal1.JPG
Algemene informatie
Volledige naam Talmage Holt Farlow
Geboren Greensboro, 7 juni 1921
Overleden Manhattan, 25 juli 1998
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) Jazz
Beroep Gitarist
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Tal Farlow, geboren als Talmage Holt Farlow, (Greensboro, 7 juni 1921 - Manhattan, 25 juli 1998) was een Amerikaanse jazzgitarist.

Carrière[bewerken]

Tal Farlow begon op 8-jarige leeftijd gitaar te spelen, maar werd pas met 22 professioneel. Tussentijds werkte hij als schilder voor borden. Zijn carrière begon toen een luchtmachtbasis in Greensboro werd geopend, wat toentertijd onvermijdelijk de opening van muziekclubs met zich mee bracht. Daar verzamelde Farlow speelervaring en talrijke contacten, die hem spoedig naar New York brachten. In 1947 werkte hij met Dardanelle Breckenbridge, in 1948 met het trio van Marjorie Hyams en in 1949 met het sextet van Buddy DeFranco. Dan werd hij ingelijfd door Red Norvo in zijn innovatief trio met de bassist Charles Mingus, dat tot 1953 bestond. Na een verbintenis bij Artie Shaw was hij in 1954 en 1955 lid van Norvo's kwintet. Tijdens deze periode maakte hij zijn eerste opnamen onder zijn eigen naam. Tussen 1956 en 1958 leidde hij zijn eigen trio met de pianist Eddie Costa. Na zijn huwelijk trok Farlow zich terug uit de muziekbusiness en ging weer aan de slag in zijn oude beroep

Sporadische gigs, een optreden tijdens het Newport Jazz Festival 1968 en een tournee met de band van George Wein gingen vooraf aan de lp The Return of Tal Farlow 1969. Zijn feitelijke comeback was pas in 1976. Hij publiceerde meerdere platen bij het jazzlabel Concord Records en trad ook op in Europa (bijv. in 1982 met Norvo). Incidenteel speelde hij bij de formatie Great Guitars. Farlow bleef tot op hoge leeftijd een actieve muzikant.

Zijn manier van spelen[bewerken]

Zijn grote handen leverden hem de bijnaam Octopus op. Ze stelden hem in staat tot complexe begeleidingritmen, die in het bijzonder bij het drumloze Norvo Trio tot hun recht kwamen.

Volgens Attila Zoller kenmerkte Farlow zich door zijn gevoel voor harmonieën en zijn zelfontwikkelde grepen met speciale voicings. Volgens hemzelf berusten Farlows improvisaties niet zoals gebruikelijk op schalen, maar waren uitsluitend gebaseerd op akkoorden. Hij stelde zich intervalstructuren grafisch voor op het handvest van zijn gitaar en slaagde erin om veel melodischer en geraffineerder te spelen dan vele andere jazzgitaristen.

Overlijden[bewerken]

Tal Farlow overleed op 25 juli 1998 un het Memorial Sloan-Kettering Cancer Center in Manhattan aan de gevolgen van slokdarmkanker.

Discografie[bewerken]