Naar inhoud springen

Tarraco

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Archeologisch ensemble van Tarraco
Werelderfgoed cultuur
Tarraco
Land Vlag van Spanje Spanje
Coördinaten 41° 7′ NB, 1° 15′ OL
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria ii, iii
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 875
Inschrijving 2000 (24e sessie)
Kaart
Tarraco (Spanje)
Tarraco
UNESCO-werelderfgoedlijst

Tarraco (het huidige Tarragona), was een Iberische, en later Romeinse stad op de oostkust van Spanje, gelegen op 85 km ten zuidwesten van het huidige Barcelona in Catalonië.

In de Iberische periode was Tarraco een belangrijke nederzetting van de stam der Cessetani. De plaats was gebouwd op een zeventig meter hoge heuvel bij de monding van de Francolí. Een klein strand in een beschutte baai bij de riviermonding diende als haven waar kleine boten aan land konden worden getrokken. Griekse en Fenicische handelaren deden die haven aan.

Tarraco viel in 218 v.Chr. bij het begin van de Tweede Punische Oorlog definitief in Romeinse handen, toen ze na de Slag bij Cissa door Gnaeus Cornelius Scipio werd ingenomen. Deze begon ter plaatse onmiddellijk een nieuwe stad te bouwen, die spoedig een van de welvarendste van Hispania werd, en als operatiebasis ging dienen voor de langdurige strijd van de Romeinen tegen de oorspronkelijke bewoners van het Iberische binnenland. Het is onzeker of de Romeinen een pier bouwden in de haven. Ze bouwden wel pakhuizen en scheepswerven.[1] De voornaamste inkomstenbronnen van Tarraco waren landbouw, textielnijverheid en handel over zee. Vanuit de haven werden onder andere vlas en wijn verscheept.[2]

In de 1e eeuw v.Chr., tijdens de burgeroorlog tussen Caesar en Pompeius, was Tarraco aanvankelijk trouw aan Pompeius, maar sloot zich later aan bij Caesar, die de stad na 45 v.Chr. tot Romeinse kolonie verhief onder de naam Colonia Iulia Urbs Triumphalis Tarraco en er Romeinse kolonisten vestigde. Tarraco verving ook Carthago Nova als hoofdplaats van de provincia Hispania Citerior, die later zelfs Hispania Tarraconensis ging heten. Augustus resideerde er in de jaren 26 en 25 v.Chr. en bewees de stad vele gunsten, net als andere keizers na hem.

Tarraco bereikte een hoogtepunt in de 2e eeuw en speelde toen een cruciale rol in de handel op het Iberisch Schiereiland, maar haar betekenis nam af nadat zij in de jaren na 260 verwoest werd door invallende Franken, en tevens omdat de haven steeds verder verzandde.

Volgens de overlevering deed de apostel Paulus Tarraco aan. Een eerste bisschop van Tarraco werd vermeld in 259 toen bisschop Fructuosus samen met de diakens Augurius en Eulogius levend werd verbrand in het amfitheater tijdens de christenvervolgingen. Nadat het christendom staatsgodsdienst was geworden, viel het bisdom Tarraco samen met de Romeinse provincie en was bisschop een belangrijke gezagdrager.[3]

In 422 leden de Romeinen in de slag bij Tarroco een grote nederlaag op de Vandalen die daarmee een groot deel van Spanje in bezit kregen. Onder de Visigoten viel elke havenactiviteit stil.[1]

Overblijfselen

[bewerken | brontekst bewerken]
Stadsmuur

Nog uit de 3e eeuw v.Chr. dateert de enorme, over een afstand van een kilometer uitstekend bewaarde stadsmuur. Behalve deze muur zijn de voornaamste Romeinse resten in Tarraco en omgeving een fraai aquaduct, een triomfboog, keldergewelven van een circus, delen van een amfitheater, een theater en het Forum. Op de plaats van de huidige kathedraal van Tarragona lag de tempel van Jupiter. De stad bezit ook twee rijke archeologische musea.

Werelderfgoed

[bewerken | brontekst bewerken]

In 2000 werden 14 uit de Romeinse tijd overgebleven bouwwerken als een archeologische verzameling op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst

Monumenten in Tarraco

[bewerken | brontekst bewerken]

Monumenten in de omgeving van Tarraco

[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarraco&oldid=70445469"