Telefoongids

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geopende telefoongids

Een telefoongids of telefoonboek is traditioneel een boek met een grote verzameling telefoonnummers gerangschikt op naam en woonplaats. Sinds deze informatie ook via internet te raadplegen is is het gebruik van de papieren versie afgenomen.

In 1881 werd de eerste telefoongids uitgegeven. Meestal is er ook nog informatie aan toegevoegd over het adres en het beroep of bedrijf van de gezochte. Soms is er ook informatie te vinden over zijn/haar mobiele- en fax-nummers en e-mailadressen.

Nederland[bewerken]

In Nederland is er De Telefoongids & Gouden Gids, die in 45 delen, voor even zoveel gidsgebieden wordt uitgegeven door De Telefoongids BV, met handelsnaam DTG. De plaatselijke gids wordt gratis bezorgd. Men kan opgeven hem niet te willen of ondanks een neesticker toch te willen.

European Directories, het bedrijf achter De Telefoongids, nam in 2008 branchegenoot Gouden Gids (Truvo Nederland) over. Sinds mei 2009 komt de samengevoegde gids uit.

De Telefoongids BV is in het voorjaar van 2003 ontstaan door de verkoop van TeleMedia van KPN.

Sinds enige jaren was de telefoongids gecomprimeerd in uitgebreide regiodelen. Voor die tijd was er een hele serie boeken, geheel op alfabet, die je in elk postkantoor kon raadplegen en die grote kantoren in bezit hadden. Gewone abonnees hadden alleen het deel van de regio waar zij woonden. Ook de serie zelf was op alfabet: de reeks begon bij Aadorp (O) en eindigde bij Zijtaart (N-B). Dit was in 1984 voor de redactie van het Noord-Hollands Dagblad de aanleiding om een serie artikelen te publiceren over de betreffende steden, dorpen en buurtschappen die "op de rug van het telefoonboek" stonden vermeld. Men ging dan naar bijvoorbeeld Aadorp toe en maakte een impressie, met enkele foto's.

België[bewerken]

Telefoongidsen zijn in België ter beschikking sinds 1884. Later werden ze uitgegeven door de Regie van Telegrafie en Telefonie (R.T.T.) en Belgacom. In 1968 verwierf I.T.T.-Promedia de concessie voor het uitgeven van de telefoongids. Hun Gouden Gids verscheen in 1969, eerst in Antwerpen en Luik. Een jaar later was deze cyclus rond en ontving elke telefoonabonnee zijn Gouden Gids en Witte Gids.

Een conflict tussen Belgacom en Promedia, bekend als de Belgische telefoongidsenoorlog leidde ertoe dat de abonnees tussen 1995 en 1998 vier telefoongidsen ontvingen: een gouden en een witte gids van Belgacom én een gouden en een witte gids van I.T.T.. Na het oplossen van dit conflict ging Promedia, sinds 2007 Truvo, verder met de uitgave en distributie van beide gidsen.

Externe links[bewerken]