Tender Mercies

Tender Mercies
	(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie	Bruce Beresford
Producent	Philip S. Hotel
Scenario	Horton Foote
Hoofdrollen	Robert Duvall; Tess Harper; Betty Buckley; Wilford Brimley; Ellen Barkin
Muziek	George Dreyfus
Montage	William M. Anderson
Cinematografie	Russell Boyd
Productiebedrijf	EMI Films
Distributie	Columbia Pictures
Première	4 maart 1983
Genre	Drama
Speelduur	92 minuten
Taal	Engels
Land van herkomst	Verenigde Staten
Gewonnen prijzen	Academy Award voor Beste Acteur (9 april 1984), Oscar voor beste originele scenario (9 april 1984), New York Film Critics Circle Award for Best Actor (1983), Los Angeles Film Critics Association Award for Best Actor (1983), Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Drama (1983), National Board of Review: Top Ten Films
	(en) IMDb-profiel
	MovieMeter-profiel
	(mul) TMDb-profiel
	(en) AllMovie-profiel
Portaal	Film

Tender Mercies is een drama film uit 1983 geregisseerd door Bruce Beresford. De hoofdrollen werden gespeeld door Robert Duvall en Tess Harper.

De film werd genomineerd voor vijf Oscars, waaronder de Oscar voor Beste Film. De film wist uiteindelijk twee nominaties te verzilveren.

Rolverdeling

Verhaal

De afgeleefde, alcoholistische countryzanger en -songwriter Mac Sledge ontwaakt in een vervallen motel en benzinestation langs de weg in Texas na een nacht flink doorzakken. Hij ontmoet de eigenaresse, een jonge weduwe genaamd Rosa Lee, en biedt aan om daar onderhoudswerkzaamheden te verrichten in ruil voor een kamer. Rosa, wier man is omgekomen in de Vietnamoorlog, voedt haar jonge zoon, Sonny, alleen op. Ze stemt ermee in dat Mac mag blijven op voorwaarde dat hij niet drinkt tijdens het werk. Tijdens stille avonden zitten ze samen en delen ze delen van hun levensverhalen. Mac neemt zich voor om te stoppen met alcohol en een nieuw leven te beginnen. Na een aantal dagen waarin hij zich aan zijn woord houdt en zijn werk doet, voelt hij zich zo op zijn gemak in zijn nieuwe leven dat hij en Rosa Lee trouwen. Ze beginnen regelmatig een baptistenkerk te bezoeken. Een journalist bezoekt uiteindelijk het motel en vraagt Mac of hij is gestopt met het opnemen van muziek en of hij er bewust voor heeft gekozen om anoniem te blijven. Wanneer Mac weigert te antwoorden, legt de journalist uit dat hij een artikel over hem schrijft en zijn ex-vrouw, Dixie Scott, een countryster die in de buurt optreedt, heeft geïnterviewd.

Nadat het verhaal is gepubliceerd, komt de buurt te weten over Macs verleden en komen leden van een lokale countryband hem bezoeken om hun respect te betuigen. Hoewel hij hen beleefd begroet, blijft Mac terughoudend om over zijn verleden te praten. Later bezoekt hij in het geheim een concert van Dixie. Zij zingt vol passie liedjes die Mac jaren eerder schreef, en hij verlaat het optreden midden in de show. Achter de schermen spreekt hij met Dixie's manager, zijn oude vriend Harry. Mac geeft hem een exemplaar van een nieuw nummer dat hij heeft geschreven en vraagt hem het aan Dixie te laten horen. Mac probeert met Dixie te praten, die boos wordt als ze hem ziet en hem waarschuwt uit de buurt te blijven van hun 18-jarige dochter, Sue Anne.

Bij thuiskomst verzekert Mac Rosa Lee dat hij geen gevoelens meer voor Dixie heeft en zegt hij dat Dixie "gif" is. Later bezoekt Harry Mac om hem, blijkbaar op aandringen van Dixie, te vertellen dat de countrymuziekwereld is veranderd en dat zijn nieuwe nummer niet deugt. Gekwetst en boos rijdt Mac weg en rijdt bijna met de truck tegen een boom. Hij koopt een fles whisky, maar wanneer hij thuiskomt bij een bezorgde Rosa Lee en Sonny, vertelt hij hen dat hij die heeft weggegooid. Hij zegt dat hij Rosa Lee probeerde te verlaten, maar dat het hem niet lukte. Mac en Sonny worden later samen gedoopt in de kerk van Rosa Lee.

Uiteindelijk bezoekt Sue Anne Mac – hun eerste ontmoeting sinds haar kindertijd. Mac vraagt of ze brieven van hem heeft ontvangen, en ze zegt dat haar moeder die voor haar verborgen heeft gehouden. Ze vertelt ook dat Dixie haar probeerde te beletten Mac te bezoeken, en dat ze, ondanks de bezwaren van haar moeder, er vandoor gaat met haar vriend. Mac geeft toe dat hij Dixie vroeger sloeg en dat ze van hem scheidde nadat hij haar in een dronken bui probeerde te vermoorden. Sue Anne vraagt of Mac zich een liedje over een duif herinnert dat hij voor haar zong toen ze een baby was. Hij beweert van niet, maar nadat ze vertrokken is, zingt hij in zichzelf het lied "Op de vleugels van een duif".

Prijzen en nominaties

Jaar	Prijs	Categorie	Genomineerde(n)	Uitslag
1984	Academy Awards	Beste film		Genomineerd
	Beste regisseur	Philip S. Hobel	Genomineerd
	Beste acteur	Robert Duvall	Gewonnen
	Beste originele scenario	Horton Foote	Gewonnen
	Beste originele nummer	Austin Roberts en Bobby Hart met Over You	Genomineerd

Externe link

(en) Tender Mercies in de Internet Movie Database