Tennisbal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een gasgevulde tennisbal en tevens de officiële wedstrijdbal bij de US Open.

Een tennisbal is een bal die wordt gebruikt bij tennis. Er wordt tegenaan geslagen met een tennisracket en met de bal worden punten gescoord. Er zijn verschillende soorten tennisballen voor verschillende baansoorten en weertypen, maar de meest voorkomende kleur is fluorescerend groengeel met een lichtgekleurde kromme streep.

Samenstelling[bewerken]

Vroeger werden tennisballen gemaakt van leder gevuld met haar of wol, tegenwoordig zijn ze van rubber, hol van binnen en van buiten bedekt met vilt. De haartjes van dit vilt verbeteren de aerodynamische eigenschappen. De ITF schrijft de regels van grootte en gewicht van de tennisbal voor. Tennisballen zijn traditioneel groen, geel of oranje van kleur met witgrijze lijnen.

Voor diameter, massa en stuiterhoogte van de ballen zijn normen vastgelegd;[1] voor de snelste categorie ballen ("type 1") luiden deze:

  • de diameter van de bal moet tussen de 65,4 en 68,6 mm (2,57-2,70 inch) zijn;
  • de massa tussen de 56,0 en 59,4 gram;
  • de stuiterhoogte: de bal moet tussen de 1,38 en 1,51 meter hoog opstuiteren van een betonnen ondergrond, als hij van ongeveer 2,54 m (100 inch) hoogte wordt losgelaten.

Kleurstelling[bewerken]

Er worden in de professionele tenniswereld bijna uitsluitend gele tennisballen gebruikt. Bij training kunnen wel andere kleuren worden gebruikt. Geel-groene ballen zijn extra zachte ballen, die worden gebruikt bij mini's (jonge tennisspelers, meestal tot 7 jaar). Oranje-gele ballen zijn extra hard. Ze zijn erg geschikt om te worden afgeschoten door ballenmachines. Omdat ballenmachines veel gebruikt worden bij trainingen, worden ze ook veel gebruikt in de rest van de training (uit economische redenen).

Typen[bewerken]

Een drukloze tennisbal

Er zijn twee soorten tennisballen:

  • gasgevulde ballen
  • drukloze ballen

Gasgevulde tennisballen spelen doorgaans comfortabeler dan drukloze ballen en worden veel gebruikt in wedstrijdomstandigheden. Ze worden doorgaans onder druk (2 bar) opgeslagen in een tin en als deze eenmaal is geopend, verliezen ze geleidelijk hun druk over de tijd. Hierdoor is er in vergelijking met drukloze ballen sneller sprake van veroudering.

Bron[bewerken]

  1. APPENDIX I: THE BALL, ITF