Terry Hall

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Terry Hall

Terry Hall (Coventry, 19 maart 1959) is de zanger van de Britse skagroep The Specials. Ook was hij zanger van Fun Boy Three, The Colourfield, Terry, Blair & Anouschka en Vegas. Hall maakte ook een aantal soloalbums. Hij werkte samen met onder meer Dave Stewart (Eurythmics), The Lightning Seeds, Gorillaz en Lily Allen.

Biografie[bewerken]

Hall begon zijn muzikale loopbaan eind jaren zeventig bij de punkband Squad. De groep was alleen bekend in Halls woonplaats Coventry. Uit dezelfde plaats komen de skagroep The Selecter en zangeres Hazel O'Connor. Deze artiesten braken allen in dezelfde periode door bij een groter publiek.

The Specials[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie The Specials (skaband) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Toen Hall het voor gezien hield bij Squad ging hij verder met een eigen groep, The Coventry Automatics, die later hun naam veranderden in The Specials. Deze groep legde zich toe op ska. Ze werd ontdekt door BBC Radio 1 DJ John Peel, die onder de indruk raakte van hun single "Gangsters". Peel gaf het nummer airplay, waarmee de naam van de band gevestigd werd. Het eerste album van The Specials was naamloos. Hall schreef het samen met Jerry Dammers. De groep bestond verder onder meer uit Lynval Golding en Neville Staple.

In 1980 verscheen de opvolger More Specials. Op dat moment vierde de ska zijn hoogtijdagen en soortgelijke bands als Madness, The Selecter en The English Beat kenden succes. Van het tweede album sloeg het nummer "Rat Race" aan, evenals "A Message To You Rudy". 'Rudy' is een afkorting voor 'Rudeboy'. Het gaat erover dat je iets van je leven moet maken en niet moet lanterfanten, blijkens de tekst 'Stop your fooling around, better think of your future'.

In 1981 hadden The Specials een hit met "Ghost Town", maar met de ska-rage ging het in dat jaar bergafwaarts. Alleen Madness hield het nog redelijk vol, maar andere groepen als The Selecter liepen op hun laatste benen. Onderlinge spanningen binnen de band zorgden ervoor dat Hall, Golding en Staple zich afsplitsen, omdat ze zich geremd voelden in hun creativiteit. Na hun vertrek midden 1981 gingen de overige groepsleden van The Specials door als The Specials AKA, maar het succes van een jaar eerder werd nooit meer overtroffen.

Fun Boy Three[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Fun Boy Three voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Samen met Golding en Staple ging Hall verder als Fun Boy Three. De ska werd verlaten en deze groep richtte zich op popmuziek. Eind 1981 kwam de single "The Lunatics Have Taken Over The Asylum" uit, die verboden werd, omdat het nummer te confronterend zou zijn voor (ex-) psychiatrische patiënten en hun familieleden. In 1982 had Fun Boy Three twee hits samen met Bananarama, een meidengroep die in opkomst was. Het nummer "It Ain't What You Do (It's The Way That You Do It)" prijkte hoog in de Europese hitlijsten. Het ander nummer heette "Really Sayin' Something".

In datzelfde jaar speelde Fun Boy Three mee in de clip "Driving In My Car" van Madness. In 1983 volgde een hit met een cover van "Our Lips Are Sealed", van de Amerikaanse groep The Go-Go's. Zangeres Jane Wiedlin van deze groep zong met Fun Boy Three mee.

The Colourfield[bewerken]

Na het uiteenvallen van Fun Boy Three richtte Hall in 1984 The Colourfield op met Ian Broudie, tegenwoordig bekend als zanger van The Lightning Seeds (waaraan Hall later gastbijdragen zou leveren). Deze band maakte heel andere muziek dan de Specials en Fun Boy Three. In 1985 verscheen het debuutalbum Virgins and Philistines waarvan Thinking Of You de grootste hit zou worden. Na het tweede album viel de Colourfield uiteen.

Terry, Blair and Anouschka[bewerken]

Eind jaren tachtig werkte Hall samen met actrice Blair Booth en Anouschka Groce, een juwelier. Samen vormden ze een groep die hun drie voornamen droeg. Ze maakten een soort "kitscherige jaren 60 pop", zoals ze het zelf omschreven. Hall heeft altijd gezegd een groot fan van jaren 60-muziek te zijn geweest. Hun single "Missing" werd eind 1989 een bescheiden hit. In 1990 volgde het eerste volwaardige album Ultra Modern Nursery Rhymes. Het was de bedoeling met het album te toeren, maar de groep viel wegens meningsverschillen vlak na het uitkomen van het album uiteen.

Solo en samenwerkingen[bewerken]

In 1992 maakte Hall een album met Dave Stewart van de Eurythmics onder de naam Vegas. Daarna verschenen er vier soloplaten (Terry Hall, Home, Laugh en The Hour Of Two Lights) vol dromerige ballads. Op het Europese vasteland deden de albums niet veel, maar in Groot-Brittannië kregen Halls soloalbums een groep trouwe fans.

In 2001 was Hall een van de gastzangers op het debuutalbum van Gorillaz, de groep van ex-Blur zanger Damon Albarn. Hij zong mee op hun single "911", een nummer over de terroristische aanslagen op Amerika op 11 september 2001.

In 2007 zong hij mee op het album Speakers And Tweeters van de groep Dub Pistols. In hetzelfde jaar stond hij met zangeres Lily Allen op het Glastonbury Festival in Engeland, waar hij samen met haar en Golding "Gangsters" van The Specials zong.

Nu[bewerken]

Hall heeft zich jarenlang verzet tegen een Specials-reünie, maar uiteindelijk ging hij dan toch overstag en kondiogde hij op 30 maart 2008 een comeback van de oorspronkelijke bezetting aan (echter zonder Dammers die naar eigen zeggen buiten spel is gezet door Halls manager). Ze toeren nog steeds en hebben plannen voor een nieuw album.

Trivia[bewerken]

Hall staat erom bekend dat hij nauwelijks lacht en chagrijnig overkomt. Daar heeft hij zijn handelsmerk van gemaakt en maakt er graag kwinkslagen over in interviews. Zo zei hij eens: "Mensen die mij niet kennen denken dat ik depressief ben. Mensen die mij wel kennen weten dat ik depressief ben."