Tevin Campbell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tevin Campbell
Tevin Campbell in 1996.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Tevin Jermod Campbell
Geboren Waxahachie, 12 november 1976
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1988-heden
Genre(s) soul, pop, new jack swing, r&b
Beroep Singer-songwriter, producent, acteur
Instrument(en) Piano
Label(s) Qwest/Warner Bros. (1988–1999), Spectra Music Group/(2014–heden)
Act(s) Quincy Jones, Siedah Garrett
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Tevin Jermod Campbell (Waxahachie, 12 november 1976) is een Amerikaanse soul-, pop-, r&b- en new jack swing-singer-songwriter, producent en acteur.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Tevin Campbell had al op jonge leeftijd een passie voor zingen. Hij begon met het zingen van gospel, eerst als koorlid en daarna als solist in Joshua Chapel in een klein stadje ten zuiden van Dallas (Texas).

1988-1990: vroege carrière[bewerken | brontekst bewerken]

In 1988 regelde een vriend van Campbell's moeder dat hij auditie deed voor jazzfluitiste Bobbi Humphrey door telefonisch te zingen in New York. Humphrey had interesse in Campbell en stuurde een audio- en videoband naar Warner Bros. Records Dit leidde tot een ontmoeting met Benny Medina, de senior vicepresident van Warner en algemeen verkoopmanager van zwarte muziek. Campbell werd in augustus 1989 door Quincy Jones geïntroduceerd in de r&b-wereld. Campbells debuutsingle was Tomorrow (A Better You, Better Me), dat #1 bereikte in de Billboard Hot r&b/hiphop singles-hitlijst in juni 1990. Dit was een vocale versie van een instrumentaal instrument uit 1976 van The Brothers Johnson. Het was de eerste single van het veelgeprezen ensemble lp Back on the Block van Jones, dat in 1991 de Grammy Award voor «Album of the Year» won. Na met Jones en schrijvers en producenten te hebben gewerkt, waaronder Siedah Garrett, werkte Campbell samen met de producenten Narada Michael Walden, Al B. Sure, Babyface en anderen om extra muziek op te nemen.

Campbell's eerste solo-hit was Round and Round, die in november 1990 op #3 in de r&b-hitlijst stond en #12 in de Billboard Hot 100 in april 1991, werd geproduceerd door Prince en was te zien in Prince's film Graffiti Bridge. Na zijn verschijning in de film Graffiti Bridge uit 1990, maakte Campbell het volgende jaar een gastoptreden in The Fresh Prince of Bel-Air, waarin hij het fictieve tieneridool "Little T" speelde, een beroemdheid die verliefd was op en de datum van Ashley's in de aflevering van het eerste seizoen Just Infatuation. In een latere aflevering werd er naar hem verwezen toen Will dreigde Ashley's Little T-posters te vernietigen nadat ze speelde met Will's gesigneerde honkbal. Het nummer Round and Round verdiende Campbell een Grammy Award-nominatie bij de 33e Grammy Awards voor beste mannelijke r&b-vocale uitvoering, maar verloor van Luther Vandross voor Here and Now.

1991-1992: T.E.V.I.N. en vroeg succes[bewerken | brontekst bewerken]

Campbell volgde het succes van zijn eerste twee singles door in november 1991 zijn debuutalbum T.E.V.I.N. uit te brengen met daarop de r&b-hitsingles en Campbell's #1 r&b-hit: Tell Me What You Want Me to Do, gevolgd door Alone with You en Goodbye. T.E.V.I.N. bereikte #38 in de Billboard 200 chart en #5 in de Top r&b/hiphop albums chart. Het album werd uiteindelijk platina gecertificeerd door de RIAA voor de verkoop van 1 miljoen exemplaren in de Verenigde Staten. T.E.V.I.N. verdiende voor Campbell een Grammy Award-nominatie voor «Best Male R&B Vocal Performance» bij de 35e Grammy Awards, maar verloor van Al Jarreau voor zijn album Heaven and Earth. Het album is geproduceerd door o.a. Jones, Al B. Sure! en Narada Michael Walden.Tussen interviews en televisieoptredens na de publicatie van T.E.V.I.N. heeft hij bijgedragen aan drie speciale projecten: Handel's Messiah: A Soulful Celebration, een met een Grammy Award bekroond album geproduceerd door Mervyn Warren van Take 6. Een heel bijzonder Christmas 2-album, met Campbell's vertolking van Oh Holy Night en Barcelona Gold, het Olympische album van 1992 waarop zijn hit One Song staat.

1993–1995: I'm Ready en prominent succes[bewerken | brontekst bewerken]

Het tweede album van de zanger, de publicatie van het album I'm Ready uit 1993, werd ook geproduceerd door Jones en Medina. Ik wilde een meer volwassen klinkend album maken om mijn huidige gemoedstoestand weer te geven, legde Campbell uit aan J.R. Reynolds in het Billboard-magazine. I'm Ready zegt veel over wie ik ben als persoon vanwege de dingen die ik de afgelopen vier jaar of zo heb meegemaakt. Ik hoop dat mensen zullen zien dat ik niet hetzelfde jonge kind ben als ik mijn eerste album. Het album is onder andere geproduceerd door Babyface.

I'm Ready, uitgebracht in oktober 1993, leverde in december 1993 de Amerikaanse top tien pop en #1 r&b-hit Can We Talk op. I'm Ready, een Amerikaanse top tien en top vijf r&b-hit en Always in My Heart die in de Amerikaanse Hot 100 top 20 en #3 op de r&b-hitlijst stonden. Hij scoorde ook een Top 30 r&b-hit met de vierde single Don't Say Goodbye Girl. Het album werd uitgebracht op 26 oktober 1993 en bereikte #18 in de Billboard 200 en #3 in de Top r&b/hiphop albums chart. Het album werd met dubbel platina gecertificeerd door de Recording Industry Association of America voor de verkoop van 2 miljoen exemplaren in de Verenigde Staten. Tot op heden is I'm Ready het meest verkochte album van Campbell en velen beschouwden dit album als het hoogtepunt van zijn carrière, ondanks het feit dat hij pas 16 was toen hij het album opnam. Het album werd genomineerd voor 3 Grammy Awards: «Best Male R&B Vocal Performance» voor Can We Talk bij de 36th Grammy Awards (die hij verloor van Ray Charles voor A Song for You) en «Best Male R&B Vocal Performance» voor I'm Ready (die hij verloor van Babyface voor When Can I See You) samen met «Best R&B Album» van I'm Ready (dat hij verloor van Boyz II Men voor hun album II), beide bij de 37e Grammy Awards.

In november 1994 was Campbell te zien op de soundtrack van de film A Low Down Dirty Shame die Gotta Get Yo' Groove On zong, geproduceerd door Jimmy Jam & Terry Lewis. In september 1994 scoorde Campbell ook een r&b-hit met de single U Will Know als onderdeel van de r&b-supergroep Black Men United, een groep die ook zanger Usher omvatte. In de periode van 1993 tot 1995 trad Campbell op als openingsact op geselecteerde data tijdens de zomer van Janet Jackson's Janet World Tour. In 1995 uitte Campbell het karakter Powerline in Disney's geanimeerde A Goofy Movie, het uitvoeren van de song I 2 I (ook vormgegeven als Eye to Eye) en Stand Out voor de soundtrack van de film. Campbell verscheen samen met de vrouwelijke artieste Brandy op 28 september 1995 in de aflevering Digital Underground.Com van NY Undercover en zong The Closer I Get to You.

1996-1998: Back to the World en daarna[bewerken | brontekst bewerken]

In 1996 verscheen zijn derde album Back to the World. Het album werd geproduceerd door Sean Combs. Het bereikte #46 in de Billboard 200 chart en #11 in de Top r&b/hiphop albums chart. Back to the World was qua verkoop een teleurstelling vergeleken met zijn eerste twee albums T.E.V.I.N. en I'm Ready, omdat het alleen de goudstatus heeft bereikt. De eerste single Back To The World, bereikte #47 in de Billboard 200-hitlijst en #14 in de r&b-hitlijsten en werd een gematigde hit. De andere twee singles I Got It Bad en Could You Learn to Love bereikten echter niet eens de Hot 100, wisten alleen de r&b-hitlijsten te bereiken met zeer lage piekposities. Ook in 1996 zong Campbell een cover van het nummer The Impossible Dream op het verzamelalbum Rhythm of the Games: 1996 Olympic Games Album. Campbell heeft ook bijgedragen aan het RCA Victor Records tribute-album The Songs of West Side Story in toewijding aan de originele West Side Story-musical en de filmaanpassing uit 1961. Campbell zong het nummer One Hand, One Heart op het album, waarop ook bijdragen van Selena, Aretha Franklin, Phil Collins, Patti LaBelle, Natalie Cole, Sheila E. en All-4-One stonden.

1999-2002: titelloos vierde album, arrestatie en onderbreking[bewerken | brontekst bewerken]

Op 23 februari 1999 bracht Campbell zijn titelloze vierde album uit, waarin Campbell de neo-soul-locatie betrad. Het project werd versneld en als gevolg daarvan kwam het in de charts onder de r&b-top 30, met slechts één hitlijst, een Top 30-nummer genaamd Another Way. Het album zag samenwerkingen met Wyclef Jean, Faith Evans, David Foster en SWV-zanger Coko. In 1999 maakte Campbell nog een gastoptreden in de hitshow Moesha met Brandy in de aflevering The Rite Stuff. In juli 1999 werd Campbell gearresteerd nadat hij tijdens een steekoperatie in Van Nuys, Californië, had gepleit voor een obscene daad van een undercoveragent. De steekoperatie werd naar verluidt uitgevoerd in een basisschoolgebied waar veel klachten van het publiek waren geweest over reizen en solliciteren. Volgens politierapporten was Campbell op het moment van zijn arrestatie ook in het bezit van een kleine hoeveelheid marihuana.

In 2000 bleef Campbell buiten het publieke oog. In 2001 bracht Campbell het verzamelalbum The Best of Tevin Campbell uit. In 2002 werd gemeld dat hij gestopt was met muziek maken. Dit hield zijn internationale (wereld) reizen echter niet tegen. Op 31 december 2002 trad hij op in Oeganda in het Nile Hotel and International Conference Center (tegenwoordig bekend als Serena Kampala Hotel) Gardens voor een juichende menigte van jongeren, jong en oud. Hij speelde populaire liedjes als I'm Ready, Tell Me What You Want Me to Do, Round and Round en vele anderen die de show namen tot 2 uur 's nachts op 1 januari 2003. Hij werd vergezeld door zijn team, zijn moeder en DJ Dennis "The Menace".

2003-2008: Broadway en opgeschort album[bewerken | brontekst bewerken]

Van 2003 tot 2004 was Campbell nog steeds niet in het openbaar verschenen en bleef hij onopvallend. In 2005 verscheen Campbell echter op Broadway voor de musical Hairspray als het personage Seaweed J. Stubbs. Campbell hernam later zijn rol van Seaweed in het Broadway-toneelstuk in de producties van Melbourne en Sydney in Australië. Hij werkte tot 2011 met de productie. In de periode 2006-2007 maakte Campbell weinig openbare optredens vanwege zijn inzet voor Broadway. In mei 2008 bracht Campbell het internetalbum Never Before Heard uit in 2008, via Rambo House Media en het album werd vrijgegeven aan iTunes en Amazon.com als middel voor het op de markt brengen van materiaal dat oorspronkelijk in 2002 was opgenomen. Na zes maanden beschikbaarheid besloot Campbell om het niet-gepubliceerde materiaal niet langer online te laten downloaden en de muziek is niet langer te horen of te kopen op deze sites. Vanaf 2019 is het onbekend of Campbell dit ongepubliceerde materiaal ooit opnieuw zal uitbrengen.

2009–2013: zangcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Begin 2009 verklaarde platenproducent Narada Michael Walden dat Campbell bezig was met nieuw materiaal dat begin 2009 zou verschijnen. Er werd echter nooit iets uitgebracht. Ook in 2009 verscheen Campbell tijdens de BET Awards 2009, terwijl hij hulde bracht aan The O'Jays met Trey Songz, Tyrese Gibson en Johnny Gill. In mei 2010 trad Campbell op in The Mo'Nique Show. Hij zei dat veel mensen wilden dat hij weer aan muziek zou werken en dat hij dacht aan een comeback. In november 2010 was hij te zien op de remake van het nummer Secret Garden van Quincy Jones. De remake bestond uit Usher, Robin Thicke, Tyrese Gibson, LL Cool J en Barry White. TV One's show Life After bevatte het leven en de carrière van Campbell, evenals updates over zijn comeback. Van 2011 tot 2012 maakte Campbell hier en daar kleine optredens. In 2013 gaf Campbell een concert genaamd Tevin Campbell in Cape Town en maakte deel uit van Divos Tour 2013 zowel in Zuid-Afrika als naar Londen om op te treden in de O2 Arena en trad ook op in de One Man, One Nation, One Celebration herdenkingsdienst ter ere en eerbetoon aan Nelson Mandela gehouden in FNB Stadium.

2014-heden: comeback van muziek en vijfde album[bewerken | brontekst bewerken]

Op 14 juni 2014 gaf Campbell een concert in B.B. King's Blues Club & Grill in New York genaamd An Evening with Tevin Campbell en ontving positieve recensies. Het werd officieel aangekondigd dat hij aan een nieuw album werkte in samenwerking met producent Teddy Riley, zangeres Faith Evans en rapper T-Pain. Op 5 juli trad Campbell op tijdens het Essence Music Festival 2014 in New Orleans. De voorstelling kreeg lovende kritieken. Campbell verscheen op een track genaamd Let it Flow met Naturi Naughton van het Full Force-album With Love from Our Friends dat op 26 augustus 2014 werd uitgebracht. In november werd aangekondigd dat Campbell had getekend bij Spectra Music Group. Op 14 augustus 2015 verscheen Campbell in het Anaheim Convention Center in Anaheim, Californië voor een zeldzame uitvoering van zijn lied I 2 I van de soundtrack van A Goofy Movie aan het einde van de castreünie van A Goofy Movie, gehouden tijdens de vierde jaarlijkse D23 Expo.

Op 29 september was Campbell te zien op een remake van het nummer Maybe Tomorrow, oorspronkelijk opgenomen door The Jackson 5. Het nummer stond op het negende studioalbum Awakening van jazzmuzikant Aaron Bing. Op 29 november 2015 voerde Campbell zijn nummer Can We Talk uit, terwijl Kenneth "Babyface" Edmonds piano speelde als onderdeel van een eerbetoon aan Edmonds die werd geëerd met de Legend Award tijdens de Soul Train Music Awards 2015. Het eerbetoon omvatte Brandy, Fantasia Barrino, Boyz II Men, Bobby Brown en Babyface zelf, waaronder enkele van de hits die hij schreef.

Campbell heeft via iTunes en Google Play een nieuwe single van zijn vijfde album Safer on the Ground uitgebracht. Het nummer diende als een "buzz"-single en was een dag eerder gratis te streamen op SoundCloud. Gevraagd naar het nieuwe album in een interview met de website van Jet Magazine, vertelde Campbell de interviewer dat het nummer hem deed denken aan een moderne Tell Me What You Want Me to Do. In het interview verklaarde Campbell ook dat het lied een liefdeslied is over een gebroken hart, maar voor hem betekent het nederig en veilig zijn, sprekend over de teleurstelling over de muziekbusiness in de vroege stadia van zijn carrière. Campbell verklaarde dat hij het niet eens is met het nieuwe geluid van de huidige r&b-muziek en wil dat zijn muziek authentiek is. Campbell is een altino-countertenor met een vocaal bereik van vier en een half octaaf. Zijn stembereik reikte van E2 tot een D6 in zijn nummer Tell Me What You Want Me to Do.

Op 19 maart 2019 onthulde Tevin in een verrassende videopost op sociale media dat hij zal verschijnen in seizoen 4 van OWN's televisiescript drama Queen Sugar, terwijl hij op de productieset van de show zijn volgers plaagt zonder al te veel informatie te geven. ... blijf afgestemd op ... SEIZOEN 4 BABY! ". Dit nieuws komt na maanden van planning van regisseur Ava DuVernay om Campbell aan de show toe te voegen als een manier om laster van Campbell's naam van de millenniumgeneratie te berispen. In de video bedankt Tevin haar voor het houden van haar woord en bedankt ook de cast en crew om hem zich thuis te laten voelen.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Discografie van Tevin Campbell voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Filmografie[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Titel Rol Notes
1989 Wally and the Valentines Russell Valentine NBC TV Movie
1990 The Fresh Prince of Bel-Air Little T Show met Will Smith
Graffiti Bridge Tevin Film geschreven en geregisseerd door en met Prince
1995 A Goofy Movie Powerline Disney film
New York Undercover Hemzelf (muzikale gast) Fox show
1996 Moesha Kevin Show met Brandy
1997 The Parent 'Hood Hemzelf The WB sitcom
2019 Queen Sugar TBD OWN Television Drama (Season 4)

Awards en nominaties[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Resultaat Award Categorie Ontvanger
1990 Gewonnen Young Artist Award Favorite New Recording Artist Round and Round
1991 Nominatie Grammy Award Best Rhythm & Blues Vocal Performance – Male Round and Round
1991 Nominatie Young Artist Award Best Young Actor Guest-Starring or Recurring Role in a TV Series The Fresh Prince of Bel-Air
1993 Nominatie American Music Award Favorite Male Artist – Soul/Rhythm & Blues
-
1993 Nominatie Soul Train Music Award Best R&B/Soul Album - Male T.E.V.I.N.
1993 Nominatie Grammy Award Best Rhythm & Blues Vocal Performance – Male T.E.V.I.N.
1994 Gewonnen Soul Train Music Award Best R&B Single, Male Can We Talk
1994 Nominatie Soul Train Music Award R&B Album of the Year - Male I'm Ready
1994 Nominatie Grammy Award Best Rhythm & Blues Vocal Performance – Male Can We Talk
1995 Nominatie Grammy Award Best Rhythm & Blues Vocal Performance – Male I'm Ready
Nominatie Grammy Award Best Rhythm & Blues Album I'm Ready
1995 Nominatie American Music Award Favorite Male Artist – Soul/Rhythm & Blues
-