The Flower of Scotland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

The Flower of Scotland (Bloem van Schotland) is een van de onofficiële volksliederen van Schotland. Het werd in de jaren '60 geschreven door Roy Williamson van de folkband The Corries en is vooral populair bij internationale sportwedstrijden zoals voetbal en rugby.

Het lied beschrijft de overwinning van de Schotse koning Robert the Bruce op koning Eduard II van Engeland in de Slag bij Bannockburn in 1314. De Schotten waren ver in de minderheid, maar wisten nu na jaren hun tirannen te verdrijven.

Oudere liederen die als Schots volkslied worden gebruikt, zijn Scots Wha Hae (het strijdlied dat vooruit kijkt naar de slag, 18e eeuw) en Scotland the Brave.

In het debat over de keuze van een enkel volkslied, zei de eerste minister van Schotland, Jack McConnell, in maart 2006: "Flower Of Scotland werkt in Murrayfield (Stadion)[1], bijvoorbeeld, daar is het prikkelend en het zwiept de massa op, het zwiept het team op, en ik denk zeker, tot op zekere hoogte, dat het de tegenstander intimideert."

Bij de Gemenebestspelen in 2002 in het Engelse Manchester viel de keuze echter op Scotland the Brave. Dat vindt de politicus ook wel begrijpelijk, omdat het daar "meer voor de melodie dan voor de woorden" wordt gespeeld.

Tekst[bewerken]

Engelse versie Schots-Gaelische versie Schotse versie (Scots) Nederlandse versie
O Flower of Scotland,
When will we see
Your like again,
That fought and died for,
Your wee bit Hill and Glen,
And stood against him,
Proud Edward's Army,
And sent him homeward,
To think again.
The Hills are bare now,
And Autumn leaves
Lie thick and still,
O'er land that is lost now,
Which those so dearly held,
That stood against him,
Proud Edward's Army,
And sent him homeward,
To think again.
Those days are past now,
And in the past
They must remain,
But we can still rise now,
And be the nation again,
That stood against him,
Proud Edward's Army,
And sent him homeward,
To think again.
O Flower of Scotland,
When will we see
Your like again,
That fought and died for,
Your wee bit Hill and Glen,
And stood against him,
Proud Edward's Army,
And sent him homeward,
To think again.
O Fhlùir na h-Alba,
cuin a chì sinn
an seòrsa laoich
a sheas gu bàs 'son
am bileag feòir is fraoich,
a sheas an aghaidh
feachd uailleil Iomhair
's a ruaig e dhachaidh
air chaochladh smaoin?
Na cnuic tha lomnochd
's tha duilleach Foghair
mar bhrat air làr,
am fearann caillte
dan tug na seòid ud gràdh,
a sheas an aghaidh
feachd uailleil Iomhair
's a ruaig e dhachaigh
air chaochladh smaoin.
Tha 'n eachdraidh dùinte
ach air dìochuimhne
chan fheum i bhith,
is faodaidh sinn èirigh
gu bhith nar Rìoghachd a-rìs
a sheas an aghaidh
feachd uailleil Iomhair
's a ruaig e dhachaidh
air chaochladh smaoin.
O Fhlùir na h-Alba,
cuin a chì sinn
an seòrsa laoich
a sheas gu bàs 'son
am bileag feòir is fraoich,
a sheas an aghaidh
feachd uailleil Iomhair
's a ruaig e dhachaidh
air chaochladh smaoin?
O Flouer o' Scotland,
Whan will we see
Your like again,
That focht and dee'd for,
Your wee bit Hill an Glen,
An stuid agin him,
Prood Edward's Airmy,
An sent him hamewart,
Tae 'hink again.
The Hills is bare nou,
An Autumn leafs
Lies thick an still,
Ower land that is lost nou,
That thae sae dearly held,
That stuid agin him,
Prood Edward's Airmy,
An sent him hamewart,
Tae 'hink again.
Thir days is past nou,
An in the past
They maun remain,
But we can aye rise nou,
An be the nation again,
That stuid agin him,
Prood Edward's Airmy,
An sent him hamewart,
Tae 'hink again.
O Flouer o' Scotland,
Whan will we see
Your like again,
That focht an dee'd for,
Your wee bit Hill an Glen,
An stuid agin him,
Prood Edward's Airmy,
An sent him hamewart,
Tae 'hink again.
O Bloem van Schotland,
Wanneer zien we
Uw gelijke weer,
Die vochten en stierven
Voor uw kleine beetje heuvels en dalen,
En tegen hem op stonden,
Trotse Edward's leger,
En hem terugstuurde naar huis,
Om nog eens na te denken.
De heuvels zijn nu kaal
En herfstbladeren
Liggen er dik en stil
Over land dat nu verloren is
Dat hen zo dierbaar was,
Die tegen hem op stonden
Trotse Edward’s leger,
En hem terugstuurde naar huis
Om nog eens na te denken.
Die dagen zijn verleden tijd
En in het verleden
Moeten ze blijven,
Maar we kunnen herrijzen,
en weer de natie zijn,
Die tegen hem op stonden
Trotse Edward’s leger,
En hem terugstuurde naar huis
Om nog eens na te denken.
O Bloem van Schotland,
Wanneer zien we
Uw gelijke weer,
Die vochten en stierven voor
Uw kleine beetje heuvels en dalen,
En tegen hem op stonden,
Trotse Edward's leger,
En hem terugstuurde naar huis,
Om nog eens na te denken.

Zie ook[bewerken]

Voetnoten[bewerken]

  1. Murrayfield Stadium in Edinburgh, thuis van het nationale rugbyteam.

Externe links[bewerken]