The Grifters

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Grifters
Tagline Seduction. Betrayal. Murder. Who's Conning Who?
Regie Stephen Frears
Producent Martin Scorsese
Scenario Jim Thompson (boek)
Donald E. Westlake (screenplay)
Hoofdrollen John Cusack
Anjelica Huston
Annette Bening
Muziek Elmer Bernstein
Montage Mick Audsley
Production design Dennis Gassner
Distributie Miramax
Première 14 september 1990
Speelduur 119 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Grifters is een Amerikaanse misdaadfilm uit 1990. De film werd geregisseerd door Stephen Frears en is gebaseerd op een boek van Jim Thompson. De film werd geproduceerd door Martin Scorsese, die zelf in een voice-over te horen is.

Verhaal[bewerken]

Lilly Dillon is een professionele oplichtster die in opdracht van een louche bookmaker geld inzet op de wedrennen om zo de winstuitkeringen per paard te beïnvloeden. Haar zoon Roy is een kleine bedrieger, die ze in acht jaar niet heeft gezien. Wanneer zijn poging om een barman te tillen mislukt, slaat deze hem in elkaar met een honkbalknuppel. Lilly vindt haar zoon zieltogend terug, en laat hem opnemen in een ziekenhuis. Hier maakt ze kennis met Roys liefje Myra, een verleidster aan wie ze onmiddellijk een hekel heeft. Door de zorgen voor haar zoon mist ze een belangrijke race. De maffioze bookmaker Bobo Justus straft haar door hand te verbranden met een sigaar.

Na Roys genezing vertrouwt Myra hem toe dat ze ook ervaring heeft in oplichting, en vraagt ze hem mee te werken in grotere zwendelpraktijken. Wanneer Roy weigert hierop in te gaan, wijt ze dit aan de invloed van diens moeder. Ze bedenkt een plan om zich te wreken op Lily.

Rolverdeling[bewerken]

Kenmerken[bewerken]

Het oorspronkelijke pulpverhaal van Jim Thompson werd herschreven door de schrijver Donald E. Westlake, die zich onder verschillende pseudoniemen had gespecialiseerd in kraakverhalen. De film was de eerste Amerikaanse productie voor Stephen Frears, die er net Dangerous Liaisons op had zitten.

Bij de Academy Awards kreeg de film vier nominaties: voor de regie (Frears), het scenario (Westlake), beste vrouwelijke hoofdrol (Huston) en beste vrouwelijke bijrol (Bening). Westlake won met zijn scenario de Edgar Allan Poe Award.

Externe link[bewerken]