The Handmaid's Tale (boek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

The Handmaid's Tale (1985) is een dystopische roman van de Canadese auteur Margaret Atwood. In 1987 werd de roman in het Nederlands vertaald als Het verhaal van de dienstmaagd. De tweeëntwintigste druk van deze vertaling van Gerrit de Blaauw verscheen in 2019.

The Handmaid's Tale won in 1985 de Governor General's Award en de eerste Arthur C. Clarke Award in 1987. Het boek werd ook genomineerd voor de Nebula Award 1986, de Booker Prize 1986 en de Prometheus Award 1987.[1]

Het boek werd in 1990 verfilmd door Volker Schlöndorff. In 2017 verscheen de succesvolle, eveneens op het boek gebaseerde televisieserie van Bruce Miller. 10 September 2019 verschijnt deel 2 van het boek in het Nederlands getiteld: De Testamenten

Korte samenvatting[bewerken]

Het boek speelt in de Republiek van Gilead, waar vrouwen worden ingedeeld naar vruchtbaarheid en status. In de republiek zijn religie en staat samengesmolten. De dienstmaagden worden maandelijks, tijdens hun ovulatie, ceremonieel verkracht, in de hoop op een zwangerschap, waarna ze de baby wordt afgenomen. Het hele gebeuren wordt goedgepraat met een Bijbelcitaat. Hoofdpersonage in de roman is Offred (in het Nederlands Vanfred, dus een vrouw die genoemd is naar haar bezitter), die wordt gescheiden van haar man en kind.[2]

Voorspellende waarde[bewerken]

Het boek uit 1985 beschrijft een maatschappij, die we ons in 2019 nog beter kunnen voorstellen. Door de televisieserie in 2017 dachten aanhangers van Donald Trump zelfs dat de serie specifiek tegen de huidige president was geschreven. Dat waren degenen die het boek uit 1985 niet kenden.[3]