Diarios de motocicleta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf The Motorcycle Diaries)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Diarios de motocicleta
Regie Walter Salles
Producent Michael Nozik
Edgar Tenenbaum
Karen Tenkhoff
Scenario José Rivera
Che Guevara (boek)
Alberto Granado (boek)
Hoofdrollen Gael García Bernal
Rodrigo de la Serna
Mía Maestro
Muziek Gustavo Santaolalla
Cinematografie Eric Gautier
Distributie Focus Features
Première 15 januari 2004
Genre Biografie
Speelduur 128 minuten
Taal Spaans
Quechua
Land Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Chili Chili
Vlag van Peru Peru
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Diarios de motocicleta (ook wel bekend onder de Engelse titel The motorcycle diaries) is de titel van een film uit 2004, geregisseerd door Walter Salles. De film, gebaseerd op de reisverhalen van de Argentijnse revolutionaire strijder Ernesto "Che" Guevara en Alberto Granado, vertelt het waargebeurde verhaal van de reis van de jonge Guevara (gespeeld door Gael García Bernal) en Granado (Rodrigo de la Serna, een ver familielid van Che Guevara) door Zuid-Amerika in de jaren vijftig. Voor de verscheidene personages uit lagere sociale klassen werden voornamelijk onervaren acteurs gebruikt. De film ging in première op het Sundance Film Festival.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In 1952 gaan twee Argentijnen, Ernesto Guevara, een 23-jarige student geneeskunde, gespecialiseerd in lepra-onderzoek en lijdend aan astma, en Alberto Granado, een 29-jarige biochemicus, samen op een motorreis door Zuid-Amerika, van Buenos Aires naar Venezuela, om daar Alberto's 30e verjaardag te vieren. Ze maken hun reis op een oude Norton 500 motorfiets uit 1939, bijgenaamd La Poderosa, "de Machtige". Gedurende de reis, van de Argentijnse pampa's via de hoge Andes door de droge Atacamawoestijn en uiteindelijk in een leprakolonie in de Peruviaanse Amazonebekken, komen ze in aanraking met arbeiders, armen, zieken, onderdrukten en andere leden van de lagere klassen, wat voor beiden de manier waarop ze tegen het leven en hun bevoorrechte positie als leden van de hogere klasse aankijken verandert. Aan het einde van de film heeft Ernesto zich ontwikkeld van een jonge avonturier tot een politiek strijder.

Prijzen[bewerken]

Op het filmfestival van Cannes in 2004 werd de film genomineerd voor vier prijzen, waaronder de Gouden Palm. Hij won drie prijzen, de François Chalais Award, de Prize of the Ecumenical Jury en de Technical Grand Prize voor cameraman Eric Gautier. Het jaar daarop werd de film genomineerd voor twee Oscars, voor het beste bewerkte scenario (voor Jose Rivera) en voor beste nummer (voor "Al otro lado del río" van Jorge Drexler). Hij won de Oscar voor beste liedje, de eerste keer dat een Spaanstalig liedje deze prijs won.

Rolverdeling[bewerken]