The Nitty Gritty Dirt Band

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Nitty Gritty Dirt Band
Nitty Gritty Dirt Band in 1976
Nitty Gritty Dirt Band in 1976
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1966 tot heden
Oorsprong Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Genre(s) Countryrock
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Nitty Gritty Dirt Band is een Amerikaanse countryrockband, die werd opgericht in 1966 en meer dan 30 albums heeft uitgebracht.

Bezetting[bewerken]

Leden The Nitty Gritty Dirt Band

  • Jeff Hanna (1966-heden, gitaar, mandoline, wasbord, zang)
  • Bruce Kunkel (1966-1967, gitaar, kazoo, zang)
  • Jimmie Fadden (1966-heden, gitaar, mondharmonica, washtub-bas, jug, zang)
  • Jackson Browne (1966, gitaar, zang)
  • Les Thompson (1966-?, gitaar, mandoline, zang)
  • Ralph Barr (1966-?, gitaar, klarinet, zang)
  • John McEuen (1966-?, banjo, gitaar, mandoline, washtub-bas)
  • Chris Darrow (1967-1968, gitaar, mandoline, fiddle, zang)
  • Jimmy Ibbotson (?-1975, gitaar, keyboard, drums, accordeon, zang)
  • Bernie Leadon (1987-1988, gitaar, banjo, mandoline, dobro, zang)
  • Jim Photoglo (2016-heden, basgitaar, akoestische gitaar, achtergrondzang)
  • Jaime Hanna (2018-heden, gitaar, achtergrondzang)
  • Ross Holmes (2018-heden, fiddle, mandoline, achtergrondzang)

Leden The Dirt Band

  • John Cable (1976-1977, gitaar, basgitaar, zang)
  • Jackie Clark (1976-1977, gitaar, basgitaar, piano, zang)
  • Al Garth (?-1981, saxofoon, fiddle, keyboard, percussie, zang)
  • Merel Bregante (?-1980, drums, percussie)
  • Richard Hathaway (?-1982, basgitaar, zang)
  • Bob Carpenter (1981-heden, keyboard, accordeon, zang)
  • Michael Buono/Michael Gardner (1980-1981, drums)
  • Vic Mastrianni (1981-1982, drums)
  • Bryan Savage (1981-1982, saxofoon)


Geschiedenis[bewerken]

De jaren 60[bewerken]

In mei 1966 ontmoetten bovenstaande muzikanten zich regelmatig in McCabe's Guitar Shop in Long Beach en besloten om een band op te richten. Na enkele live-optredens kreeg de band een platencontract. Het debuutalbum Nitty Gritty Dirt Band en het navolgende album Ricochet verschenen in 1967. De single Buy for Me the Rain haalde de Amerikaanse top 40 van de popcharts. De band trad voor de eerste keer op in The Tonight Show van Johnny Carson.

Van 1967 tot 1968 nam de band de albums Rare Junk en Alive op en verbleef vier maanden in het Whitman National Forest in Oregon om mee te werken aan de opnamen voor de western Paint Your Wagon met Clint Eastwood en Lee Marvin. Ze hadden optredens als voorgroep bij Bill Cosby in de Carnegie Hall en gaven jamsessies met Dizzy Gillespie.

In 1969 ging de band naar Colorado om de albums Uncle Charlie (1970) en All the Good Times (1971) op te nemen. In plaats van Barr, Kunkel en Browne waren dan John McEuen en Jimmy Ibbotson van de partij. De single Mr. Bojangles kon zich plaatsen in de top 10 van de popcharts.

De jaren 70[bewerken]

In 1971 waagde de band de sprong weg van de folkrock en begaf zich naar een opnamesessie naar Nashville. De daar heersende countrymuziek-industrie blokkeerde vooreerst hun voornemen om het traditionele akoestische geluid te mengen met rock-elementen. De band deed uiteindelijk afstand van electronische instrumenten en nodigde talrijke fameuze bluegrass- en country-artiesten uit, waaronder Earl Scruggs, Maybelle Carter, Merle Travis en Roy Acuff als gastmuzikant. In zes dagen namen ze 33 nummers op, die in 1972 verschenen op het drie-album set Will the Circle be Underbroken. Ondanks de dimensie werd het album een bestseller en werd genomineerd voor twee Grammy Awards en onderscheiden met platina. De band ging ook op tournee, onder andere in Japan.

Tijdens de eerste helft van de jaren 70 brachten ze verdere albums uit. Hun fans waren afkomstig uit verschillende bereiken. In 1974 speelde de band tijdens een bluegrass-festival, voordat ze de volgende dag optraden in het voorprogramma van de rockband Aerosmith. In 1976 mocht de band als eerste Amerikaanse band optreden in de toenmalige Sovjet-Unie. Een registratie van hun dertig-daagse tournee op de staatstelevisie aldaar werd gevolgd door 145 miljoen toeschouwers.

In 1977 vervoegde zich Bob Carpenter bij The Dirt Band, zoals ze tussentijds werden genoemd. De bezetting werd in de loop der jaren steeds weer licht gewijzigd. De sound verplaatste zich nu duidelijk richting countrypop, zoals de song American Dream met Linda Ronstadt uit 1979, die zich plaatste in de popcharts (#13).

De jaren 80[bewerken]

Ze brachten verder regelmatig albums uit, maar deden eerder van zich spreken met live-optredens, zoals bij de openingsfestiviteit van de Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles en een jaar later bij hun tweede USSR-tournee.

In 1985 had de band hun eerste nummer 1-titel Long Hard Road in de countrycharts. In 1986 verliet John McEuen de band en in 1987 vervoegde het voormalige lid van The Eagles Bernie Leadon zich bij hen. De band die intussen weer de oude naam had aangenomen, bracht hun 19e album Hold On uit met de beide nummer 1-hits Fishin' in the Dark en Baby's Got a Hold on Me. Er volgden opnieuw vele tv-optredens en een Europese tournee. Ook het volgende album Workin' Band bevatte drie top 10-singles.

In 1989 keerde de band terug naar Nashville om met Hanna, Fadden, Ibbotson en Carpenter het album Will the Circle Be Unbroken, Vol. II op te nemen. Bij de oorspronkelijke gastmuzikanten kwamen nog Johnny Cash, Bruce Hornsby, John Hiatt, Roger McGuinn en Emmylou Harris. Het album werd niet alleen commercieel succesvol, maar leverde de band ook nog twee Grammy Awards en de Country Music Award op voor Album of the Year.

De jaren 90[bewerken]

Tijdens de jaren 90 bleef de band trouw aan de countrymuziek, toerde door de Verenigde Staten en bracht verdere platen uit. Tijdens de late jaren 90 maakte de band een uitgebreide toer door Canada, Japan en Europa.

De jaren 2000[bewerken]

Het succes van de soundtrack voor de film O Brother, Where Art Thou? leidde in 2000 opnieuw tot grote navraag na hun eerste Circles-album. Na de re-mastering van de originele opnamen keerde mede-oprichter John McEuen in 2001 na een afwezigheid van 14 jaar terug op het oude nest en in 2002 produceerden ze het album Will The Circle Be Unbroken, Vol. III.

Eind 2004 verliet Jimmy Ibbotson de band en in hetzelfde jaar bracht de band het album Welcome to Woody Creek uit, hun eerste studio-album na vijf jaar. In 2005 kreeg de band een Grammy Award voor het beste country-instrumentale nummer Earl's Breakdown. In 2005 stuurde de band de song Soldier's Joy bij voor de benefiet-cd Too Many Years ter ondersteuning van Clear Path International, een initiatief tegen de inzet van landmijnen en ter ondersteuning van de slachtoffers. In oktober 2006 werd de band geëerd door de International Entertainment Buyers Association ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan. In 2009 verscheen het album Speed of Life, waarmee de band in november van hetzelfde jaar op tournee ging.

In september 2015 namen Hanna, Fadden, Carpenter en McEuen de jubileum-cd/dvd Circlin' Back – Celebrating 50 Years live op in het Ryman Auditorium in Nashville. Tijdens de show traden onder andere Vince Gill, Jerry Jeff Walker, Alison Krauss, Rodney Crowell en de voormalige Dirt Band-leden Jackson Browne und Jimmy Ibbotson op. Het album verscheen in 2016 ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de band en plaatste zich aan de top van de Amerikaanse bluegrass-charts. In november 2017 maakte John McEuen zijn afscheid uit de band bekend.

Onderscheidingen[bewerken]

  • 1989: CMA Award voor Will the Circle Be Unbroken Vol. II als Album of the Year.
  • 1989: Grammy Awards voor Will The Circle Be Unbroken Vol. II als Best Country Collaboration with Vocals en The Valley Road als Best Bluegrass Recording en Co-producing Best Country Instrumental
  • 2004: Grammy Awards voor Earl's Breakdown als Best Country Instrumental (met Earl Scruggs, Randy Scruggs, Jerry Douglas en Vassar Clements)
  • 2015: Opname in de Colorado Music Hall of Fame

Discografie[bewerken]

Singles[bewerken]

  • 1967: Buy for Me the Rain
  • 1970: Mr. Bojangles
  • 1971: House at Pooh Corner
  • 1971: Some of Shelly's Blues
  • 1972: Jambalaya (On the Bayou) (origineel Hank Williams, 1952)
  • 1974: Battle of New Orleans
  • 1975: (All I Have to Do Is) Dream (origineel The Everly Brothers, 1958)
  • 1978: In for the Night (als The Dirt Band)
  • 1979: An American Dream (als The Dirt Band met Linda Ronstadt)
  • 1980: Make a Little Magic (als The Dirt Band met Nicolette Larson)
  • 1981: Fire in the Sky (als The Dirt Band) - pas in 1987 in de countrycharts
  • 1983: Dance Little Jean
  • 1983: Shot Full of Love
  • 1984: Long Hard Road (The Sharecropper's Dream)
  • 1984: I Love Only You
  • 1985: High Horse
  • 1985: Modern Day Romance
  • 1985: Home Again in My Heart
  • 1986: Partners, Brothers & Friends
  • 1986: Stand a Little Rain
  • 1987: Baby's Got a Hold on Me
  • 1987: Fishin' in the Dark
  • 1987: Oh What a Love
  • 1988: Workin' Man (Nowhere to Go)
  • 1988: I've Been Lookin'
  • 1988: Down That Road Tonight
  • 1989: Turn of the Century
  • 1989: And so It Goes
  • 1989: When It's Gone
  • 1990: From Small Things (Big Things One Day Come)
  • 1990: You Made Life Good Again
  • 1992: I Fought the Law
  • 1992: One Good Love
  • 1998: Bang Bang Bang

Albums[bewerken]

  • 1967: The Nitty Gritty Dirt Band (Liberty Records)
  • 1967: Ricochet (Liberty Records)
  • 1968: Rare Junk (Liberty Records)
  • 1969: Alive (Liberty Records)
  • 1970: Uncle Charlie & His Dog Teddy (Liberty Records)
  • 1971: All the Good Times (United Artists Records)
  • 1972: Will the Circle Be Unbroken (United Artists Records)
  • 1974: Stars & Stripes Forever (live-album, United Artists Records)
  • 1975: Dream (United Artists Records)
  • 1976: Dirt, Silver and Gold (compilatie, United Artists Records)
  • 1978: The Dirt Band (als The Dirt Band) - (United Artists Records)
  • 1979: An American Dream (als The Dirt Band) - (United Artists Records)
  • 1980: Make a Little Magic (als The Dirt Band) - (United Artists Records)
  • 1981: Jealousy (als The Dirt Band) - (Liberty Records)
  • 1983: Let's Go (Liberty Records)
  • 1984: Plain Dirt Fashion (Warner Bros. Records)
  • 1985: Partners, Brothers and Friends (Warner Bros. Records)
  • 1986: Twenty Years of Dirt (Warner Bros. Records)
  • 1987: Hold On (Warner Bros. Records)
  • 1988: Workin' Band (Warner Bros. Records)
  • 1988: More Great Dirt (Warner Bros. Records)
  • 1989: Will the Circle Be Unbroken: Volume Two (Universal Records)
  • 1990: The Rest of the Dream (MCA Records)
  • 1990: Live Two Five (Capitol Records)
  • 1992: Not Fade Away (Liberty Records)
  • 1994: Acoustic (Liberty Records)
  • 1997: The Christmas Album (Rising Tide)
  • 1999: Bang, Bang, Bang (Dreamworks)
  • 2002: Will the Circle Be Unbroken: Volume Three (Capitol Records)
  • 2004: Welcome to Woody Creek (Dualtone)
  • 2009: Speed of Life (NGDB)
  • 2016: Circlin' Back – Celebrating 50 Years (Warner Bros. Records)
  • 2017: Anthology (Capitol Records)

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18
Mr. Bojangles 1122 1514 - - 1834 - - - - - - - - - - - - - - -
  1. Een getal geeft de plaats aan; een '*' dat het nummer niet genoteerd kon zijn, omdat het nog niet was uitgekomen, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.