The Ocean Cleanup

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Ocean Cleanup
Oprichting 2013
Oprichter(s) Boyan Slat
Hoofdkantoor Rotterdam[1]
Werknemers 80[2]
Website www.theoceancleanup.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

The Ocean Cleanup is een niet-gouvernementele organisatie, in het leven geroepen om plastic afval op te ruimen uit rivieren en oceanen, middels methoden die zijn bedacht door Boyan Slat (1994), een Nederlandse uitvinder en milieuactivist.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Opstart (2012-2017)[bewerken | brontekst bewerken]

Slat werkt aan methoden om plastic afval op te ruimen uit oceanen. Hij ontwierp in 2012 een drijvende installatie van lange drijvende armen die in de vorm van een V op strategische plekken in zee worden geplaatst. Door de stroming moet het plastic worden gevangen, waarna het wordt opgeslagen en opgehaald door een tanker.[3] Hiermee won hij de prijs voor Best Technical Design aan de Technische Universiteit Delft. Slat richtte in 2013 The Ocean Cleanup op, een stichting om het idee verder te ontwikkelen en uiteindelijk te implementeren. Aanvankelijk was er weinig belangstelling voor het project, maar toen zijn toespraak bij TEDxDelft, onder de noemer How the Oceans Can Clean Themselves, veel aandacht kreeg, groeide de belangstelling en werd er via crowdfunding de benodigde twee miljoen dollar binnengehaald om een pilot uit te voeren.[3][4]

In november 2014 won Slat de Champions of the Earth-prijs van het VN-Milieuprogramma (UNEP), een prijs voor inspirerende initiatieven op het gebied van milieu. Slat was de jongste winnaar ooit.[5] In juni 2016 werd een prototype geplaatst bij de kust van Scheveningen.[6], en de eerste pilot draaide in 2017 voor de kust van Tsushima.[7][8] Eind 2017 liet de organisatie weten al 35 miljoen euro te hebben opgehaald.[9]

Op de oceaan (2018-heden)[bewerken | brontekst bewerken]

System 001[bewerken | brontekst bewerken]

Na vijf jaar testen ging Boyan Slat op 8 september 2018 van start met The Ocean Cleanup, beginnend bij de zogenoemde Great Pacific Garbage Patch, de plasticsoep in de Noordelijke Grote Oceaan, in een van de vijf gyren in de oceaan.[10] Hiervoor werd het ontwerp System 001 gebruikt. Bestaande uit een 600 meter lange (U-vormige) barrière met een bijgevoegde geweven rok. Het gedraagt zich als een drijvende kunstmatige kustlijn. De giek voorkomt dat er plastic overheen stroomt, terwijl de rok voorkomt dat er vuil uit kan ontsnappen.[11] Na twee maanden ondervond System 001 moeilijkheden bij het vasthouden van het verzamelde afval. Het systeem verzamelde afval, maar verloor het snel omdat de barrière te langzaam dreef. Ook brak een van de uiteinden af. Het tuig werd dan naar Hawaï gesleept voor reparatie. In deze periode heeft het systeem ongeveer 2000 kilo plastic opgevist uit de oceaan, onder meer achtergelaten visnetten.[12]

System 001/B[bewerken | brontekst bewerken]

Juni 2019 werd het aangepaste model onder de naam System 001/B opnieuw in bedrijf genomen. In oktober werd duidelijk dat het nieuwe systeem succesvol plastic, en zelfs microplastics vasthoudt. Ook is het model efficiënter en kleiner, waardoor offshore-aanpassingen mogelijk zijn.[13]

Interceptor[bewerken | brontekst bewerken]

Oktober 2019 introduceerde The Ocean Cleanup zijn nieuwe Interceptor, om oceanen schoon te maken door de invoer van afvalvervuiling dichter bij de bron, rivieren, aan te pakken. Op zonne-energie aangedreven onderscheppingsschepen gebruiken drijvende armen om drijvend afval in de verzameltransporteur te leiden, die afval in dumpsters geleid, op een afneembaar schip eronder. Als deze vol is, stopt het verzamelen totdat het schip is verwijderd, geleegd en teruggebracht naar de Interceptor. De Interceptor kan 50.000 kilo afval per dag uit de rivieren halen. Het systeem is vergelijkbaar met een kleinschaliger project genaamd Mr. Trash Wheel, welke al in 2008 ontwikkeld werd in de haven van Baltimore in Maryland. De eerste twee Interceptor-systemen zijn actief in Indonesië en Maleisië, de volgende staan gepland voor Vietnam en de Dominicaanse Republiek.[14]

Erkenning[bewerken | brontekst bewerken]

Het project – en ontwerper Boyan Slat – werden aanvankelijk zeer positief onthaald, omdat men er een oplossing in zag voor het dreigend probleem van de plasticsoep. The Ocean Cleanup kreeg niet alleen veel media-aandacht, maar ook als bedrijfsmodel erkenning en een aantal internationale prijzen:

  • 2014 - Champions of the Earth (UNEP)[15]
  • 2013 - Emerging Young Entrepreneur (EYE50) contest (20 finalisten)[16]
  • 2015 - Maritime Young Entrepreneur Award
  • 2015 - genomineerd als Design of the Year (London Design Museum)[17]
  • 2015 - Fast Company Innovation By Design Award[18]
  • 2015 - 100 Global Thinkers, Foreign Policy[19]
  • 2016 - Katerva Award[20]
  • 2017 - Norwegian Shipowners’ Association's Thor Heyerdahl Award[21]

Kritiek[bewerken | brontekst bewerken]

Begin 2019 rezen echter ernstige twijfels[22] over diverse aspecten van het project.[23] In oktober 2019 kwam in een artikel van De Correspondent naar voren dat wetenschappers twijfels hebben over de werkwijze van The Ocean Cleanup. Zij zijn bang dat samen met het plastic ook veel uniek zeeleven uit de oppervlakte-laag worden geschept. Volgens hen heeft de organisatie hier onvoldoende oog voor. In hetzelfde artikel werden twijfels geuit over de effectiviteit van de plasticvanger in verhouding met de kosten.[24]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]