The Orb

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Orb
The Orb: Alex Paterson (links) en Thomas Fehlmann (rechts)
The Orb: Alex Paterson (links) en Thomas Fehlmann (rechts)
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1988-heden
Oorsprong Engeland, Verenigd Koninkrijk
Genre(s) Ambient, dub, chill out, house, techno, IDM, ambient house, minimal techno
Label(s) Columbia Records
Leden
Keyboard Alex Paterson
Muziekproducent Thomas Fehlmann
Ex-leden
Gitaar/synthesizer Jimmy Cauty
Keyboard/gitaar Kris Weston
Muziekproducent Andy Hughes
Muziekproducent Simon Phillips
Geluidstechnicus Andy Falconer
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Orb is een Engelse psychedelische ambient-techno-dubgroep rond Alex Paterson. De samenstelling van de groep wisselt, hoewel Thomas Fehlmann een belangrijk medewerker is. The Orb wordt gezien als een belangrijk onderdeel van de golf van ambient house die de wereld begin jaren 90 overspoelde.

Begin[bewerken]

The Orb begon in 1988 als samenwerking tussen Alex Paterson (1960) en Jimmy Cauty (1956). In 1989 debuteerden ze met de single met de opvallend lange titel A Huge Ever Growing Pulsating Brain That Rules from the Centre of the Ultraworld. Het nummer bevat een sample van Lovin' You van Minnie Riperton en kreeg een notering in de Britse hitparade, ondanks de lengte van rond de twintig minuten. De sample was illegaal wegens auteursrecht, waardoor er een 'gecleande' versie moest komen. Volgend op de release van het nummer kreeg de groep een opdracht voor een remix van de hit Lily Was Here van David A. Stewart en Candy Dulfer. Niet lang daarna verliet Cauty echter The Orb, omdat zijn andere groep The KLF doorbrak. Met Martin Glover nam Paterson de single Little Fluffy Clouds op, die draait rondom een interview met Rickie Lee Jones. De sample van dit interview kon na een schikking in het nummer blijven. Het nummer werd een top 10-hit in het Verenigd Koninkrijk.

Albums[bewerken]

Glover bleef niet permanent bij The Orb. Zijn plaats werd in 1991 ingenomen door Kris Weston (1968). Ook Thomas Fehlmann was vanaf die periode zo nu en dan betrokken. Daarnaast werd Andy Falconer aangetrokken, die kortstondig deel uitmaakte van de groep. In het voorjaar van 1991 verscheen The Orb's Adventures Beyond the Ultraworld. Dit album bevestigde de goede reputatie van de groep. The Orb kreeg daardoor een uitnodiging voor een van de Peel Sessions van John Peel. Ook leverde Paterson een bijdrage aan het album Screamadelica van Primal Scream. Een jaar later deed U.F.Orb, waaraan Martin Glover, Steve Hillage en Slam hun medewerking verleenden, het nog beter. In eigen land bereikte het album de eerste plaats in de albumlijsten. Ook het nummer Blue Room werd een grote hit. Als liveact was The Orb eveneens populair. In 1993 verscheen het livealbum Live 93. Samen met Robert Fripp werd het project FFWD (Fehlmann, Fripp, Weston, Dr. Paterson) opgezet, waarmee in 1994 een titelloos album werd uitgebracht.

Magere jaren[bewerken]

In 1994 verliet Weston de groep. Hij werd vervangen door Andy Hughes en Thomas Fehlmann. De platen die daarna verschenen, bleken steeds ontoegankelijker (Pomme Fritz en Orbus Terrarum). Daarmee verloor The Orb langzaam zijn prominente positie in het dancelandschap. Een krachtige opleving (Orblivion) ten spijt, bleef The Orb een groep die actief was onder de oppervlakte. De albums Cydonia (2001) en Bicycles & Tricycles (2004) zijn eigenlijk vrijwel onopgemerkt gebleven. Ook was het eigen internetlabel Badorb.com geen lang leven beschoren. Ayumi Hamasaki was een van de artiesten die er werk op uitbracht. Het label was onsuccesvol en werd opgedoekt. Na het album Cydonia, waarvan de release twee jaar was uitgesteld, verliet Hughes de groep. Wel werd Once More, een opvallend popachtig nummer met zang van Aki Omori, nog een klein hitje.

Deal bij Kompakt[bewerken]

Vanaf 2002 ging The Orb muziek uitbrengen via het Keulse Kompakt-label. De groep leek hiermee in eerste instantie tevens een nieuwe muzikale weg in te slaan. De 'kale' (dat wil zeggen: zonder de typische absurde vocale samples van The Orb) en meer op minimale techno leunende composities, die op een aantal Kompakt-ep's werden uitgebracht, geven wat inzicht in het album Okie Dokie It's The Orb on Kompakt, dat eind oktober 2005 verscheen. Echter, met het album The Dream uit 2008 keerde The Orb terug naar zijn traditionele stijl, al werkte Fehlmann aan dit album niet mee. In oktober 2010 verscheen het album Metallic Spheres met David Gilmour. Dit album bestaat uit twee lange nummers. In november 2011 bracht The Orb een korte film inclusief soundtrack en remixen uit onder de titel C Batter C. Het album The Orbserver in the Star House met Lee "Scratch" Perry verscheen in 2012. In juni 2013 kwam op dit album een vervolg uit, More Tales from the Orbservatory, wederom met Lee Perry. Het album Moonbuilding 2703 AD verscheen in 2015. Op dit album combineert The Orb zijn wortels met het minimalisme van de eerdere Kompakt-uitgaven.

Discografie[bewerken]

Studioalbums[bewerken]

  • The Orb's Adventures Beyond the Ultraworld (1991)
  • U.F.Orb (1992)
  • Pomme Fritz (1994)
  • Orbus Terrarum (1995)
  • Orblivion (1997)
  • Cydonia (2001)
  • Bicycles & Tricycles (2004)
  • Okie Dokie It's The Orb on Kompakt (2005)
  • The Dream (2008)
  • Metallic Spheres (2010, met David Gilmour)
  • The Orbserver in the Star House (2012, met Lee "Scratch" Perry)
  • More Tales from the Orbservatory (2013, met Lee "Scratch" Perry)
  • Moonbuilding 2703 AD (2015)

Compilaties/remixalbums/livealbums/overige[bewerken]

  • Peel Sessions (1991)
  • Aubrey Mixes (1991)
  • Live 93 (1993)
  • Peel Sessions (1996)
  • Auntie Aubreys Excursions Beyond the Call of Duty (The Orb Remix Project) (1996)
  • Orbscure Trax (1997)
  • U.F. Off (The Best of The Orb) (1998)
  • Auntie Aubreys Excursions Beyond the Call of Duty (The Orb Remix Project) (2001)
  • Auntie Aubreys Excursions Beyond the Call of Duty Part 2 (The Orb Remix Project) (2001)
  • Badorb.com Bless You (2002)
  • Back to Mine (2003)
  • Orbsessions (2005)
  • Orbsessions Volume II (2007)
  • I'll Be Black (2007)
  • The BBC Sessions 1989-2001 (2008)
  • Tundra and Sunflakes: Ketama Live Vol.3 (2009)
  • Baghdad Batteries (Orbsessions Volume III) (2009)
  • Impossible Oddities (2010, met Youth)
  • Tundra and Sunflakes Vol 2 (2011)
  • C Batter C (2011)
  • History of the Future (2013)
  • History of the Future Part 2 (2015)

Hitlijsten[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Metallic spheres 08-10-2010 16-10-2010 40 3 met David Gilmour
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Metallic spheres 2010 23-10-2010 58 1 met David Gilmour
The orbserver in the star house 2012 15-09-2012 134 1* met Lee Perry

Externe links[bewerken]